Column van Monique
"Het begint beter te gaan."
 |
Hallo allemaal, eindelijk weer een beetje tijd, het is hier heel erg druk geweest. Met demi-tje is alles goed, ze is een echte vrolijke lachebek! We zijn deze week naar het bureautje geweest en ze weegt bijna 8 kg! Ze mag langzamerhand pap gaan eten, de groentehapjes en fruithapjes gaan goed. Omdraaien van rug naar buik lukt bijna maar nog net niet. Volgens mij vindt ze het ook een beetje akelig. Terugdraaien van buik naar rug gaat wel al maar ze vertikt het vaak. Ze begint ook naar zitstand te komen, maar haalt dat nog niet en er zitten nog steeds geen tandjes door, soms geloof ik niet dat ze doorkomen. |
Wel kan ze hele verhalen brabbelen. We waren op bezoek bij haar overgrootopa in het ziekenhuis, hij had een nieuwe heup gekregen. In de lift stonden allemaal mensen en Demi zat rechtop in de wagen te spelen met een soort slag met ringetjes eraan. Daar zat ze op te meppen en te "vertellen", toen iemand anders in de lift zei: "Wat een vriendelijk kindje!" Ik glunderde helemaal, heel Sittard werd verlicht (grapje) en toen brabbelde Demi "ja", althans daar leek het op, waardoor alle mensen in de lift in de lach schoten. Met opa ging het de goede kant op.
|
Zelf is mijn medische urgentie om te kunnen verhuizen, afgewezen om de reden dat ik beter word en dus geen eindsituatie heb (gelukkig niet). Ergens baalde ik ervan maar ergens anders had ik zoiets van dan kunnen we zelf zonder haast zoeken naar een eengezinswoning. Want met die urgentie zouden we alleen in aanmerking komen voor een appartement of flat met een lift. Dus we zijn nu voorzichtig aan het rondkijken om een huis te huren. Met mijn bekken gaat het de goede kant uit, eindelijk na 14 maanden! Het begint zich te stabiliseren. Ik dacht het gaat slecht... want ik kon niet meer naar de stad wandelen met Demi-tje in de wagen en dat kon ik eerst wel. Ik kreeg mijn passen niet groot genoeg waardoor ik heel snel moe werd. Dus ik naar de fysiotherapeut en die keek me helemaal na. Het probleem was nu niet de bekken, want dat stond vrij goed, maar de spieren, die zaten zo muur en muurvast! Dat was dus het probleem. Het zat zelfs zo vast dat hij niet kon masseren en ik alweer moest oefenen en verder revalideren om het los te krijgen. De week erop moest ik terugkomen en toen werd het wel gemasseerd. Ondertussen gaat het alweer beter. Ik merk het alleen als ik teveel doe en daar ben ik erg goed in, in teveel doen ;) Daarom vond de fysio het eigenlijk een goede waarschuwing voor me... en moest ik het weer rustiger gaan doen en natuurlijk heeft hij gelijk. |
  |
Van de week waren Demi en ik allebei ziek, moeilijk vond ik dat. Ik had last van vastzittende schouders, waardoor tillen/verzorgen/spelen en knuffelen ontzettend zwaar waren.
Gelukkig zijn we weer beter. Morgen ben ik jarig, ben benieuwd...;) Lekker met Demi-tje erbij, ik geniet van elke dag! Ook al wil ik het liefst parttime werken
Ik ben ook nog bezig geweest met de homepage van Demi omdat ik later werk wil vinden en het wil leren om dit als beroep te gaan doen. Ik hoop dat het eens lukt omdat ik eigenlijk niet terug wil in de zorg, omdat dit eigenlijk lichamelijk te zwaar is.
Vanmiddag ben ik nog samen met mijn man en Demi naar de stad geweest. Er was scholierencarnaval. De markt was helemaal afgezet met hekken (leek wel een grote kooi). Het was best wel druk en de muziek stond keihard maar Demi sliep gewoon door alles heen.
Tot de volgende keer,
ik hoop dat ik dan sneller kan reageren...
Veel liefs,
Monique en Demi
