Column van oma Diny
Zestien maanden alweer!
'Kleine kindjes worden razendsnel groot', wordt er wel eens gezegd en ik ondervind nu ook weer dat het klopt. Nikita leert zo snel nieuwe dingen erbij en ze verandert zo,
 |
wat uiterlijk en manier van doen betreft, dat het bijna niet bij te benen is. Inmiddels is ze begonnen met zinnetjes met twee woordjes te zeggen. "Buite toe" en "Ete hebbe" zijn erg vaak te horen. Verder zegt ze alles na. Het is niet allemaal correct uitgesproken, maar wel goed te volgen. Ik ben inmiddels heel duidelijk "oma" en zelfs Claudia probeert ze bij haar voornaam te roepen, dat hoort ze Robin namelijk doen. Nikita, zegt ze ook, al is het afgekort tot Kita. Ik kreeg net een mailtje van een trotse mama: Nikita heeft drie woordjes achter elkaar gezegd. Ze krijgt altijd een plakje worst en dat had ze gisteren nog niet gehad. Dus zegt ze tegen Claudia: "Kita worssie?" En Claudia die bezig was geeft als antwoord: "Zo meteen, mama is even bezig." Nikita meteen erachteraan: "Kita worssie nu!" |
| Het is natuurlijk een schitterende zomer, de tuin is opgeknapt en haar favoriete plek. Ze is of in de zandbak of in het badje te vinden en vermaakt zich prima. Soms met Robin, soms alleen. Ze heeft het inmiddels al twee keer gepresteerd om een drolletje te laten vallen, net naast het badje. Claudia was nog net snel genoeg om het op te ruimen voor ze er in zou stappen! |
 |
 |
Als Claudia oppaste op Robin zat ze de hele dag in huis, of met goed weer in de tuin. Ze zijn nog niet groot genoeg om mee te lopen naar het winkelcentrum, dus dat was niet gemakkelijk. Maar inmiddels is er een oplossing gevonden. De mama van Robin heeft ergens op een rommelmarkt een tweelingwandelwagen op de kop getikt voor een zacht prijsje en daar worden de dametjes nu in vervoerd. Winkelcentrum, kinderboerderij, speeltuin, alles is te bereiken. De wagen verhuist mee naar de volgende mama die oppast, dus dat gaat geweldig. De meiden genieten en zitten prinsheerlijk achter elkaar, op de heenweg mag de een voor en op de terugweg de ander. Wat een uitvinding!! |
| Nikita's nieuwe hobby is haren wassen, bij Claudia en Michel doet ze dat in bad. Ze is dus heel veel bezig om met haar handjes over hun hoofden te gaan en die in te zepen/smeren. Dat doet ze ook bij haar eigen hoofdje. Nikita's haartjes groeien best snel en ze kon dan ook een heus staartje bovenop haar hoofdje. Het werd wat dikker en zag er steeds leuker uit. Totdat... Claudia iets in haar haar aantrof dat er niet in hoorde, namelijk: kauwgom. Leuk als die handjes over dat koppie gaan als er shampoo in zit, maar dit resultaat was wat minder. Over haar hele hoofdje zat dat kleverige spul verdeeld. Ze heeft van alles geprobeerd, maar de enige manier was de schaar erin en alles wegknippen. Dus waren haar haren tijdelijk een heel stuk korter en vroeg Claudia zich af of die kleine niet voor schut liep. Maar inmiddels is het weer langer en kunnen er zelfs twee staartjes in! |
 |
Verleden week zaten we in de tuin bij Claudia en Michel. Er kwamen heel wat vliegtuigen over en Nikita zegt dan steeds: "Hoor" op haar manier en houdt haar vingertje zo dat je weet dat je moet opletten. "Vliegtuig", zegt ze ook, al is het voor ons nog niet verstaanbaar, en ze kijkt ze allemaal na.
Op een gegeven moment zat ze bij Claudia op schoot en er kwam weer zo'n big bird over. Hij was net buiten haar bereik, dus Claudia pakt haar bij haar nekje en draait haar hoofdje zo'n 45 graden. Dus ik zeg meteen: "Wat doe je nou, direct breek je d'r nek", waarop Claudia antwoord: "Nee hoor, dit is er eentje met een soepel nekje, hebben we speciaal aangekruist op het lijstje mogelijkheden!"
En waarschijnlijk klopt het ook want ze keek vrolijk het vliegtuig na en kan nog steeds alle kanten opkijken!
 |
Opa Gijs en ik waren laatst met haar op de kinderboerderij; één van haar favoriete plekken. Er is daar ook een speeltuintje en de glijbaan is heel erg in trek bij deze dame. Ze is ook gek op alles wat op vier pootjes rondloopt. Ze aait er wat op los daar en is voor geen enkel beest bang. We hadden het geluk dat de dieren net te eten kregen, er werden bakken neergezet en alle bokken, geitjes en zwijntjes kwamen aan rennen. Het meisje dat het voer had gegeven, kwam mij een hand vol voer brengen. Ik heb steeds een paar korrels voer op Nikita's open handje gelegd en de geitjes kwamen het zo van haar handje eten. Ze vond het duidelijk kriebelen, maar bleef heel rustig staan en genoot ontzettend van al dat beestenspul. En wij van haar lieve zorgzame karaktertje. |
| Het strand is inmiddels ook bekend terrein voor deze jongedame. Ze heeft er al heel wat uurtjes doorgebracht en is gek op die "supergrote zandbak." Het zeewater vindt ze geweldig en ze gaat er dan ook graag in. Spelen met papa of mama, hartstikke leuk. Hier in de buurt is ook een groot recreatieterrein met voldoende zand en zwemwater. Daar komt ze ook vaak en is dan helemaal in haar sas. Het is een echt buitenkindje. Vandaag heb ik mijn kleindochter extra blij gemaakt. Ik heb haar in de stad een klein popje in een badje gegeven. Claudia belde speciaal op om te vertellen dat Nikita er zo lief mee zat te spelen in het badje in de tuin. Ze was het popje kusjes aan het geven, ze was ertegen aan het praten en mee aan het knuffelen en was helemaal blij. Het voordeel van een digitale camera is dan dat je heel snel het bewijs krijgt opgestuurd. |
 |
 |
Ik had haar al veel eerder een popje willen geven, maar Claudia vond het nog niet nodig omdat ze nog zo klein was. Maar nu vroeg ze er zelf om, en duidelijk ook want het woord "poppieeeeee" komt er moeiteloos uit. Het is dus een echte meid, met soms roze kleertjes, staartjes in haar haar en nu ook nog een echte pop! Nog een weekje en dan gaat ze met zo'n groot vliegtuig op vakantie naar Turkije. Vijftien dagen zien we madam dan niet en ik weet nu al dat ze in die tijd behoorlijk veranderd zal zijn. We hopen dat ze daar ontzettend genieten met z'n drietjes en dat ze de vliegreis goed doorstaat. Is nog eens wat anders dan vanaf de grond zo'n ding bekijken. 's Nachts om half drie(!) moeten ze op Schiphol zijn, om vijf uur gaan ze de lucht in. Dus Nikita wordt aardig in haar slaap gestoord. |
Ik ben benieuwd wat ik krijg te zien als ze terug komt, ze kleurt makkelijk bruin. Verbrand is ze nog nooit. Ze heeft nu al een lekker kleurtje maar daar zal ze vast nog bruiner worden. Blond is ze ook al, maar die haren zullen waarschijnlijk nog meer oplichten in de Turkse zon. Ken ik dus inmiddels een pienter blondje!
Ik zal echter heel blij zijn als dit dametje weer in Nederland terug is, vakantie is leuk... Maar moet voor deze oma niet te lang duren!
Groetjes van Oma Diny
Reacties:
Weer een heel leuk verhaal Diny
Mooie foto’s ook
Die tweeling wandelwagen is inderdaad een goede uitvinding, wij gebruiken hem ook
Door: debby op 12/10/2003 @ 14:37 
lekker grietje geniet ervan oma en opa
