Column van Rixt
Iris is jarig!
Wanneer je echt niet meer weet wanneer je kind jarig is, word je gelukkig door de vele bedrijven die onderhand je gegevens hebben, daarover geďnformeerd! Het eerste kaartje met "Gefeliciteerd, uw kind is bijna jarig" kwam weken van tevoren al binnen. En aangezien ik
"De Blijde Doos" had ontvangen, vertelde het blad " Wij, Jonge Ouders" over alle traktaties en voorbereidingen.Ik had een aantal mensen een uitnodiging gestuurd. Zowaar zelf gemaakt. Ik had een foto uitvergroot op de computer en daar een kaart van gemaakt. De foto was al een eerste herinnering aan de bevallingsdag.
Ondanks dat we net terug waren van ons heftig weekje zeilen, genoten we van alle aandacht en haalde we met iedereen het hele bevallingsverhaal weer op:
Iris die zich 10 dagen te vroeg meldde, Michiel die nog een paar dagen was gaan zeilen op aanraden van mij maar gelijk weer terug moest!
Snikheet die dag maar wel in alle rust thuis. Thuis bevallen op ons heerlijke schip. Wat geweldig was het toch.
Natuurlijk ben ik de moeilijke momenten niet vergeten maar ze wegen niet op tegen de ongelofelijk ervaring die je als vrouw mag meemaken. "Dit wil ik nog wel een keer", zei ik al snel na de geboorte van Iris.
De verrassing dat het een meisje was en dat ik het zo leuk vond, vergeet ik zelf ook nooit weer.
Nog steeds is het leuk om over je kind te praten en over je bevalling (tenzij het niet goed gegaan is uiteraard). Maar een verhaal is pas een goed verhaal wanneer blijkt dat je hele gezin gezond is.
Eén jaar vol voedingschema, luieruitslag, potjes, hapjes, tussendoortjes, snottebellen, pufapparaat voor de luchtwegen, lachen, zorgen, vertederd zijn, onzeker zijn, verdrietig zijn, gelukkig zijn.
En hopelijk komen er nog heel veel meer van deze jaren.
Rixt
