Column van oma Diny
Twee maanden
Nikita is morgen alweer twee maanden. De tijd is werkelijk omgevlogen. Van een klein frummeltje is ze al veranderd in een pittige tante die vrolijk lacht! Nu na de verhuizing alles weer een beetje tot rust begint te komen, komt er langzamerhand regelmaat in haar leventje.Ze begint lekker te wennen in haar kamertje, in plaats van in de wagenbak (die in het begin in het ledikantje stond) ligt ze nu lekker in het bedje zelf. Ze kijkt met grote ogen om zich heen en crosst haar hele bedje al door. De ene keer ligt ze met haar hoofdje tegen de spijlen, de andere keer overdwars. Ik zei het al, een pittig grietje.
Zo pittig dat ze haar vader al verrast heeft met een nat T-shirt en broek. Michel ging haar in bad doen en deed keurig wat kraamverzorgster Nita hem geleerd had. Uit het water lekker in een luier tegen je aan, want dan koelen ze niet zo snel af. Tot hij nattigheid voelde en ja hoor: madam had hem onder geplast!
De volgende dag zou hij haar weer in bad doen en dacht: "Dat flik je me dat niet nog een keer, ik neem mijn voorzorgsmaatregelen."
Dus hij ging haar badderen in zijn onderbroek, zelf moest hij ook nog douchen. Maar madam, niet voor een kleintje vervaart, verzint gewoon iets anders. Claudia schrok zich wezenloos toen ze Michel ineens heel hard hoorde gillen. Ze kwam op een holletje de badkamer uitrennen om te kijken wat er aan de hand is. Daar stond Michel, in zijn blote bast met Nikita voor zich uit om haar in het water te laten zakken. Helaas, dat ging niet want mevrouw had een pluk okselhaar te pakken en dat was verdomd pijnlijk. Claudia heeft hem moeten bevrijden en ik vraag me nu eigenlijk af of hij haar ondertussen weer in bad heeft gedaan of die klus toch maar liever aan Claudia overlaat!
Verleden week moest ze voor controle naar de kinderarts. Dit kwam heel goed uit want ze had heel wat spuitluiers per dag. Claudia bleef haar schone kleertjes aantrekken want ook de goede luiers van tegenwoordig konden dit niet verwerken en de wasmachine draaide overuren.
Claudia wilde eerst nog even de stad in om wat leuke dingetjes voor haar slaapkamer uit te zoeken. Ik kwam haar ophalen en Nikita had een schattig setje aan, crème met zacht groen. Een T-shirtje, een broekje en een vestje, het stond haar heel leuk. We gingen ergens lunchen en Nikita kreeg de fles. Ik hoorde wat rare geluiden en het was weer eens raak. Met recht laden en lossen tegelijk! Claudia ging haar op het toilet verschonen en Nikita kwam terug in een eendelig crème met bruin pakje, ook leuk maar toch meer om in te slapen.
Claudia dacht dat er nog meer reservekleding in de babytas zat, maar die had ze er de vorige dag uitgelegd en vergeten er weer in te doen. Dus die zag het al voor zich, bij de kinderarts weer een spuitluier en dan geen schone kleding meer. We gingen verder winkelen en toen heeft ze nog wat leuke kleertjes gekocht en een pyama'tje puur als reserve. Je weet maar nooit.
Zitten we in de wachtkamer, Claudia kijkt een paar keer om zich heen en ik zag die hersens al overuren draaien. Op een gegeven moment zegt ze:"Ik zie hier allemaal leuk aangeklede kinderen en die van mij zit hier in zo'n stom slaappakje. Ze zal het me niet in dank afnemen, maar ik ga haar omkleden."
Dus weer het toilet in. Gelukkig is daar ook een baby-aankleedtafel en daar werd Nikita opnieuw uit- en weer aangekleed. Ze kwam terug in een lila tweedelig pakje dat haar inderdaad schattig stond, prijskaartje was er snel afgetrokken en deze keer maar niet zoals normaal van tevoren gewassen. Maar Claudia keek tevreden om zich heen, haar dochter kon er weer mee door en nu hoefde moeder zich niet meer te schamen. Ze had misschien commentaar van mij verwacht, maar ik was vroeger net zo'n Piet Lut dus ik begreep exact hoe ze zich voelde. Ik had namelijk precies hetzelfde gedaan!!
Tijdens het winkelen hebben we ook nog vreselijk gelachen. We waren bij Hennes en Mauritz. Daar hebben ze echt leuke kinderkleding en heel vaak ook nog afgeprijsd. Dus hadden we alweer een aantal leuke dingen gezien, toen Claudia ineens een rek met kinderzonnebrilletjes zag. Nou heeft Nikita al een roze brilletje gekregen bij een schattig roze pakje dat ze als kraamcadeautje kreeg maar dat was thuis.
De zon scheen pittig. Het was ook warm. Nikta zat in de draagzak op Claudia's buik, Claudia pakt een brilletje en plant het op haar neusje: "Zo, Nikita's oogjes moeten ook beschermd, hè, net als die van mama. Anders krijg je rimpeltjes van het knijpen tegen dat felle zonlicht en dat willen we niet, hè. Nee, vind je deze mooi of wil je er liever eentje met bloemen?"
Hup, de volgende bril op mijn kleindochters neusje (inderdaad een bloemrand om de glazen) en ik moet zeggen het stond haar, zo klein als ze is, ook nog. Ze keek met die grote kijkers van haar stomverbaasd tegen het brilletje aan. Het was jammer dat ik geen camera bij me had. Andere mensen om ons heen stonden ook te grinniken, de verkoopsters vonden het leuk en wij kwamen niet meer bij van het lachen bij het zien van Nikita's verbaasde gezichtje.
Om nog even terug te komen op de kinderarts, die was tevreden. Ze woog op een paar gram na 9 pond, niet overdreven veel maar na haar moeilijke begin en overgaan op andere voeding kon het er mee door. Er zit een gestaag groeiende lijn in. Wel kreeg ze opnieuw andere voeding voorgeschreven vanwege haar spuitluiers. Deze voeding voorkomt dit want deze is dunner in de fles, wordt in haar maag dikker en daardoor heeft ze minder problemen met haar maagklepje. Anders kotst ze alles er weer uit, zal het niet van onderen zijn maar van boven. En dan gaat de wasmachine weer zuchten, Claudia waarschijnlijk ook en dat is niet de bedoeling.
Claudia was trouwens gestopt met de medicijnen van de kinderarts en heeft Nikita laten behandelen door de arts/acupuncturist waar ze zelf ook onder behandeling is. Die heeft Nikita onderzocht en zei dat ze alleen maar zieker werd van die medicijnen. Hij kon haar ook beter maken, puur door massage, ze hoefde niet eens geprikt. Claudia en Michel hebben even getwijfeld maar besloten om de gok te wagen.
Na de eerste behandeling werd ze rustiger en het heeft even geduurd voor er echt verbetering in zat, maar slechter werd het in ieder geval niet. Claudia heeft ook geleerd hoe ze Nikita moet masseren en tot nu toe gaat het goed.
De kinderarts had er niet echt commentaar op, hij zei dat hij wel eens kinderen naar de fysiotherapeut stuurde, had hetzelfde effect. Volgens Claudia is dat toch anders, die krijgen al die chemische medicijnen toch nog naar binnen en Nikita lekker niet. Die redt het met alleen maar Chinese massage! Hij werd in ieder geval niet kwaad, dat had uiteindelijk ook gekund. Ze zijn toch tegen zijn behandeling in gegaan. Het is te hopen dat er steeds meer artsen uit de Westerse en Oosterse geneeskunde gaan samenwerken, zou prima zijn als ze elkaar aanvullen!
Morgenochtend als ze echt twee maanden is ga ik even langs bij Claudia. Ik heb haar dan zo'n 4 dagen niet gezien, veel te lang! Lekker genieten van haar badje en gezellig tegen haar kletsen. Ik verheug me er nu al op!
Groetjes van oma Diny.
Reacties:
Door: Anoniem op 09/03/2004 @ 11:42 
Tsja........
