Hallo mag ik mij even voorstellen? Ik ben Heleen ben 36 en getrouwd met Dennis. Heb 2 poeze beesten een hamster en wat vissen. Ben werkzaam in een supermarkt en sta op de vleeswaren. Hier mijn verhaal:

 Zo'n 10 jaar geleden raakte ik onverwacht zwanger. Ik was net gestopt met de pil en dacht dat er wel een tijdje over heen ging. In juni 1998 een week voor ik ongesteld moest worden, wist ik eigenlijk al dat ik zwanger was. Toch nog even gewacht en uiteindelijk een test gedaan. En ja hoor ik was zwanger. Dol gelukkig natuurlijk. Helaas heeft dat niet lang mogen duren. Ik ging op 2 augustus naar mijn werk en moest op een gegeven moment even naar het toilet. Tot mijn grote schrik zag ik dat ik bloedverloor. Ojee dat is niet goed was mijn eerste reactie. Thuis gekomen heb ik de huisarts gebeld. Rust houden was zijn advies. Ik ben een dag thuis geweest en ben toen weer aan het werk gegaan. Het bloeden was gestopt. Maar het ging toch weer mis. Ik ben samen met mijn moeder (mijn man, toen nog mijn vriend zat ver weg) naar het ziekenhuis gegaan voor een echo. Maar er was geen leven. Er is een afspraak gemaakt voor curitage. Thuis gekomen stond ik in de keuken en kreeg een vreemd gevoel. Ik moest een kutscheet laten en het kwam er spontaan uit. Ik heb het toen opgevangen en bewaard tot mijn vriend thuis kwam. Ik wilde hem laten zien hoe het eruit zag. Ik heb het daarna door de wc gespoeld. Ik moest wel naar het ziekenhuis om te controleren of alles schoon was. Ik was er kapot van. Verder eigenlijk geen aandacht meer aangeschonken want we hadden drukke weken voor de boeg. Op 21 augustus gingen we trouwen en er moest nog een hoop geregeld worden. Nu zijn we 10 jaar verder en het verlies heb ik eigenlijk nog niet verwerkt. Dit eigenlijk omdat ik mezelf altijd een mislukkeling heb gevonden. Terwijl ik weet dat het niet aan mij teverwijten lag. Ik heb eigenlijk vanaf de miskraam bijna tot geen gemeenschap met mijn echtgenoot gehad. Bang om zwanger te worden en dat het weer mis ging. Elke maand maar weer dat molentje. Ben na een paar maanden ook weer aan de pil gegaan. Dit vanwege een onregelmatige cyclus. Tot een paar maanden terug. Een week voor ik ongesteld moest worden, kreeg ik weer een bloeding. Bijsluiters lees ik eigenlijk nooit, maar in een verleden had ik ooit eens gelezen dat je dan de huisarts moest waarschuwen. Ook voor de zekerheid de bijsluiter gelezen en kwam er toen achter dat er meerdere dingen in stonden waar ik ook last van had. Zo kampte ik al een paar jaar met verschrikkelijke migraine. Medicijnen hielpen niet. Ik ben van de pil af en heb sindsdien geen hoofdpijn meer gehad. En heb ook weer gemeenschap met mijn echtgenoot. Het is nu elke avond weer feest. Na jaren twijfelen van nu wel of geen kind hebben we besloten we gaan ervoor. Ik ben nu 36 en wordt er niet jonger op. Alleen die onregelmatige cyclus daar word ik gek van. Het is bij mij ongeveer 3 dagen heftig en dan ongeveer 4 dagen licht tot helemaal niets. Dus wanneer nou wel de ovulatie plaats vindt? Geen idee. Dus doen we het maar elke dag. Heb nu wel een ovulatie test gehaald dus ben benieuwd wat eruit komt.