April 2002... we stoppen met de pil. We weten dat er problemen zijn aan mijn kant en willen dan ook stilaan denken aan kinderen. Ik had mijn regels niet en werd op mijn 16 aan een pil - Diane 35 - gezet om alles "op peil" te houden. Ik verloor toen gewicht en voelde me goed met die pil. Na dat we deze stopten werd het na een paar maand duidelijk dat de regels weer zouden wegblijven, ik steeg zonder reden in gewicht en kreeg last van acné. Na bezoek bij de gye werd er gestart met een "opvolgingsmanoeuvre". Om de 2 weken bloedtrekken (ik die daar niet tegen kan!!!) om na te zien of er een cyclus was: Diagnose PCO! Ondertussen zijn we al februari 2004. We hebben een huisje gekocht en onze trouwplannen zijn stilaan in orde. 18 juni 2004, de mooiste dag van ons leven, we trouwen!!! Daarna prachthuwelijksreis in Mauritius, we zijn aan onze derde cyclus clomid begonnen, wnt de duivels zijn weer komen opdagen, vele tranen op het wondereiland... Volgens de gyne is het een slechte maand: een kiste is zichtbaar op de echo! Maar achter die kiste zat een eitje, en ja hoor... 21 juni 2004, de test is positif!!! Ons wonderkindje...Manon, is geboren na een prachtzwangerschap (nooit ziek enz enz) op 08/04/05! Mijn bevallingsverhaal: Om 2u, vrijdagmorgen, voel ik me niet zo goed. We wachten vol ongduld wnat ons meisje is al 8 dagen over de voorziene datum, maar toch denk ik eerst aan darmklachten op het eerste moment. Tegen 3u30 besef ik toch dat het niet enkel de darmen zijn die tekeer gaan en maak ik mijn man wakker. Op slag stond deze naast mij met een chronometer. Om de 12min een wee van 1min, dit valt goed mee. We blijven kalm (ben verwonderd hoe kalm ik zelf ben) nog even op bed zitten. Na een tijdje word alles heviger en komen de weeen al om de 5 min. Nog even in bad, en dan naar het ziekenhuis, eerst om de 3 minuten, en dan om de 2... laat die epidurale maar komen! En dan was het een zaligheid, rustig voel ik de weeen zonder de pijn. Om 10u heb ik totale ontsluiting. De baby heeft het wel wat nauw, want het water was groen... toch blijf ik abnormaal kalm. De baby zit nog te hoog, dus word ik op mijn zij gelegd, en wordt er gevraagd om al wat te duwen... maar alles blijft wat zitten. De epidurale word afgezet (aiai) en om 11u brengen ze me naar de verloskamer. Het duwen doet pijn, maar alles is nog verdragelijk, tot er me plots gevraagd wordt niet meer te stoppen met duwwen, mijn man duwt in mijn rug en de 2 vroedvrouwen duwen met volle macht op mijn buik. Helse pijn, en roepen dat ik niet meer kan, maar toch doordoen, en daar was ze, na even met haar schouder vastgezeten te zijn, is ze georen om 12u10. Romantisch was het niet, ze ademde niet en werd onmiddelijk meegenomen terwijl ik een hemoralgie van de baarmoeder kreeg en verzorgd werd. Maar al bij al was alles de moeite, ons dochter is een prachtmeisje, heel aktief en levendig. Ze woog bij de geboorte 3kg955, en was 51cm! Voor haar, zou ik het allemaal herdoen! 11/11/05 Zoals eerder vermeld, ik zou het allemaal herdoen! En ja hoor, 16/09/05 stopten we met de pil!!! Spijtig genoeg kwamen de duivels er niet door, en dachten we "tja, weer pillen hé"... We planden dan maar een afspraak bij de gyne begin januari! Een paar dagen gelden voelde ik me wat raar (moe, draaierig..) dat bleef maar duren, al lachend beslissen we van een test te doen "het zal toch niks zijn, we hebben nog geen cyclus gehad"! Toch was het een overduidelijk streepj!!! Een beetje twijfelachtig ben ik naar de apotheker gelopen: nog 3 testen, allemaal verschillende merken!allemaal positief!!! We zijn doodsgelukkig!!!!!!! Woensdag 16/11 bezoek aan de gne, dan weten we meer. 06/07/06: ondertussen is het zover! Ik ben deze morgen bevallen van een zoontje "ARTHUR"! Onze koning werd zonder moeite in een drietal uurtjes geboren! Manon die snapt er nog niet veel van, maar dit alles voelt echt compleet!!! Tot Schrijfs!