Hallo,

Hier ons verhaaltje:
Vorig jaar besloten wij (ik, 23jaar, en mijn ventje, 25 jaar) voor een kindje te gaan.
Na twee maanden was ik al zwanger, en dolgelukkig.

Mijn zwangerschap verliep echter niet zo vlotjes.
Eind oktober ben ik naar het ziekenhuis moeten gaan, met spoed.
Ik was zodanig aan het uidrogen, dat ik geen pap meer kon zeggen.
Al heel wat kilo's afgevallen... Precies een levend lijkje.

Na een weekje ziekenhuis en veel baxters mocht ik terug naar huis.
Heb nog wel tot eind januari ziek geweest, maar al bij al was het te doen.

Van februari tot de bevalling is alles goed geloven, wat wel mocht ook! Zo kon ik eindelijk beginne te genietenvan zwanger zijn.

Matej was uitgeregekend op 20 mei, maar wou zich belange nog niet laten zien.
Alle dagen aan de monitor moeten gaan, zonder resultaat.

Op 28 mei heeft de gyneacoloog ons dan 's avonds laten binnen komen. Nog eens aan de monitor, maar nog niks.
Om 2u die nacht een eerste tabletje opgestoken, geen resultaat.
Om 6u volgend tabletje opgestoken, een halve cm opening.

Om 9 u is de gyneacoloog dan gekomen, en heeft men water dan gebroken.
Heb ook direct epidurale gehad, want de weeënstorm kwam direct op gang, en omdat ik een slechte rug heb, was mij epi aangeraden.
Na wat boekjes gelezen te hebben, en spelletjes gespeelt te hebben met mijn vriend, kreeg ik rond 13.35 persweeën.
Wij naar de verloskamer, en drie perskes later, om 13.55u was ons klein wondertje op de wereld.
Toen werd het wel tijd, want zijn hartslag was niet meer wat het moest zijn, zag zo blauw als ne smurf door een omstrengeling.
Dus ff paniek bij mij, maar dit bleek voor niks nodig!

Matej werd geboren, met zijn 3kg375 en 50,5cm





Ondertussen groeit onze kleine man als een kool!!
2 weken: 3kg 580
4 weken: 4kg160
6 weken: 4kg710 en 57 cm
8 weken: 5kg 600
10 weken: 6kg360 en 62 cm

Verder is hij een zalig lief kindje, een echte lachebek.