Column van Annelies
18 maart 2004
Zo, de eerste IUI hebben we al weken achter de rug. Het was moeilijk om niet bezig te zijn met het "al dan niet"-resultaat hiervan. Menige jankbui gehad… Maar wat wil je? De hormonen gaan met je rondrijden. Maar dan... Na twee weken spanning: een dikke vette + op de zwangerschapstest!We kunnen het niet vatten... We zijn ZWANGER! Ook al vertelde mijn gevoel me al dat het zo was, is het toch niet te vatten dat een lang gekoesterde droom nu lijkt uit te komen.
Na het weekend een afspraak gemaakt. Op 19 maart mogen we voor een echo langsgaan. We hopen dan het hartje te zien kloppen.
Na twee weken van gigantische buikpijn besluit ik maar de gynaecoloog op te bellen. Ik kan er nog dezelfde dag terecht.
We zijn gespannen... Op de echo is ons kruimeltje te zien: 4 mm groot. Er is nog geen hartslag want het is te vroeg. Maar we zijn blij.
Weer naar huis... We dromen... En hopen dat we de 12 weken goed doorkomen...
Ondertussen bijna 7 weken zwanger. Morgen, 19 maart, weer een echo... En dan, hopelijk een klein kloppend hartje.
Annelies
Reacties:
Ik ben zeer blij voor jullie en hopelijk gaat alles zeer goed velopen.
Groetjes Heidi
Door: Marion op 10/04/2004 @ 11:41 

Ik ben ook zwanger geworden door middel van IUI. Ik ben nu dolgelukkig met mijn 3 maanden oude zoon. Ik wens je het allerbeste toe, en geniet ervan !

Door: Sylvia Reijnierse (profiel) op 13/04/2004 @ 15:31 

En? Heb je het hartje zien kloppen? Wij hebben met 7 weken een echo gehad en wij zagen het wel. Echt een geweldig gezicht!! We hebben ook met 10 weken een echo gehad en toen zagen we een minimensje. Echt heel gaaf! Vandaag ben ik 12 weken en over 1 week krijg ik weer een echo. Ik ben heel benieuwd!!
Het nieuwe deel van mijn columm heb ik reeds naar Eva gestuurd... lezen jullie hoe dat verder is gegaan....
hallo allemaal,
ik heb een een vraag en hoop dat ik daar een antwoordt van kan krijgen. ik ben 3 jaar bezig om zwanger te worden maar helaas het is niet gelukt en we zijn naar de gynecoloog geweest en onderzoek gedaan en bleek bij mij alles goed te zijn maar alleen mijn man was minder vruchtbaar. en we waren doorverwezen naar de fertiliteit afdeling en ze konden alleen zegen dat we iui moesten proberen maar ik ben eigelijk 23 jaar en is dat wel verstandig om dat te doen want ik ben eigelijk wel bang voor. Want ik ben bang of dat wel schadelijk is voor mijn. en vraag me af of dat wel zo is en wil graag een antwoord van. hopelijk is er wel iemand die ervaring heeft. want ik zit eigelijk te twijfelen of ik dat moet doen of niet. veel liefst. anoniem












