Column van Monique
De medische keuring...
 |
Hallo allemaal, Hier is mijn nieuwe column. Nog een gelukkig 2001 allemaal, wel een beetje laat, maar beter laat dan nooit.. Een heel gelukkig en gezellig nieuwjaar gewenst! Demi werd wakker van het vuurwerk maar ze was helemaal niet bang en heeft lekker naar al het vuurwerk gekeken. Ze vond het prachtig! Toen nog een flesje en weer slapen. Zelf ben ik op medische keuring geweest bij de GGD, vanwege de medische urgentie om eventueel te kunnen verhuizen, zoals jullie weten. Ik moest er al zijn om 9.40 uur. |
|
Toen kreeg ik te horen, dat ik waarschijnlijk niet voor die urgentie in aanmerking kom en waarom niet...? Omdat ik beter word. Ik ben dus geen "eindsituatie", terwijl ik van de fysiotherapeut zoveel mogelijk het trappen lopen moet vermijden omdat dit een "extra" aanslag is op mijn bekken (wat herstel dus in de weg staat). Toen zei hij weer: "Dat is ook heel wat om dat te zeggen. Ik zit met teveel vragen. Mag ik van jou contact opnemen met de fysio, om te overleggen?" Natuurlijk mocht hij dat. In mijn ogen was hij pas een goede arts geweest, als hij dat al van tevoren had gedaan, als hij overal navraag had gedaan, want in mijn papieren staat overal dat dat mag. Hij heeft niet eens de testen gedaan die er zijn voor bekkeninstabiliteit. |
 |
Achteraf was ik heel erg boos en teleurgesteld. Ik zie het dus niet meer zo zitten naar mijn voorgevoel... Maar we wachten af. Ik heb nog niets gehoord van de fysio of van die arts. Ik heb er wel nog over gedroomd, dat ik boos op hem was en hem flink uitschold (had ik dat maar echt gedaan). Ik was tegen hem aan het schelden dat hij me voor die stomme vragen (die ik dus kan dromen) had laten komen, dat ik daarvoor extra trappen had moeten lopen en dan nog op zo` n vroeg tijdstip en dat ik extra vervoer had moeten regelen...
Maar ja, we wachten af.
Met Demi gaat alles verder goed. Ze krijgt al groenten- en fruithapjes en ze is naar het cb geweest en is nu al 66 cm lang en weegt 7640 gram, een flinke tante dus. Ze kreeg deze keer geen prikjes en lag heerlijk te spelen (alleen de pamper om). Toen ging de arts naar haar longetjes/hartje luisteren en ze graait toch naar dat ding waarmee de dokter dat doet en ze hing haar bijna op. Die arts moest ook lachen erom. "Ze graait duidelijk naar alles binnen haar bereik," zei ze.
"Ze heeft ook een nacht niet geslapen," (voor het eerst moet ik zeggen) en ze vroeg waarom of ik een idee had. Ik weer: "Ik denk toch tandjes". Demi is 5 en een halve maand. De dokter ging het nakijken want ikzelf zie niets. Ze keek in het mondje en zag tandjes zitten. Dus ze heeft er wel last van, ik vond haar ook al wat konijnetig (sorry). Ze wilde overdag ook niet slapen en normaal doet ze wel wat dutjes, ze is normaal zo`n vrolijke lachebek en nou had ze er duidelijk last van want ze bijt op alles!
We hebben homeopathische druppeltjes gehaald en die beginnen gelukkig te werken. Ze is echt uit haar humeur daardoor en zit steeds met haar handje of vingertje te voelen in haar mondje... Ik ben benieuwd wanneer het doorkomt, als het maar geen dagen/weken duurt. Ik hou jullie wel op de hoogte of ze binnenkort een mooi wit tandje heeft. Weer een mijlpaal, wat gaat het snel!
Monique en Demi
