Column van Joyce
Ons nestje...
Nadat de magische vonk op ons neergedaald was, waren mijn vriend Bram en ik, Joyce, dan toch een echt stel.Na 2 maanden iets teveel lol gehad te hebben, verdween op een dag mijn menstruatie als sneeuw voor de zon… Ik kon wachten totdat ik ons woog maar die rode duiveltjes kwamen niet op de hoek kijken…
Nadat ik de gedachte kreeg dat mijn borsten al een tijdje zeer deden en ik toch wel iets vermoeider was als anders, kocht ik toch maar een testje. Vriendlief was van mening dat die ene keer onveilige seks toch geen kwaad kon. Mannehhh…
Na veel wikken en wegen hadden we besloten om de volgende dag met ochtendurine te testen… Bram ging toch nog even een borreltje pakken en zou op tijd thuis komen…
Om half 5 nachts kwam hij binnengerold, helemaal in de olie… Jammer genoeg werd ik hier wakker van en kreeg ik toch wel een hele sterke drang om naar het toilet te gaan… Maar ja, dan was mijn ochtendurine weg… Na heel veel knijpen en springen van het een op de andere been moest ik om 6 uur dan toch echt naar het toilet! "Bram, Bram", siste ik zijn oor: "Wakker worden… Ik ga nu die test doen…"
Een beetje gemompel en hij snurkte weer verder…. Ik naar de wc, het testje bevochtigd, het dopje erop gedaan en de test plat op tafel gelegd… Dan 3 heel lange minuten wachten… Na 3 minuten - trillend van de zenuwen - gewacht te hebben, pakte ik het testje op… Oh, gelukkig geen tweede streepje… Of toch wel? Even een lampje aanknippen !
Tja, er was toch wel een heel klein, dun streepje te zien…. Was dat streepje nu wel of niet zwanger? Dus het doosje nog een keer lezen en ja, een streepje betekende zwanger…
"Bram, Bram, ik ben, volgens mij, zwanger…"
Met hele kleine oogjes keek ook hij naar het testje…
"Ik zie geen streepje", zegt ie… Hoe dronken kun je nog zijn?
Nadat een paar uur later zijn oogjes opengingen, gaf hij toch wel toe dat er wel degelijk een streepje was… Maar ja, wat nu? Twee maanden bij elkaar… Ik woonde in een studentenhuis, en hij samen met een vriend in een woning… Waren we wel echt gemaakt voor elkaar? Konden wij wel goede ouders zijn? De omgeving… ARGGGGGGGGGGG, alles spookte door onze hoofden…
Maar aangezien we toch allebei wel een acceptabele leeftijd hadden: hij 25 en ik 24, besloten we samen voor dit wondertje te gaan…
Na een zwangerschap van 42 weken, en een dwarsligging kwam onze zoon, Dylan, op 15 mei 2007 via een keizersnede op de wereld…
Ondertussen is ons mannetje alweer 1 jaar oud, ben ik 11 weken in verwachting van ons tweede spruitje… En zijn Bram en ik bijna 2 jaar samen…
Het lijkt me leuk om met jullie een kleine kijk te geven in het wel en wee van mij en mijn gezin.
Groetjes,
Joyce
Mama van Dylan en zwanger van een brusje (december '08)
Reacties:
Door: Sarah (profiel) op 28/05/2008 @ 10:28 
Hey, ik verwacht een derde kindje eind december.
Proficiat met je zwangerschap en je zoontje!