Column van Evi
Gelukkig nieuwjaar en ...??
1 januari 2001.Iedereen wenst me een gelukkig nieuwjaar en dan volgt de vraag: wat ze me nog moeten wensen voor dit jaar?! En jawel, zowel familie, vrienden en collega's vragen of ik dit jaar een tweede baby wil!
Mijn antwoord is alvast steevast neen. Toch zeker dit jaar nog niet. Maar dan denk ik bij mezelf: "Wil ik ooit nog wel een tweede?"
Vroeger dacht ik altijd dat ik twee kinderen zou willen. Tijdens mijn zwangerschap dacht ik dat ik het bij eentje zou houden. Ik wil mijn kind(eren) graag alles geven en ik denk dat als je dit in deze tijd met eentje al kunt, het al mooi is.
Na mijn zwangerschap en bevalling had ik het gevoel dat ik dat allemaal nog eens zou willen. En als ik Thomas zie opgroeien heb ik ook het gevoel dat ik dit allemaal nog eens wil meemaken. Maar ook heb ik dikwijls gemengde gevoelens. Kan ik de liefde die ik nu voor Thomas voel nog wel voor een tweede baby hebben? Kan ik de tijd die ik met hem doorbreng opsplitsen in twee? Is het niet zo dat je van je eerste baby altijd het meeste blijft houden?
Allemaal vragen waar ik geen antwoord op vind. Kan ik twee kinderen alles geven waar ze naar verlangen zonder mezelf en Dave een plaatsje achteruit te moeten schuiven? Maar ook praktische dingen zoals met eentje naar de winkel gaan, gaat nog maar met twee? Of op vakantie gaan. Voordat Thomas geboren was, gingen we elk jaar twee keer op vakantie. Vorig jaar zijn we niet geweest omdat hij nog te klein zou zijn, maar voor dit jaar is de reis al geboekt. Komt er een tweede baby dan moeten we onze plannen weer een jaartje in de kast laten liggen.
En daarna? Is het mogelijk om met twee kleine kinderen op vakantie of bijvoorbeeld allemaal samen naar de kermis, naar een pretpark of naar zee te gaan? Met een baby kun je de zorgen onder je tweeën verdelen, maar met twee baby's kun je dat niet meer.
Je ziet het dus, er zijn nog een hoop vragen waar ik geen antwoord op heb. Praktische vragen, maar waar ik me nog het meeste zorgen over maak ik over de band die er is tussen Thomas en mij. Ik weet niet of die er nog met een tweede baby zou kunnen komen. Maar ach, tijd brengt raad zeggen ze, hé.
En een tweede, toch zeker niet voordat Thomas naar school gaat, want nu wil ik me nog 100 procent aan hem kunnen geven.
Groetjes,
Evi en Co
