Column van Astrid
Een echt dwarsliggertje!
 | Hoi, Ik moet nog 3 en een halve week (volgens de telling dan, hé) en ik moest gisteren voor een laatste echo. Tot nu toe heeft de kleine alleen maar in stuit gelegen met alle ongemakken vandien: schoppen in de blaas, enz… Gisteren moest ik dus voor een laatste echo en als de baby dan nog in stuit zou liggen, zou het een keizersnede worden met een geplande datum! En daar was ik blij mee. Mijn man werkt namelijk in de branche van gewapende beveiliging en moet dus altijd een door hem gestarte dienst ook zelf afmaken. Hij kan dus |
Gisteren bleek deze kleine er wederom een geheel eigen weg op na te houden. De baby is nu namelijk letterlijk dwars gaan liggen. Het hoofdje lag nu wel wat lager dan het achterwerk en dus gaan ze ervan uit dat het nog zal draaien en indalen. Aangezien feit dat mijn andere kids respectievelijk 8 en 10 dagen te laat waren, zal deze ook wel weer zijn/haar tijd nemen. Waarom niet, hé? Als ik dan toch zwanger ben dan maar gelijk 10 maanden in de plaats van 9, gezellig toch? (NOT!!)
Ik ben bang dat de kans dat ze me niet langer dan normaal over tijd laten lopen NOG groter is, om het kindje "de tijd" te geven. Mijn schoonmoeder komt over om te helpen, maar als ik weer 10 dagen over tijd ga, net als de vorige keer, dan gaat zij weg als ik zo'n 2 dagen thuis ben. Niet leuk dus. Bovendien is de angst dat mijn man er niet bij kan zijn zooo groot dat ik het ineens allemaal niet meer leuk vind.
Ik weet dat het kinderachtig is en dat ik blij moet zijn dat het gezond is, enz. enz... Maar als ik heel eerlijk ben, ben ik teleurgesteld en weet ik gewoon zeker dat de rest ook allemaal zal tegenvallen. Ik heb nachtmerries van enge tang- of zuignapverlossingen, urenlange weeën met uiteindelijk toch een keizersnede onder volledige narcose vanwege het tijdgebrek enz. enz…
Brrrrrr... Zal dit kindje dan zijn/haar hele leven een dwarsliggertje blijven? Tot nu doet dit kindje aardig zijn/haar best om alles NET anders te doen dan wij verwachten. We zullen onze lol nog op kunnen met deze, hier gaan we onze handen vol aan hebben, ik weet het zeker.
Als ik nu teruglees lijk ik inderdaad op een "eind van de zwangerschap"-zeur. Nu maar hopen dat het inderdaad tegen het eind is, en niet dat ik "leuk" twee weken langer "mag", aaahhhhhhhh!!!!
Jullie horen nog wel hoe dit afloopt. En wie weet, zit het op het eind meer mee dan tot nu toe, hé? Toch maar niet de moed opgeven, zeker? Want wie weet, loopt het helemaal anders dan dat waar ik bang voor ben... Toch???
Groeten van een dikke buik aan de andere kant van de oceaan
Reacties:
Door: S op 04/02/2003 @ 16:09 
Hoi Astrid,
Ik ben ook zwanger (9 weken) en dan wel in Ontario, Canada! Dit is mijn eerste zwangerschap, dus kan ik het niet vergelijken met nederland. Misschien maar goed ook. Al hoewel ik denk dat het hier ook wel goed geregeld is. Ik hoop niet dat die van mij ook zo’n dwarsliggertje wordt, maar dat is afwachten.
Leuk om in ieder geval je columns te lezen en ik hoop dat de bevalling mee valt voor je!
Groetjes, S.