Ik ben 29, kleuterleidster en ben 1,5 jaar getrouwd en uit België. Mijn man heeft al 2 kinderen uit zijn vorig huwelijk. Ondertussen zijn we al verhuisd naar onze nieuwe woning en er is een extra slaapkamer voorzien!!! Mijn moedergevoelens steken al een jaar of 2 de kop op! 12 mei ’07 ben ik gestopt met de pil. Hopelijk duurt het niet te lang voordat ik zwanger raak, want ben reeds geöpereerd van een endometriose (kan zwangerschap verhinderen), en de gyne heeft gezegd dat van het moment ik met mijn pil stop, die vlug terug kan komen. Hieronder zie je mijn voorlopig twee kleinste schatten

 Eind november: 2de operatie - gyn dacht terug aan endometriose, gelukkig zag ze tijdens de operatie dat het om een gewone bloedcyste ging (8 cm doorsnede)

28 december: controle bij de gyn: alles lijkt in orde, mijn baarmoeder was zich zelfs aan het klaarmaken om een eitje te laten innestelen(veel vocht in de baarmoeder, gezien op echo).  Had dus al een klein beetje hoop, maar gyn zei dat dit nog geen teken van zwangerschap is, was nog te vroeg om te zien, dus: afwachten . . . .

 12 januari 2008: Mijn regels blijven uit en heb al de hele week zeurende buikpijn en lage rugpijn. Zou het kunnen? Normaal overschrijd mijn cyclus de 28 dagen niet. En nu 1 dag overtijd. De spanning stijgt, foert ik ga een test gaan kopen. Resultaat: een lichteroze streep!! Een streep is een streep nietwaar! Ik ben eindelijk zwanger! Volgende week bloed laten trekken en dan is het zeker, zeker, en weet ik ook waar ik moet op letten: immuun of niet. De papa een cadeautje gedaan: de test + een slabbertje. Ik wil het van de daken schreeuwen, maar we besluiten wijselijk om nog 2 maand te wachten, tot de kritieke periode voorbij is. Misschien zal ik het wel aan mijn directie moeten zeggen als ik niet immuun ben tegen bep kinderziekten, we zien wel.

1ste echo: nog niks te zien, waarschijnlijk nog priller dan gedacht, volgende echo: 11 februari.

 8 februari: in allerijl naar het ziekenhuis, had al een hele week last van bruinverlies, vandaag werd dat bloed.  Mijn vermoeden is waar, heb miskraam. Tedoemme toch!!! Waarom toch weer bij ons??? Ik kijk al zo lang uit naar een baby . . . Ik ga dit eventjes proberen te verwerken en me bij neerleggen dat de natuur dit zo beslist heeft.

14 februari: onder het mes, het was dus geen miskraam, maar een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, het vruchtje is niet verder ingedaald, maar in mijn eileider blijven zitten, met het gevolg, dat ik nu dus mijn linkereileider ook kwijt ben, hij was te veel uitgerokken en las de gyn hem zou laten zitten, is de kans bij een volgende zwangerschap groot dat het daar terug blijft steken.  Nu is het afwachten op mijn 1 ste regels, en dan kunnen we er terug voor gaan.

31 mei: Mijn bestelde ovulatietesten zijn niet op tijd toegekomen dus heb ik heb deze cyclus wat geëxperimenteerd met temperaturen, als ik het goed gedaan heb denk ik dat mijn eisprong reeds op dag 11 was. Heb nu steeds een temp van 36,4, dus vrees dat ik niet zwanger ben, vind het aan de lage kant.  Nu is het dus weer afwachten . . ..  Heb ook een afspraak gemaakt met een andere gyn, wil een second opinion, 18/06 mag ik gaan. Ben zo bang dat die gaat zeggen dat mijn rechtereierstok niet gewoon functioneert.  We zien wel.

19/06: de nieuwe gyn is direct in actie geschoten en mocht vandaag al gaan voor een HSG-onderzoek (eileider controleren met radiologie), reslutaat is goed, oef.  de volgende stap is nu mijn eitjes opvolgen om te zien of die goed zijn. 24/06 moet ik terug.

24/06: er zit een ei klaar, de grootte is perfect en zal waarschijnlijk morgen of overmorgen springen.  Ben gerustgesteld en het is voorlopig niet nodig om verdere onderzoeken te doen.  We gaan er dus terug helemaal voor!