hoi iedereen,

Ik ben tamara en ben 32 jaar.

Ik heb een dochter layla van 15 jaar,ze is een echte puber en denkt dat ze 18 jaar is.

Dan is er faycal en die is 14 jaar hij is licht autistische en heeft hdhd.

Dan hebben we Naym hij is 12 en een echte voetbal held hij helpt me heel goed in het huishouden en hij komt ook goed overeen met de 2 kleinste.

Dan mijn kleinste princes is Doenya zei is juist 4 jaar en kan ondanks alles echt wel een schatje zijn ze heeft geen gemakkelijk karakter maar het is echt een moedertje voor haar kleinste broer Elyas hij is Nu 2 jaar en 9 maand.Ik heb mijn eerste relatie gestopt in 2006.Hij was de vader van mijn kinderen,ik was echt alles zo beu ben op vele dingen uitgekomen;hij bedroog me beloog me en we hadden niks meer samen.Ik ben toen bij mijn ouders ingetrokken omdat ik een moeder had die kanker had en moest verzorgt worden thuis.Zei was toen 48 jaar en ondanks alles probeerde zei nog een super oma te zijn voor de kids.

Op 17 april 2007 werd er dan gezecht dat de kanker alles had overgenomen en dat er niks meer aan te doen was,op dat moment lag mijn moeder in de kliniek.

Ik voelde me zo slecht maar moest er zijn voor men kids en men moeder.

Ik werkte toen nog maar minderde en ging enkel op de drukste momenten helpen was namelijk in de horeca.

Ik heb in overleg met de dokter en men vader mijn moeder terug naar huis gehaald om ze daar te laten sterven,Het was heel zwaar maar dat was haar wens ten midde van ons sterven in huiselijke kring,

De kids hadden er geen probleem mee want ze wisten dat oma ziek was,Volgens de dokter ook het beste dat de kids alles meemaakte dat zou beter zijn voor hun verwerkingsproces.

Op 19 april is oma dan thuis gebracht met de ambulance en alles was in orde de huiskamer was omgetovert in een ziekenhuiskamer,er kwam 2 maal per dag een verpleegster de dokter kwam alle dagen langs. De kids zagen hun oma zo veel ze konden.En ik en men vader draaide op automatische piloot de dagen gingen voorbij zonder dat wij ons nog bewust waren van wat er zich buiten af allemaal afspeelde.Ik had toen ook zo een noot aan liefde maar met mijn ex was ik dat zeker niet van plan.Ik had toen wel een klant op het werk en hij was eigenlijk een goede vriend geworden Wij scheelde 11 jaar en dacht niet echt aan een relatie.Hij was men maatje meer niet.

Hij werkte in het buitenland maar ik hoorde hem wel elke dag hij steunde mij en mijn vader.

Toen het met men moeder slechter en slechter begon te gaan en ik echt niet meer buiten kwam is hij eens langs geweest bij mijn ouders thuis.Er is toen toch iets ontstaan maar ik dacht mss is dat omdat ik het nu zo moeilijk heb dat ik op zoek ben naar tederheid.

Dan op 18 mei is mijn moeder om 23.15 uur thuis na een hele moeilijke strijd heengegaan.Wij waren er kapot van toch niet onze oma mijn moeder.

Ook dan was hij er weer voor ons, de kids hadden hun er aan gehecht ik mijn vader,hij was graag gezien in de familie. 

Nu een jaar en 2 maanden verder verwachten wij ons princesje samen,

We vinden het erg dat oma het niet meer heeft kunnen meemaken,  maar ben super gelukkig de kids ook,had ik niet meer gedacht dat ik ooit nog een kindje te krijgen,Maar het komt er Ons meisje de kids vinden het super en ze hebben er een papa bij.Hun vader ziet niet naar ze om en vind het leuker de kroegen af te lopen en elke week met een andere naar huis te komen.

Dit is mijn verhaal ,denk nooit ik blijf alleen want de moment wanneer je het niet verwacht is hij daar of ik 5 kinderen wie wil mij?

Het komt wel goed

XXXXXXXXXXXXXXXXXxx tamara en de kids