Hoi,

Ik ben Myrthe en ik ben 37 jaar. Ik woon samen met mijn vriend.

1 Januari 2005 hebben we besloten om te proberen om zwanger te raken. Na een jaar was het niet gelukt en ben ik naar een accupunturist gegaan. Ik reageerde daar lichamelijk heel sterk op. Het heeft bij mij helaas niet geholpen. Tegelijkertijd heb ik ook voedingssupplementen geslikt die de vruchtbaarheid bevorderen.

Na anderhalf jaar zijn we naar de gynaecoloog gegaan. We hebben alle onderzoeken gehad (zaadonderzoek, bloedonderzoek, follikelmetingen, samenlevingstest en een HSG) en alles was goed. Ik had er dubbele gevoelens bij. Aan de ene kant was ik heel blij dat alles goed was, maar aan de andere kant waarom lukt het dan niet? We moesten het nog een half jaar zelf proberen. 

Na dat halve jaar was mijn geduld op en heb ik opnieuw een afspraak gemaakt bij de gynaecoloog. We konden meteen met een iui poging beginnen. Ik heb clomid en pregnyl gebruikt. Van de clomid heb ik last gehad (twee weken opvliegers en wat humeurig) en van de pregnyl heb ik geen last gehad. Na twee iui pogingen met hormonen hebben we even een pauze genomen. We hadden ondertussen een huis gekocht dat verbouwd moest worden. Tijdens de verbouwing heb ik een paar behandelingen gehad bij een kinesiologe. Ze heeft me behandeld voor vruchtbaarheid en menstruatiepijn. De menstruatiepijn was na de eerste behandeling al afgenomen. Voor de vruchtbaarheid zijn we wat langer bezig geweest. Uit de behandeling bleek dat het om de innesteling ging. Het gevoel dat het daar om ging heb ik vanaf het begin gehad.

Na de verhuizing zijn we verder gegaan met de derde iui poging, maar zonder clomid. Helaas is het niet gelukt. We zijn nu bezig met de vierde iui poging (weer zonder clomid). En nu maar duimen dat het lukt!!

Tijdens de vierde iui poging (najaar 2007) heb ik een gesprek met een andere gynaecoloog dan mijn eigen gynaecoloog gehad. Hij stelde voor om over te stappen op ivf vanwege mijn leeftijd en de tijd dat we al aan het proberen waren om zwanger te raken. Eerst overviel het me een beetje, omdat ik nog niet verwacht had er mee te mogen beginnen. Na er even over na gedacht te hebben (en ik ongesteld was geworden) hebben we besloten om het wel te doen. Ondanks dat het een spannende periode zou zijn had ik er een goed gevoel bij. Ik wilde er ook iets naast doen als ontspanning. Ik heb daarvoor shiatsu massage gehad.

In oktober ben ik begonnen met de pil. Op 12 november ben ik begonnen met decapeptyl te spuiten. Ik heb ook puregon, pregnyl en ustrogan gebruikt. De punctie is goed gegaan en was goed te doen. Er zijn veertien follikels gevonden waar zeven eicellen uit gehaald zijn. Zes van de zeven eicellen zijn bevrucht en de beste twee zijn terug geplaatst. Toen begonnen de twee wachtweken die erg lang duurden. Aan het eind van de wachtweken had ik last van krampen. Ik dacht dat ik ongesteld ging worden, maar dat de ustrogan het tegen hield (daar was ik voor gewaarschuwd op het ziekenhuis). We moesten nog een paar dagen wachten voor we mochten testen en de spanning nam natuurlijk toe.

Op eerste kerstdag mochten we testen. Ik had de test nog in mijn hand toen er al een tweede streepje stond. Hij was positief!! Ik kon het niet geloven en ik heb een tweede test gedaan. Die was ook positief. De kramp is dus innestelings kramp geweest.  Na drie jaar proberen ben ik dan eindelijk zwanger!!

In januari hebben we een echo gehad en daar waren twee vlekjes op te zien. Een paar weken later zagen we op de echo twee hartjes kloppen. We krijgen een tweeling!! Na de eerste schrik (ik moest omschakelen van niets naar twee) vonden we het heel erg leuk. Ik ben uitgerekend op 30 augustus.

In april hebben we de twintig weken echo gehad. Het zijn twee jongetjes!! Ik ben nu 28 weken zwanger en alles gaat goed op de gebruikelijke ongemakken na. Het begint wel iets zwaarder te worden, omdat ik kwaaltjes heb die horen bij het eind van een zwangerschap van één kind.

Ik ben heel blij dat het met ivf gelukt is. Nog een paar maanden en dan zijn ze er!!
Op 24 juli 2008 ben ik bevallen van twee jongetjes Ot en Sef. De bevalling duurde lang en was zwaar. Ot en Sef zijn vijf weken en twee dagen te vroeg geboren. Bij Sef was de longrijping nog niet goed. Hij heeft daar wat ondersteuning bij gehad. Na een paar dagen was hij door het kritieke punt heen en ging het snel veel beter met hem. Ot is dezelfde nacht naar het wilhelmina kinderziekenhuis in Utrecht gebracht, omdat hij een slokdarm onderbreking had. Zijn slokdarm groeide de luchtpijp in. En vanuit de keel hield de slokdarm 'gewoon' op. Hij heeft een kijkoperatie gehad waar de slokdarm weer aan elkaar gemaakt is. Ot heeft de kijkoperatie goed doorstaan.Hij heeft nog twee weken op de baby intensivecare gelegen en een week in het ziekenhuis in onze woonplaats. Na drie weken mochten ze beide naar huis. Ot en Sef zijn nu achttien weken en het gaat goed met ze. Ze groeien goed, slapen goed en zijn tevreden. We zijn heel blij met ze!!  

Liefs, Myrthe