Column van oma Diny
November 2006
 |
Met Nikita en Tamara gaat het gelukkig prima! Het zijn twee zusjes en dat zullen we weten ook. Als Nikita wegloopt, volgt Tamara haar met haar ogen. Die twee hebben een speciale band. Het klinkt gek omdat Tamara nog maar zo klein is, maar het is wel waar. Het lukt Nikita soms om Tamara stil te krijgen, door een liedje te zingen of tegen haar te praten, terwijl het Claudia of Michel daarvoor niet lukte. En Nikita is dan natuurlijk erg trots, dat is logisch! Als Tamara wel eens krampjes had, ging Nikita op de bank liggen, kreeg Tamara |
En, ook zo ontroerend: Nikita heeft een knuffel, al vanaf haar geboorte, en die is heilig. Maar Tamara kreeg hem toen ze bij Nikita lag en huilde. Hij werd er ook echt bijgezegd, zo van: "Die is voor jou."
Zo schattig!
Claudia heeft nog nooit een spoortje van jaloezie ontdekt, gelukkig, Nikita wilde een zusje of een broertje en is alleen maar heel blij met wat ze heeft gekregen :-)
| Tamara is trouwens ziek geweest. Een dag voor ze zes weken werd, is ze opgenomen in het ziekenhuis. Ze had een virusinfectie, ze had diarree en het ging niet goed met haar. Ze dronk niet goed meer en reageerde niet echt op pijnprikkels. Het was een zielig hoopje. Ze heeft er twee dagen in gelegen. Ze kreeg voeding via de sonde erbij. Daarna ging het beter en mocht ze gelukkig weer naar huis. Altijd nare, vervelende dingen, maar ze is er gelukkig goed doorheen gekomen. Ik heb wel gemerkt wat zo'n klein kindje na 6 weken al betekent in de familie. Iedereen was ongerust en heel blij toen het weer beter ging want zo klein als ze is, iedereen is echt al gek op haar! |
 |
Tamara ligt natuurlijk af en toe in haar wipstoeltje, en is helemaal in haar sas als Nikita bij haar komt zitten.
Van de week ontdekte Nikita dat ze haar voetjes door de steunen kon doen en als ze dan ging kruipen, sleepte het stoeltje achter haar aan door de kamer. Tamara vond het enig en schaterde het uit, dus genoot Nikita natuurlijk ook.
Nikita was een vlotte baby, maar haar zusje kan er ook weg mee. Ze is nog geen 3,5 maanden en rolt zich sinds zaterdag al om op haar rug als ze op haar buik wordt gelegd. Claudia belde meteen op, zo verbaasd was ze. Tamara deed het die dag twee keer en het was geen toeval. Want op maandag moest ze naar het consultatiebureau voor haar prikken en daar liet ze haar nieuwe kunstje ook even zien. De arts was erg tevreden, vond dat ze al heen veel om zich heen kijkt en erg bijdehand overkomt.
Volgens mij krijgen ze nog wel wat met haar te stellen. Ik heb alweer visioenen van een kindje dat vroeg gaat staan, lopen en lekker alles wat verboden is, wil uitproberen!
Zie het stukje hieronder, dat heeft Tamara zelf op haar site gezet:
Geweldige actie gedaan!!: 25 november 2006
Tsjonge, sjonge, heb ik mijn ouders en mijn grote zus even trots gemaakt vandaag, joh!
Het zat zo, ik lag op mijn buik in de box en niemand, echt helemaal niemand had aandacht voor mij. Zielig, hé. Dus ik ff denken en denken, hoe kreeg ik ook aandacht... Want ik zag dat mijn papa en mama met Nikita aan het ouweneelen waren en echt niet op mij aan het letten waren. En ineens wist ik het, ik zag mama naar me kijken, en toen ze 2 tellen weg keek rolde ik vlug van mijn buik naar mijn rug!! Dus toen mama vlak erna weer omkeek lag ik lekker op mijn rug te kirren en te sjansen, haha!! Hoe vinden jullie die?
Mama riep ineens heel hard: "Jongens, kijk dan, kijk eens naar Tamara."
Dus iedereen rende naar mij toe en ging ikke de hemel in prijzen. Dusse, ik denk, die truuk doe ik nog een keer. En toen Nikita een kwartiertje later weer naar me toe liep deed ik het lekker nog eens. Maar toen had ik niet in de gaten dat ik erg dicht met mijn hoofd tegen de spijlen zou komen. En mijn zus is vlug joh, die deed heel snel een stap naar voren en schoof precies haar handje ertussen zodat ik daar tegenaan kwam en niet tegen de spijlen. Goeie, zet hè, van mijn slimme zus!
Kortom, papa en mama zijn mega trots en hebben meteen aan zoveel mogelijk mensen verteld wat ik heb gedaan.
De meiden lijken ook erg op elkaar. Als Tamara lacht, vind ik meteen Nikita er in terug.
Michel zijn ouders hadden laatst foto's mee van Michel als baby, op dat moment had hij precies dezelfde leeftijd als Tamara. Laat ik het zo zeggen: een DNA-test is niet nodig.
 |
Dit is een exacte kopie van haar papa, ze heeft zelfs net als hij een kuiltje in haar kinnetje:-) Grappig als je dat ziet, maar de natuur is wel wonderbaarlijk, hoor. Nikita was blonder toen ze geboren werd, maar ze verloren allebei aardig wat haar in het begin. Tamara is nu "bovenop" ook wat minder voorzien, zeg maar. Maar ook met een tandeloos bekkie en een kaler koppie ( weer sprekend haar papa) zijn we gek op haar, hoor. En bij Nikita is het ook helemaal goed gekomen. Als zij net zulke mooie haren als haar zusje krijgt, mag ze niet mopperen! |
Hieronder tot slot een paar uitspraken van Nikita, voor het gemak maar even van haar site geplukt:
- Uitspraak op: 22 november 2006
Situatie: Mama en Nikita lopen naar AH en hebben net besloten Leonie en Nick ook te eten te vragen. (Met Esther hadden we al afgesproken.) Mama laat Nikita zelf bellen naar Leonie met de mobiel. Het duurt lang voor Nikita wat zegt en mama wil net de foon terugpakken. Dan begint Nikita alsnog te praten over het eten en of Leonie ook wil komen. Plots klapt ze het toestel dicht, ze is klaar met bellen. Mama vraagt: "Was dat Leonie nou of niet?"
Waarop Nikita zegt: "Nee, ik kreeg een vreemde mevrouw maar ik heb een berichtje ingesproken en nu stuurt zij een sms dat Leonie even mailen moet naar ons want met internet gaat het echt snel, hoor."
Hmmm, Nikita is echt een kind van deze tijd. Ze moet alleen nog even leren wat wat is en wanneer en hoe het gebruikt wordt.
(De vreemde mevrouw die ze hoorde was uiteraard de voice mail.)
- Uitspraak op: 15 november 2006
Situatie; Nikita heeft 2 kleine pakjes taxi gekregen van oma Diny en wil er meteen eentje drinken. Ze pakt er eentje, ziet dat het rietje met een druppel lijm vast zit, en zegt ineens heel serieus: "Zo, heej, je kan wel zien dat hier heel goed over nagedacht is, hoor. Da's een puik werkje!"
(Bij navragen blijkt dat ze dit woord op school heeft opgepikt van een juffie.)
- Uitspraak op: 27 oktober 2006
Situatie; Mama is bezig een luier van Tamara te verschonen, in de huiskamer, met haar rug naar Nikita toe. (Het gaat om een mega vieze poepluier!) En Nikita speelt op de grond, ze is wat aan het bouwen. Een paar keer roept ze: "Mama, kijk eens wat ik heb gemaakt."
Maar mama kan niet kijken, anders zit de poep tot achter d'r ellebogen, dus ze zegt: "Even geduld, ik kijk zo, moppie."
Nikita wordt echter ongeduldig en roept nog 2x voor mama klaar is met die luier. Waarop mama ge-irriteerd wordt en zegt: "Nikita, wacht nou gewoon even, ik ben zo klaar en kan nu niet kijken want ik heb toch geen ogen in mijn rug?"
Nikita's teleurgestelde antwoord hierop: "Maar mama, jij zegt altijd dat je ogen hebt in je achterhoofd, waarom gebruik je die niet dan?"
- Uitspraak op: 10 oktober 2006
Situatie: Mama en Nikita op weg naar school, pratend over papa die deze dag heel erg laat thuis zal komen vanwege zijn werk. Nikita vind dit niet zo leuk en slaakt ineens, na even nagedacht te hebben, een diepe zucht. Als mama vraagt wat er is zegt ze: "Ik denk dat ik ook maar een baby in mijn buik neem, net als jij, want dan hoef ik tenminste niet zo veel te werken."
- Uitspraak op : 07 oktober 2006
Situatie: Mama in de keuken, eind van de dag, spitsuur in huize van Vliet breekt aan, Nikita in de huiskamer, verhaal vertellend aan mama. Maar, mama heeft het eigenlijk een beetje druk en luistert niet zo goed heel eerlijk gezegd. Dus op het juiste moment humhum-t en ja-t ze wat. Tot ze op een gegeven moment in de gaten krijgt dat er antwoord wordt verwacht, maar ze heeft geen idee wat ze moet antwoorden. Waarop Nikita naar de keuken toeloopt, d'r handen in d'r zij zet, d'r heupie naar rechts knalt en zegt: "Jeetje, mama, moet ik nou echt alles 3 x vertellen?" - Uitspraak op : 07 oktober 2006
| Kunnen jullie je voorstellen dat ik apentrots ben op twee van die heerlijke meiden? Ik geniet zo van ze, het zijn echt zonnestraaltjes in mijn leven! Groetjes van oma Diny. |
 |
Reacties:
Door: Monique op 10/12/2006 @ 20:12 
Hoi tante'tje!!! Leuk verhaal weer, kan me levendig voorstellen dat je van je kleindochters geniet! Ik volg ze beiden via hun eigen site, leuk hoor!
MoDoor: hendriette op 01/01/2007 @ 23:17
mooi zeg om te zien dat ze zo gek is met haar kleine zusje!
Nog heeeeeeeeeeeeeel veel gelukkige jaren toegewenst met deze prachtige kleindochters!