Na enkele serieus lange maanden "oefenen" zonder gewenst resultaat zijn we naar de gyn gestapt.Zij stelde allerlei testen voor die we zorgeloos ondergingen.

De resultaten waren echter niet zo schitterend. Ik heb PCO en dus absoluut geen spontane eisprong en mijn ventjes visjes zijn ook niet super.

Effe met de voeten op de grond dus: zonder hulp zou het nog héél lang duren voor we zwanger zouden zijn.

We zijn niet bij de pakken blijven zitten. Op 1 oktober 2003 was onze eerste afspraak in het UZ van Gent. Daar kregen we groen licht om met IUI te starten. Dan brengen ze met een slangetje "bewerkt" sperma in de baarmoeder.

Na mijn volgende regels (opgewekt weliswaar) kreeg ik clomid om eitjes te doen rijpen. Op kerstavond kreeg ik mijn eerste pregnylspuit en op tweede kerstdag was het dan zover: de eerste kunstmatige inseminatie. Zonder het gehoopte resultaat.

Bij de volgende poging(en) zijn we overgeschakeld op menopurspuiten aangezien de clomid niet echt aansloeg. Zo zijn we in totaal vier keer zonder resultaat naar Gent geweest.

Elke keer dat het niet gelukt was, was de teleurstelling wat groter en moeilijker om overheen te raken. Toch vonden we telkens weer de moed om door te gaan.

En zo gebeurde het ook: op 8 mei 2004 was de inseminatie een schot in de roos. 26 mei was de test positief, we konden onze ogen niet geloven ... eindelijk zwanger!

En zo verwachten wij eind januari 2005 ons eerste kindje.

Dinsdag 25 januari 2005, rond 15 uur ben ik bevallen van onze dochter FLORE. Ze woog 3kg470 en was 49 cm groot.

Na Flores geboorte hebben we niets gebruikt, eerlijk gezegd ik zag er het nut niet van in, trouwens een tweede kindje was meer dan welkom al geloofde ik nooit dat het zomaar ging lukken.

En soms komen dromen twee keer uit!

Eind november nam ik contact op met de gyn om terug te starten met hormonen en heel de rimram.

Maar wat bleek op 5 december bij de gyn: ZWANGER! Totaal onverwacht en puur natuur! Van een sinterklaasgeschenk gesproken!

Eind juli wordt Flore dus grote zus!

En juli ging voorbij ...

Op 4 augustus besliste LARS eindelijk dat het tijd was om uit mama’s buik te kruipen!

Om 6u30 smorgens is thuis mijn water gebroken en om 9u45 was onze flinke kerel geboren! Hij was 53 cm groot en woog 4kg410, een stevig bazeke dus!

En zo gaat ons verhaal verder: geen pil, af en toe concoom, af en toe niets ...

Op een vrijdag voel ik me heel beroerd, moe en kotsmisselijk ... zou het dan toch ... spannend ...  Ik blijf een dag thuis en slaap heel de dag.  Zondag doe ik een test, al bijna zeker van het resultaat! YES zwanger!!! Ons derde ukje is onderweg en wordt verwacht rond 20 december (en deze keer wil ik echt niet overtijd gaan!)