< 9Maand-Sponsor >

Nestlé Baby



< Publiciteit >

Baby Junior

BasilKato.be

Jolena

Pepatino.be

Rainbowbabies

BabyGoodies.eu

Popje.com





Chauffage Verzelen

Kind & Gezin

VLOV

Home » 9Maand Babyclub » Profiel

Moeder natuur is geen vriendelijke dame!


Hallo,


 Ik ben Flairtje, 26 jaar en trotse mama van 2 sterretjes. Hier komt mijn verhaal:


Ik ben getrouwd op 11/08/2007 en mijn huwelijkscadeau voor mijn man was mijn laatste lege pil-strip. Op 14 Oktober bleven mijn regels uit en ja hoor... prijs! Zo blij natuurlijk!!!! Iedereen mocht het direct weten wat zoiets leuk kan ik niet zwijgen.


30 oktober en net 6 weken ver.... bloedverlies!!! In allerijl naar de gyn... het vruchtzakje was nog steeds te zien. De gyn raadde me aan om plat te liggen en het bloedverlies nauwgezet op te volgen of er geen "brokjes" bijkwamen.


31 oktober: de bloedingen werden heviger en ja hoor brokjes! Om 17u50 voelde ik dat er een grotere brok uit kwam en ja hoor, daar lag ze dan, mijn kindje.


 We gaven de moed niet op.


Op 21 januari 2008... 2 streepjes!!! JOEHOE!!!! Maar direct... oh nee, ik voel weer steken! Toch maar rustig aan doen. Maar met de onbezorgdheid toch maar direct een afspraak maken bij de gyn.


Raar, de gyn zag niks en er was hcg hormoon aanwezig, weliswaar heel laag slechts 93. De gyn concludeerde dat ik mss toch nog niet zover was als ik zou hopen en dat het dus nog te klein zou zijn wat zou verklaren dat hij niks zag.


Zondagmorgen na de consultatie op vrijdag... bruinverlies! NEE NIET WEER!! De gyn direct opgebeld en we mochten direct komen! Nog steeds niets te zien op de echo, de gyn werd ongerust en sprak de eerste keer het woord Buitenbaarmoederlijke zwangerschap uit. ????!!!!! 3 dagen na elkaar bloed laten trekken om de hcg te controlere en ja hoor het stagneerde. En op dinsdag zag hij op de echo dat mijn buik al vol vocht liep.... bloed dus. Met spoed onder het mes, geen tijd om dingen te verwerken. Maar eigenlijk ging het vrij goed met me... we zouden de moed niet laten zaken, uiteindelijk kan het toch niet verkeerd blijven gaan hé?!


Maar een week later een sms van de schoonzus 'tegen half oktober komt er een juniorke bij'


De klap was groot en de put was diep. Uiteraard ben ik heel blij voor mijn schoonzus, maar de gedachte dat ze even oud zouden zijn is zwaar en de WAAROM vraag is groot.


 Maar we gaan door... het verlangen naar een kindje is nog steeds groter dan de angst of het verdriet.


Inmiddels zijn we weer enkele maanden verder en heeft de natuur eindelijk haar goede kant laten zien. En hoe! Wij verwachten in januari onze eerste kindJES! Jep, wij krijgen een tweeling! Eerst 2 kindjes moeten afgeven en nu krijgen we er twee. De natuur maakt haar fouten goed!


26/07/2008: Het zit wéér goed fout, er is bij baby A een vermoeden op chromosoomafwijking omdat er duidelijke afwijkingen te zien zijn. En omdat het een 1-eiige tweeling is vrezen ze dus ook voor baby B want bij een 1-eiige tweeling zijn de chromosomen in 95% van de gevallen identiek. Afgelopen donderdag gingen we voor een vruchtwaterpunctie en toen hebben ze ook gezien dat er zich ook het tweeling transfusie syndroom heeft ontwikkelt en baby A had te weinig vruchtwater dus hebben ze enkel bij baby B gertrokken. Maandag moeten we naar Leuven dan gaan ze bepalen in welk stadium dat het ttts zit en krijgen we de uitslag van de punctie bij baby B.


06/08/2008: We zijn helemaal overdonderd... we zijn vandaag naar Leuven geweest en volgens de prof daar is er totaal geen sprake van TTS! Meer nog... buiten de klompvoetjes (die ze blijkbaar alletwee hebben) is er niks mis met onze kindjes! Het vruchtwaterlek is wel een probleem, dat heb ik aan de punctie overgehouden. Ik zal moeten plat liggen tot aan de bevalling want door het lek is er wel kans op vroeggeboorte. Geen probleem hoor, dan blijven we gewoon liggen hé het is voor een goed doel. We zullen wel alle weken op controle moeten om het pijl van het vruchtwater goed in de gaten te houden, maar de prof heeft gezegd dat op dit moment de kans op gezonde kindjes nog steeds groter is dan de kans op gehandicapte kindjes.
Snappen wie snappen kan natuurlijk... mij maakt het niet uit... laat ons hopen dat het goed blijft gaan dan hé!


19/09/2008: We zijn 1 kindje verloren ten gevolge van TTS, het volledige verhaal kan je nalezen in mijn column hier op de site van 9maand.


Groetjes


Flairtje


Buikje 18 wekenBuikje 20 weken
Buikje 25 wekenBuikje 29 weken close
Buikje 29 weken profieleen recentere foto van mezelf
Onze trouwdag 11-08-2007Picture perfect (10 weken)
Hier zie je hem precies zwaaien!Hier zie je goed het gezichtje!


Mijn banners:




Dit profiel werd al 5613 keer bekeken.