Column van oma Diny
Nikita: mijn fietsverhaal
![]() |
Op fotoo 1 zeg ik ff teegen mu papa: "Heeee, ikke wille fiessen." Dus ikku klim ff op mu fies vast om het te laaten sien. Glukkig snaptu hij me goet en deet ie ff du deur opu. Duss op footo 2 sie je me buite op mu fiessie. Enne mu papaa mar duwe! Goet he, doet ie so for mu. Maar ik: "Dag, dat moette sneller kunnu!" Dus ik ff denken en peinsu en hantenwreiven enso. Kijk maart ff op foto 3. En plottsie wis ik ut. As ikku gaat gillen gaat mu papa vast hardert! Toenne mu fader eindluk doorhat datte mij harder wou, moes ik um ook nog ff laten sien waar ikke wou rijen. Want hij ree aan de foutu kand van du weg! Dus ikke hept um ut ff aangeweest. Goet, he! Sjek mei maar ff op footoo 4, hor. |
Dat was mu fiets-furhaal. Stoer he van mu. Ikke groot nu hor, al 1 jaar!
Kussie,
Nikita
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Reacties:
Hallo Nikita
Leuk om je verhaaltje hier te zien
Maar nu bem ik niet meer de jongste column schrijver

Door: Nikita op 03/07/2003 @ 19:52 

He Nikita,
Ik fin dat je je papa goed afgericht heb, bij mij doet Mama me vaak duwen op de fiets. Ik kan ook al bijna bij die dingen waar je je foeten op moet setten, maar nu ga ik nog vaak met de auto waarin ik kan stappen.

Dikke kus van Nikita Saakes

















