Mijn naam is Heidi en ik woon in Geel in België.

5 jaar geleden ben ik bij mijn eerste man weggegaan omdat het niet meer houdbaar was, psychisch toch. Wat kan die man toch iemand kleineren en laten voelen dat je volgens hem een nul bent en van alles wat fout gaat de oorzaak bent. Ja, zeg, daaaaag dus! Jammer genoeg wilde ie de jongens niet mee laten gaan. Eerst was het omdat ik eerst gesetteld moest zijn, dan weer op het einde van het schooljaar ( ik ben begin juni weggegaan) en dan ...  Altijd uitvluchten en nu wonen ze dus officieel bij hun papa, waar ze alles mogen en alles krijgen wat ze willen! Daar gaat mijn poging om de jongens, 12j en 15j, een goede opvoeding te geven. Hoe kunnen ze nu waardering voor iets krijgen als ze het voorgeschoteld krijgen op een gouden schoteltje!?!?

Gelukkig heb ik niet lang nadat ik gescheiden ben mijn huidige ventje leren kennen, echt een schatje! Hij accepteert me gewoon zoals ik ben, met al mijn goede èn slechte kantjes!! En nu is het helemaal goed want ik ben zwanger, yeeeeeh! Eind mei ben ik met de pil gestopt en nu in november ben ik al bijna 2 maandjes zwanger. Ik ben soms wel kotsmisselijk en doodmoe, mijn borsten doen meestal verschrikkelijk pijn, maar dat nemen we er allemaal bij. Het zal allemaal wel snel voorbij gaan en zo heb ik dan weer een lief babietje in mijn armen!

Begin december: rotweekende achter de rug!! Ik dacht dat ik een miskraam kon verwachtten en ja hoor, dinsdagavond zijn we naar spoed gereden omdat ik ook al buikpijn èn bloedverlies had en nu ook nog eens rugpijn erbij! Op de echo was duidelijk te zien dat het in het begin al mis is gegaan. Jammer dat het zo lang duurde dat ik het door had. De volgende zwangerschap ga ik zo snel mogelijk al naar de gynaecoloog, geen 2 keren zo lang in onzekerheid zitten!!!!

Maar we laten de moed niet zakken! We treuren nu wel om dit kindje (dat er eigenlijk nog niet eens was), maar we willen toch nog wel verder proberen. Ik geef het nog een jaar of 2 en als het dan nog niet gelukt is dan stop ik ermee want dan ben ik toch al wat ouder. Het risico zal dan ook wel te groot worden vrees ik.  Voor mij toch!  Volgende keer beter!! ;)

1 januari '08: 1 ste keer ongesteld na MK

27 januari '08: nog niks, 't is misschien wat te snel

22 februari '08: pff, weer niks, flink buikpijn gehad enkel dagen op voorhand!

17 maart '08: bah, zeker 2 à 3 dagen te vroeg ongesteld!!!

12 april '08: weer niks, maar terug cyclus van 26d, op naar een beebje voor 2009!

5 mei '08: weeral ne korte cyclus, bweik!! om een punthoofd van te krijgen en ik heb echt geen zin om te tempen! Ga het toch maar  doen, uit nieuwsgierigheid alleen al.

         7 mei '08: nog altijd alleen maar bruinverlies, zou ik toch nog durven hopen?

                         Nee, 's avonds toch regels goed doorgekomen, dju toch!!!!

Ik hoop dat het niet te lang meer gaat duren want ik word er ook niet jonger op en wij willen zo graag een klein beebje van ons tweetjes.

29 mei '08: Ze zijn er weer, bah!! Ik ben nog wel misselijk en mijn borsten doen nog altijd pijn, en dat is anders niet, wat nu weer?

24 juni '08: Weeral ongesteld en weeral een cylcus van 26 dagen ipv 24! Vandaag ook weer beginnen werken. Nu heb ik niet zoveel tijd meer op me te fixeren op zwanger worden. Misschien dat dat zal helpen

17 juli '08: HEEEEEELP!!!!! ze zijn er weeral, nu na 23 dagen al.  Ik weet het echt niet meer nu! Ik hoop dat ik nog niet in de overgang terecht ben gekomen want dat zou een serieuze streep door onze rekening zijn. Vroeger had ik een cyclus van 30 dagen en nu is dat bijna een week minder!

11 augustus '08: Weer ongesteld, dit keer na 25 dagen. Een vriendin van mij pendelde vandeweek bij mij en er zou geen kindje meer komen. Toch eventje verwerken, hoor! Hopelijk heeft ze niet goed gependeld!!!!!