Column van Annelies
Nieuw jaar, nieuwe voornemens
2003 Is niet bepaald ons jaar geweest. Het was een jaar van zoeken en vooral een jaar met heel veel dieptepunten waarin manlief en ik elkaar terug moesten vinden. Tijd voor elkaar en met elkaar. We waren er op een gegeven moment uit: we willen dolgraag een kind… Dus weten we ook waarom we in de MMM (medische mallemolen) zitten.Begin januari van dit jaar hebben we weer een afspraak gemaakt met de gynaecoloog. We hebben dus de draad weer opgepakt en zullen starten met de eerste IUI. Ik ben doorverwezen naar een andere gynaecoloog en die zal het allemaal doen. Ik was net te laat omdat ik al te ver in mijn cyclus zat.
Ondertussen was het uitzoeken geblazen over hoe het zat met de verzekering. Onderwerp van het gesprek: te zot voor woorden hoeveel je mag betalen. Maar gelukt! Ik heb een verzekering gevonden die de boel dekt. Huidige verzekering opgezegd... En nu gaan we ervoor!
28 Januari: ongesteld geworden, ik had niet anders verwacht. Het kon beginnen. Op dag 3 ging ik naar de gynaecoloog voor een echometing en ik mocht starten met spuiten (50 E Puregon).
Een week later ging ik terug. Het was teleurstellend want de eicellen zijn niet echt je van het gegroeid, maar dat wisten we zelf ook wel al.
Uiteindelijk was het dan toch zover: de IUI kon plaatsvinden. Ik vond het eigenlijk wel spannend allemaal. Ik had niet echt veel hinder van het spuiten, merkte alleen wel dat ik heel emotioneel was.
Ondertussen zitten we in de wachtdagen en het is voor ons heel spannend of de eerste IUI gelukt is of niet. We kunnen alleen hopen en misschien wat dromen. Pregnyl kan een positieve zwangerschapstest geven. Fijn dat we dat even weten, dat had de gynaecoloog wel even mogen meedelen. Voor nu, wachten...
Tot gauw :)
Annelies
Reacties:
Annelies,
Ik hoop dat je van de eerste keer geluk mag hebben. Bij ons is het namelijk ook gelukt na de eerste keer IUI, dus het kan. Ik wil je natuurlijk geen valse hoop geven, maar je mag ook niet denken van ’we zitten al zo lang in de MMM, dus kan het niet lukken van de eerste keer’. Bij ons na 2 jaar ’proberen’, hadden we zoiets van het is onmogelijk dat het al van de eerste keer zou lukken, maar ik ben nu 35 weken ver en kijk al uit naar de geboorte van ons ukkie.
Veel succes voor de komende wachtdagen.
Groetjes
Door: Sylvia Reijnierse (profiel) op 17/03/2004 @ 08:42 

Annelies, veel sterkte met het wachten. Dat zal ongetwijfeld erg moeilijk zijn. Ik duim heel hard voor jullie dat het goed is gegaan en dan jullie dit jaar nog papa en mama mogen worden.
Liefs
Sylvia












