Column van Rixt
Ouwe oma.
 |
Onze beide oma's leven nog. De oma van Michiel is bijna 80 en die van mij bijna 86. Voor Michiel zijn oma is Iris het eerste achterkleinkind hoewel ze zelf 26 kleinkinderen heeft. Mijn oma heeft maar 7 kleinkinderen maar wel al 8 achterkleinkinderen. We waren vorige week even bij haar op bezoek. Ze is lichamelijk nog redelijk en wil eindelijk met een rollator lopen. Ze vond dat namelijk iets voor OUDE mensen... |
Mijn oma is speciaal. Ze aait je even over je wang of knijpt even in je arm en glimlacht dan. De stiltes zijn er heerlijk en het is altijd lekker rustig.
Normaal hou ik niet van structurele afspraken, maar bij mijn oma weet je gewoon: om 15.00 uur thee (2 kopjes) en om 17.00 uur koffie. Tussen de middag eet ze warm. Tussendoor krijg je niks.
Iris is de laatste tijd wat eenkennig en moet de kat uit de boom kijken. Mijn oma heeft haar gelijk op schoot. Niet even, maar de hele middag. Iris geeft geen kik en kijkt 'ouwe oma' aan en glimlacht. Een tevreden zucht volgt nog en mevrouw blijft lekker zitten. Ouwe oma zingt zachtjes een oud fries liedje en Iris vindt het prachtig.
Ik hoop dat ze nog lang blijft leven die 'ouwe oma'. Dat Iris naar haar zal zwaaien en tekeningen voor haar gaat maken. Ik hoop ook dat ik later net zo'n ouwe oma kan zijn voor mijn achterkleinkinderen.
Dag lieve, lieve, ouwe oma.
Rixt
