< 9Maand-Sponsor >

Nestlé Baby



< Publiciteit >

Baby Junior

BasilKato.be

Jolena

Pepatino.be

Rainbowbabies

BabyGoodies.eu

Popje.com





Chauffage Verzelen

Kind & Gezin

VLOV

Home » 9Maand Babyclub » Profiel

Hoe het allemaal begon...


Naam: Joke


Leeftijd: 28 jaar


Woonplaats: Aarschot - april 2007 huisje gekocht met vriend (3 jaar samen)


Gestopt met de pil in april 2007


Na pilstop vier maanden geen regels meer


Na maanden van hopen, gevolgd door telkens opnieuw een teleurstelling en een tiental zwangerschapstesten later, besluit ik toch maar eens naar de gyn. te stappen. Hij trok bloed. Uit mijn bloedwaarden bleek dat ik een licht tekort had aan het vrouwelijk hormoon (oestrogeen) maar op zich niets verontrustends. Hij besloot me iets voor te schrijven om mijn regels op te wekken, gevolgd door clomid. Zo gezegd, zo gedaan.


Begin September 07: primolut + clomid - CD 13 eitje 19 mm - regels gekregen CD 23


Ik had vrij weinig last van bijwerken, buiten hier en daar een puistje. Ik kreeg veel vroeger dan verwacht mijn regels. Was wel teleurgesteld maar kon mij er vrij snel overzetten.


Begin Oktober 07: 2de kuur clomid - CD 14 eitje 19 mm - geen regels CD 30 - urine- en bloedtest negatief.


Ik vroeg aan de gyn hoe het kon dat ik niet zwanger was, geen regels kreeg en op cd 14 een eitje had van 19mm. Hij deed opnieuw een inwendige echo. Het eitje van 19 mm was verdwenen. Hij vermoedde dus dat ik een eisprong had. Waarom ik niet menstrueerde wist hij niet... Ik was erg teleurgesteld... dat ik niet zwanger was tot daar aan toe, maar dat niemand me een verklaring kon geven ervoer ik als erg frustrerend. Enkele dagen later overleed mijn hond. Ik besloot om er even mee te stoppen. Ik dacht dat mijn lichaam zich misschien wel uit zichzelf zou herpakken...


Achteraf bekeken besef ik dat ik eigenlijk niet helemaal klaar was om al in de "medische mallenmolen" terecht te komen. Ergens diep vanbinnen vond ik dat er wat snel overgeschakeld werd naar hormonen. Daarnaast was ik net van job veranderd en dit zorgde voor de nodige stress. Ik voelde me super slecht op mijn nieuw werk, daarbij kwam nog eens dat ik echt niet zou durven gaan zeggen dat ik (al) zwanger zou zijn... Maw mijn lijf had even rust nodig. Ik besloot terug naar mijn 'oude' job en voelde me honderd keer beter.


Eind oktober 07: Gestopt met hormonen - even rust


November 07: start accupunctuur - zonder resultaat


Ik ging een viertal keer naar de accupuncturist. Hij zette naaldjes thv mijn eierstokken en baarmoeder. Ik moest zelf de sterkte van de stroom regelen. De man vertelde me dat hij dit maar vier à vijf keer zou proberen, indien er dan nog geen resultaat was, dan vreesde hij dat hij me niet verder zou kunnen helpen. Mijn vrees werd dus werkelijkheid. Ik kon zelfs niet meer de moed opbrengen om een vijfde keer te gaan. Vond dit wel een beetje vreemd dat hij maar vijf keer wou proberen, ik hoorde immers verhalen van anderen die vertelden dat ze maanden in behandeling zijn en dat er pas na een half jaar resultaat kon verwacht worden... maar goed... op naar iets anders.


Januari 08: start bio-energetica (homeopathie) - zonder resultaat


Mijn schoonmoeder raadde me aan om naar deze homeopaat te gaan. Ze had er zelf goede resultaten mee bereikt. Ik heb misschien wel honderden homeopathische pilletjes genomen en was langer dan een 'gemiddeld persoon' in behandeling. Er werden heel wat zaken 'gevonden': zo had ik de ziekte van lyme, problemen met mijn darmen, hormonale problemen, vaginale problemen... en voor alles kreeg ik pilletjes ... het kostte handenvol geld maar ik had er alles voor over om terug 'een cyclus' te krijgen... maar helaas, ook dit lukte niet... Omdat ik steeds meer last kreeg van pijn in mijn onderbuik, nam ik terug contact op met de gyn. Ik was het beu beu beu...


April 08: terug naar de gyn owv nog steeds geen regels - bloedonderzoek + inwendige echo (pco?/vervroegde menopauze?)... schrikt me allemaal enorm af...


De gyn vermoedde obv de echo PCO of 'in het slechtste geval vervroegde menopauze'. Ik dacht dat ik op mijn gat ging vallen. Bloedonderzoek zou meer duidelijkheid brengen. Ik moest in ieder geval starten met pilletjes om mijn regels op te wekken, dit was nodig na maanden geen regels (om baarmoederkanker te voorkomen, aldus de gyn).


12 april 08: start Duphaston 5x1


Na twaalf dagen had ik nog steeds geen regels gezien... maakte me echt zorgen... vroeg me af wat er in hemelsnaam mis was met mijn lijf... gelukkig moest ik niet lang wachten op mijn volgende gynbezoek. Ik was wel erg bang voor de uitslag van mijn bloedonderzoek.


24 april 08: uitslag bloedonderzoek - geen pco / vervroegde menopauze - wel vermoeden van een te kleine baarmoeder ???


Mijn bloedonderzoek wees uit dat mijn hormoonbalans er 'vrij normaal' uitzag. Dus geen pco of vervroegde menopauze. Ik was enorm opgelucht. De gyn deed nogmaals een inwendige echo en kwam nu tot de constatatie dat ik, voor zover hij kon zien, een kleine baarmoeder had... Ik was weer in alle staten. Waarom kon het niet gewoon eens 'goed' zijn? Omdat ik geen regels kreeg na Duphaston zette de gyn mij terug aan de pil (dus weer volledig naar AF). Als ik een bloeding zou krijgen moest ik opstarten met clomid. Ik wist niet goed wat de consequenties van een te kleine baarmoeder voor een zwangerschap inhielden en informeerde bij een verpleegster op het werk. Zij liet me weten dat een zwangerschap op zich geen probleem zou zijn, vermoedelijk zou er dan wel gewerkt worden via IVF en zou het kindje vroeger geboren moeten worden... geen al te leuk vooruitzicht maar goed... Er werd een afspraak gemaakt bij een specialist voor een tweede meting van mijn baarmoeder.


25 april 08: terug aan de pil - bij onttrekkingsbloeding opstarten met clomid


28 april 08: nieuwe meting baarmoeder - 2de opinie - normale grootte vastgesteld - Oef !


Heb me dus weer voor niks liggen opjagen. De specialist zag helemaal niks abnormaals. Alles zag er ok uit. Ze sprak over POST-PIL AMENORROE, iets wat blijkbaar tegenwoordig wel vaker voorkomt. Ze raadde aan gewoon op te starten met één pilletje clomid.


15 mei 08: mijn laatste pil genomen... eindelijk... sta vol pukkels en ben enorm opgeblazen...


Heb nooit puisten gehad, niet in mijn puberteit en niet toen ik de pil nam en nu plots wel... vreselijk... mijn buik is ook opgezwollen...


19 mei 08: begin regels !!!


Ik ben super blij dat ik eindelijk mijn regels heb... ik bloed redelijk veel en heb er wel serieus last van maar dat kan me weinig schelen.


21 mei 08: start clomid (1x5)


Ik moet clomid nemen van CD 3-7 (1 pilletje). De dag nadat ik mijn eerste pilletje heb genomen stopt mijn bloeding... Uiteindelijk verlies ik nog wat bruin (oud) bloed de volgende dagen... ik hoop dat dit normaal is...


Ik moet toegeven dat ik ditmaal serieus de nevenwerkingen van clomid opmerk. Het lijkt alsof ik er de eerste twee keren niet zoveel van merkte. Ditmaal was ik enorm emotioneel en zocht echt redenen om te kunnen huilen of ambetant te zijn. Ik voel precies ook mijn eierstokken 'werken', weet niet of dat kan maar soit... ook heb ik soms wat hoofdpijn en ben wat moe (maar dat was ik al dus ik weet niet of dat aan de clomid ligt)... Af en toe krijg ik wat steken in mijn onderbuik. Na vijf dagen duiken er hier en daar weer wat puistjes op... maar ik neem het er bij.


Hoe dichter mijn afspraak met de gyn komt, hoe zenuwachtiger ik word. Ben een beetje bang dat ik weer slecht nieuws te horen ga krijgen (bv dat ik niet of onvoldoende reageer of zo). Ik weet dat ik positief zou moeten denken maar dat lukt niet altijd. Daarnaast wil ik ook niet té positief denken want dan is de teleurstelling eens zo groot. Stiekem hoop ik dat ik snel zwanger ben... maar dat maakt dat de ontgoocheling de 18de juni alleen maar groter zal zijn. Maar hoe kan ik in hemelsnaam niet hopen en dromen...


Op 07 juni 08 vertrek ik samen met twee vriendinnen naar Spanje. Deze vakantie was al langer gepland. Eigenlijk was het de bedoeling dat ik zou opstarten met hormonen na deze vakantie, maar de gyn besliste er anders over. Hij zei zelfs dat het niet uitmaakte als ik 'mijn vruchtbare periode' zou missen. Hij wou absoluut mijn cyclus terug op gang krijgen. Waarom is me niet geheel duidelijk maar goed. Toeval wil dat ik vertrek vlak na mijn vruchtbare periode (CD 20)... ik hoop in ieder geval dat ik dan een eisprong zal gehad hebben... Vind het wel goed dat ik een weekje weg ben... dan ben ik er misschien minder mee bezig. Enkele dagen nadat ik terug thuis ben kan ik testen (als ik tegen dan nog niet ongesteld ben). Ik ben alleen bang dat het opnieuw zal gaan zoals bij mijn tweede kuur clomid een half jaar geleden (geen regels maar ook niet zwanger en geen duidelijke verklaring)... Ik ga dus in ieder geval niet durven hopen als ik 'overtijd' ben (alhoewel...)


30 mei 08: afspraak gyn. 1ste fm: CD 12: eitje van 12 mm en eentje van 13 mm. BMS 5mm.


Net terug van gynbezoek. Ben wat teleurgesteld... mijn positiviteit is duidelijk geslonken. Ik reageer volgens de gyn wel op clomid maar mijn eitjes zijn nog aan de kleine kant. Moet binnen twee dagen terug. Het zou immers kunnen dat ik een late eisprong heb. Ze zouden binnen twee dagen toch 4 mm gegroeid moeten zijn. Als mijn baarmoederslijmvlies niet evenredig meegroeit krijg ik Provera (oestrogeen) om dit aan te dikken. Ik wacht met een bang hartje 1 juni af...


1 juni 08: 2de fm: CD 14: eitjes max 11 mm - BMS 5 mm - onvoldoende reactie dus


Mijn eitjes waren dus niet doorgegroeid, integendeel, ze zijn aan het 'verschrompelen' dus geen latere eisprong. Ik moet de volgende cyclus dus mijn dosis verdubbelen. Op zich niet zo erg (de bijwerkingen buiten beschouwing gelaten) maar de kans bestaat dat ik nu een 'overstimulatie' zal krijgen (aangezien ik met één pilletje wel reageerde, er waren een paar mooie follikels te zien, ze waren alleen niet groot genoeg). Door een verdubbeling van de hormonen kan het zijn dat die follikels allemaal gaan doorgroeien en dan kom ik in een zogenaamde 'IVF-cyclus'... maw betrekkingen hebben kan dan niet (risico op meerlingen), de rijpe eitjes worden dan weggenomen en buiten het lichaam bevrucht en terug ingeplant... Ik vind het tot hiertoe al vrij 'zwaar wegen', ik ben een beetje bang voor wat me nog te wachten staat... Ben teleurgesteld, ook in mijn lichaam. Maar al bij al probeer ik er toch positief onder te blijven. Het zal allemaal wel zijn redenen hebben waarom het ons op deze moment nog niet gegund is, zeker? En ik doe alles wat nodig is om zwanger te worden, geef de hoop zeker nog niet op. In ieder geval, ik hoef dus niet bang te zijn dat ik mijn 'vruchtbare periode' zal missen door op vakantie te gaan...


Heel stom en misschien zou ik het niet mogen denken maar ergens heb ik het gevoel dat ik misschien toch een eisprong zal krijgen. Ik ga dan louter af op wat ik 'voel' en uit ervaring weet ik dat dit niet altijd juist is maar toch. Heb sinds 02-06 zo'n maandstondachtige pijn in mijn onderbuik en -rug, verloor op 3 en 4/06 wit draderig slijm en ik heb zoiets van: we blijven gewoon oefenen, je kan niet weten waarvoor het goed is. Ik zit gewoon met het feit dat ik volgende week moet starten met Duphaston... maar waarschijnlijk maak ik mezelf wel weer wat wijs...


Ben even met mijn voetjes terug op de grond gezet. De bijwerkingen / symptomen die ik voel willen niks zeggen over een eventuele eisprong. Ik las verhalen van anderen die ook last hadden van bijwerkingen maar ook NIET reageerden op clomid. Misschien maar goed... hoef ik niet langer te hopen.


Heb naar de gyn gebeld. Ik denk dat ik Primolut ga nemen ipv Duphaston omdat ik de vorige keer niet menstrueerde na Duphaston en dat wel het geval was na Primolut. En ik wil echt niet meer een maand de pil moeten nemen om mijn regels op te wekken.


11 juni 08: 5 dagen Duphaston/ Primolut om regels op te wekken - dag 4 tot dag 8 clomid (2/dag).


18 juni 08: regels !


Raar maar waar: ik heb mijn regels. Vreemd dat ik die wel krijg na het nemen van primolut en niet bij Duphaston (zou volgens de gyn ongeveer hetzelfde inzitten...) maar zo zie je maar, elk lichaam is toch anders...


Voel me toch wat raar... wat bang... Mijn vakantie heeft ongeloofelijk veel deugd gedaan, maar ik ben bang teruggekomen... bang voor de nevenwerkingen van de clomid, bang van nieuwe teleurstellingen, het lange wachten,... Maar we gaan er voor... Ik slaag er nog steeds in om er rustig onder te blijven. Hopelijk blijft dat zo.


21 juni - 25 juni 08: Clomid (100mg).


27 juni 08: fm (CD 10)- te vroeg... binnen drie dagen terug !


30 juni 08: fm (CD 13) - 2 eitjes 22 mm - BMS 5.5 mm - bloedonderzoek LH (nog geen piek)


01 juli 08: bloedonderzoek LH: geen piek...


02 juli 08: opnieuw bloedonderzoek LH: opnieuw geen piek...


03 juli 08: fm (CD 16): 2 eitjes van 33 mm (!!??) - eentje van 23 mm... BMS: 8.5 mm


De gyn wil volgende cyclus pregnyl bij geven het tijdstip van de eisprong beter te kunnen bepalen... De kans op een zwangerschap deze cyclus schatte hij vrij klein in, er is volgens hem sprake van een 'overstimulatie' van mijn eierstokken. Normaal gezien gaan de grote eitjes verschrompelen, al bestaat er nog een kleine kans dat ze toch uit zichzelf 'springen'. Er is echter nog wel het eitje van 23 mm... en mijn BMS is prima... wie weet...


Sinds vandaag erge last van buikpijn. Daarna dagen lang enorm pijnlijke borsten...


11 juli 08 - 15 juli 08: Primolut


Ik moet vanaf CD 24 primolut nemen om regels op te wekken. Dit zou geen kwaad kunnen volgens de gyn in het geval ik toch zwanger zou zijn... Indien ik mijn regels niet krijg moet ik eerst een test doen alvorens op te starten met een nieuwe dubbele kuur Clomid.


9 juli 08: 1ste afspraak LIFE: afgebeld


Heb het gevoel dat de gyn eindelijk gevonden heeft wat 'het probleem' is en hoe dit (hopelijk) opgelost kan worden nl. met een dubbele dosis clomid en pregnylinspuiting. Hij wil zo zes maanden proberen en dan kunnen we eventueel nog verder zien (IVF vermoedelijk).


11 juli 08: regels op CD 24 ????????...Geen primolut dus...


14 juli 08: Afspraak gyn voor nieuwe opstart CLOMID + PREGNYL


14-18 juli 08: Tweede kuur Clomid (100mg)


22 juli 08: fm: CD 12: eitje van 20 mm, eitje van 23 mm, BMS 4 mm


Afwachten tot morgen. Gyn acht het mogelijk dat ik voor morgen spontaan ovuleer. Zoniet krijg ik morgen pregnylinspuiting.


23 juli 08: fm: CD 13: eitje van 23mm, eitje van 25 mm, BMS 4.6mm - Pregnyl


Geen eigen eisprong dus pregnyl. Eisprong zou na een twaalftal uur plaatsvinden. BMS is wat aan de lage kant maar zou nog goed kunnen komen door inspuiting.


Vandaag een helse zoektocht moeten ondernemen om een pregnylspuit vast te krijgen. Is blijkbaar niet meer te verkrijgen bij de apotheker. Sinds een tweetal jaar kunnen enkel ziekenhuizen deze spuiten verdelen. Mijn gyn had echter enkel nog een spuit die enkele maanden vervallen was. Volgens hem kon dit absoluut geen kwaad en ik heb dan maar voor die optie gekozen. Zou er niet mee kunnen leven dat deze cyclus sowieso verloren zou zijn. Daarvoor wordt het allemaal te zwaar. Sinds gisteren enorm veel last van mijn maag en opgeblazen gevoel... hopelijk betert dit snel.


08/08/08: NOD: POSITIEVE TEST...


Ik kan het niet geloven... maandag 11/08 bloedtest...


12/08/08: bloeding


Ik ben opgenomen in GHB Leuven van 11/08-13/08 nav hevige krampen. We waren op weg naar het zuiden van frankrijk toen ik plots op de parking van de autostrade licht bloedverlies opmerkte... We zijn naar spoed gereden... ik heb vreselijk afgezien... krampen - aanhoudende diarree -... Oorspronkelijk was er geen probleem... maar na meer dan 24 uur aanhoudende diarree ben ik hevig beginnen bloeden.


Ik ben je verloren... en heb zo hard mijn best gedaan om je dicht bij me te houden... het mocht niet zijn... nog niet...


Ook al was je nog zo klein, het doet me enorm veel pijn. Pijn te weten dat je beschikte over alle eigenschappen van een klein mensje, pijn te weten dat ik iets van 'ons', iets volkomen unieks moest afgeven


Het maakt me enorm bang en kwetsbaar... maar ik probeer er de moed in te houden.


26/08/08: afspraak gyn


Er werd een inwendige echo gedaan en alles zag er (tegen mijn verwachting in) goed uit... De gyn zag een "perfect baarmoederslijmvlies" en een drietal eitjes die spontaan aan het rijpen waren. Hij gaat er van uit dat ik binnen drie dagen een eisprong zal hebben...


Vind het toch wat bizar. Het lijkt alsof mijn lichaam zich aan het herpakken is, al probeer ik er momenteel niet teveel van te verwachten. Het zou natuurlijk fijn zijn, maar indien het niet blijkt te zijn, starten we binnen een drietal weken terug op met clomid en pregnyl. Morgen en overmorgen bloed laten prikken om LH-waarden te meten en na te gaan of ik uit mezelf een eisprong zal aanmaken. Spannend... Ondertussen gewoon verder blijven oefenen, dat was althans de raad van de gyn. Er is volgens hem ook deze cyclus een kans...


28-29/08/08: bloed prikken voor LH


Er was blijkbaar geen piek op CD 18... dus volgens de gyn heb ik ofwel geen eisprong gehad ofwel was mijn eisprong veel vroeger. Mijn positiviteit is helemaal geslonken. Nu afwachten of ik mijn regels (natuurlijk) krijg, zoniet: terug opstarten met Clomid + Provera (aandikken BMS) + Pregnyl. Volgende cyclus vroeger op controle (ten laatste CD12).


05/09/08: (natuurlijke) regels !


Weet nog niet of ik dit als positief moet zien maar het is toch al een begin. Naar gyn gebeld om te bespreken wat we nu gaan doen (opstarten clomid of niet).


We hebben besloten om nog een maandje af te wachten en te zien of mijn cyclus zich niet 'herstelt'.


16/09/08: FM: weinig activiteit merkbaar...


Er waren wel eitjes te zien maar niets wees op een naderende eisprong. We starten dus volgende cyclus terug op met Clomid + progynova (aandikken BMS) + pregnyl.


Indien ik zelf geen LH-piek aanmaak, zal er overgeschakeld worden op spuiten (aangezien pregnyl geen eisprong garandeert). Dan komen we terecht in een IVF-cyclus - de echte Medische MallenMolen dus - een heel nieuwe wereld alweer. Toch wel wat beangstigend. Maar zover zijn we nog niet.


27/09/08: start Primolut om regels op te wekken


Ik heb een weekje ziekteverlof voorgeschreven gekregen. Ik ben echt "op", altijd moe, futloos... Ergens ben ik blij maar langs de andere kant voel ik me enorm schuldig, tov mijn collega's, tov mijn vriend, tov mezelf. Ik voel me zo'n zwakkeling, er zijn honderden vrouwen die meemaken wat ik meemaak en die blijven doorgaan. Ikzelf daarentegen heb het gevoel dat het voorbije anderhalf jaar, samen met mijn recente MK, zijn tol beginnen te eisen en hoe erg ik me ook probeer te verzetten, het helpt niet. Ik probeer op dit moment voor mezelf te kiezen, mijn lichaam rust te gunnen, maar het lijkt alsof ik geen rust kan vinden. Ik ben blij dat we binnenkort weten of de behandeling met clomid, progynova en pregnyl aanslaat, of... dat we de echte MMM in moeten duiken. En als dat laatste het geval is, dan kan ik me daarmee wel verzoenen. Ik ben alleen die ellenlange zoektocht naar de juiste behandeling zo beu... Volgende maand weten we vermoedelijk meer. Ben benieuwd...


04/10: regels


7/10-11/10: clomid 100mg


11/10-17/10: progynova


16/10: CD 13: fm: eitje van 20 mm, eitje van 19 mm; BMS 12 mm - pregnyl


Het zag er allemaal heel goed uit volgens de gyn. Hij zei ook van nog een aantal maanden op deze manier verder te proberen omdat ik goed reageer op de behandeling. In principe zou ik kunnen doorverwezen worden naar de fertiliteitskliniek (zes maanden clomid achter de rug) maar omdat we niet 'overhaast' te werk willen gaan, kiezen we bewust nog een aantal keer voor deze behandeling. Ben in ieder geval blij dat mijn baarmoederslijmvlies dit keer wel voldoende dik is. Neem nu ook sinds eind augustus Omnibionta Pronatal (vitaminenkuur met foliumzuur). Ik neem me in ieder geval voor om niet op mijn nod te testen en minimum vijf dagen langer te wachten. Ik wil die teleurstelling niet opnieuw meemaken... 


29/10: Regels...


Zware teleurstelling... heb het er moeilijker mee dan ik dacht... 


Sinds 24 okt last van maag... is dus blijkbaar echt een voorbode voor regels... (was vorige keer bij mijn miskraam ook het geval). Dat weet ik dan voor in de toekomst... Ik ga echt moeten leren om het lot in handen van de natuur te leggen en niet angstvallig zelf trachten de dingen te controleren. Dat lukt toch niet en zorgt enkel voor extra stress. Ik moet leren loslaten - minder perfect willen zijn - en het leven nemen zoals het komt.


1/11/08: start dubbele dosis clomid


5/11/08: progynova


10/11/08: Fm: CD 13: eitjes tussen de 12 en 14 mm... onvoldoende reactie dus...


Ik moet binnen twee dagen terug op fm. Als de eitjes tegen dan niet doorgegroeid zijn, zal ik vermoedelijk toch verder moeten gaan in de MMM (gyn sprak over IVF). Was er even niet goed van maar heb me er mee kunnen verzoenen. Als het moet, dan moet het maar... Ik heb alles geprobeerd en kan mezelf dus niks verwijten...


Indien het IVF wordt hoop ik wel dat de nodige onderzoeken (spermastaal / laporoscopie/... ) zo vlug mogelijk kunnen doorgaan zodat ik begin volgend jaar weer met 'volle moed' kan starten aan een nieuw hoofdstuk.


12/11/08: Fm: CD 15: eitjes waren niet doorgegroeid...


De gyn ging mijn dossier samenstellen en een afspraak maken bij LIFE in Leuven. Hij laat me deze week weten wanneer ik kan gaan. Eerst zal er een kijkoperatie plaatsvinden en een sperma-onderzoek. Ik hoop dat ik niet al te lang ga moeten wachten op een afspraak. Elke maand is er momenteel één teveel...


26/11: Vermoedelijke NOD


EEN NIEUW HOOFDSTUK


3/12: Eerste afspraak LIFE















 




Mijn banners:


Dit profiel werd al 923 keer bekeken.