Column van Miriam
Wat verandert Thomas snel.
 |
Hallo allemaal, Hier is mijn eerste column als moeder van een twee maanden oude zoon. Met Thomas, mijn man Marc en ik gaat het goed. We hebben weer een nieuw ritme ontwikkeld waar we ons allemaal goed bij voelen. Dat duurde wel even. De eerste weken nadat Thomas geboren was, waren hectisch. Het leek wel alsof we 24 uur per dag met Thomas bezig waren. Als hij sliep dacht ik aan hem en vroeg me af of hij het niet te warm of te koud had. Het was alsof er een draadje tussen Thomas en mij gespannen was waardoor we voortdurend met elkaar in contact waren. |
De eerste weken vond ik dat moeilijker. Ik had het idee dat ik steeds in de buurt van de baby moest blijven om te zien of hij mij nodig had. Maar Thomas kan het ook prima in zijn eentje vinden: hij kijkt naar licht en donker, lacht naar de lamp op het plafond of sabbelt aan zijn vingers. Hij mist zijn mama niet als die even de was doet of de krant leest.
Nu we net aan alle veranderingen gewend zijn, komt er weer iets nieuws aan. We gaan verhuizen naar een nieuw huis in een andere wijk. De huiseigenaren van dit huis willen graag terug naar hun huis en willen het huurcontract dat 1 juli afloopt, niet verlengen.
Met de hulp van een makelaar hebben we nu een geweldig huis in een rustige buurt gevonden. We wonen dan dichter in de buurt van onze vrienden en hebben ook een groter huis. Dat is makkelijker voor alle gasten die langs komen.
Dit jaar hebben we ieder maand wel iemand op bezoek. Iedereen wil Thomas zien en aangezien wij pas later dit jaar naar Nederland gaan, komen de mensen naar ons toe. Het is gezellig en we willen trots Thomas aan iedereen laten zien. Vermoeiend is het ook want je bent uit je gewone doen. Maar dit hoort nu eenmaal bij het leven in het buitenland, dan komen mensen niet even op de koffie maar blijven ook een tijdje logeren!
Gisteren gingen we voor het eerst op verjaardag bij onze vriend Tom. Het hele huis was gevuld met moeders en kinderen. Thomas keek zijn ogen uit maar was op den duur wel moe van alle nieuwe geluiden. Hier thuis is het meestal vrij stil omdat we maar met zijn tweetjes zijn. De overgang naar zo'n verjaardag met kinderen was groot. Maar het was leuk om erbij te zijn en Thomas raakt er op den duur vast wel aan gewend.
| Zijn eigen verjaardag lijkt ver weg, maar het zal vast hard gaan. Hij veranderd nu al zo snel, het is al geen kleine baby meer. Thomas krijgt al echt een eigen persoonlijkheid. Je leert elkaar ook steeds beter kennen. Ik herken zijn huiltjes en weet meestal wanneer ik hem op moet pakken of wanneer ik hem moet laten liggen. Slapen doet hij 's nacht goed (hij krijgt één voeding) maar overdag slaapt hij niet veel. Hij slaapt niet meer dan een 4 keer een uur en meestal korter. Dan is hij weer wakker en klaar om nieuwe dingen te gaan doen.In het begin maakte ik me daar wel druk om maar nu ik zie dat Thomas er geen last van heeft, laat ik het zo. Je kunt je kind ook niet dwingen te gaan slapen als hij dat niet wil. Het feit dat hij 's nachts goed slaapt, vind ik veel belangrijker. Marc en ik krijgen genoeg slaap en we zijn niet zo moe als dat we verwacht hadden. Misschien komt dat nog. |
 |
Kortom, het loopt allemaal goed hier en we genieten van elkaar en ons gezin. We boffen dat we na jaren wachten op onze baby nu zo gelukkig zijn dat hij er gezond en wel is.
Groeten en liefs van
Miriam, Marc en Thomas
