Column van Sanne
Even voorstellen...
Hallo,Op dit moment zit ik eindelijk ontspannen op de bank. Mijn oudste, onze enige zoon Samuel van acht, zit nog een laatste hongertje weg te eten met een broodje. Het is toch zaterdagavond en hij is tenslotte de oudste, dan komt het ook niet zo nauw. Zijn drie zusjes liggen al op 1 oor. Naomi, ons oudste meisje van zes, redt het net niet tot half negen dus die is al in dromenland. De twee jongste grietjes, Noel van 2,5 en Noa van 9 maanden, kennen geen weekendtijden. Zij waren voor 8 uur al onder zeil.
Nieuwsgierig vraagt mijn knulletje of ik ook over hem schrijf. Hij spiekte al even toen ik nog maar pas bij "Hallo" was. "Kereltje", denk ik: "Ik kan boeken vol schrijven over jou en je zusjes."
Het is soms moeilijk te geloven dat ik als jonge moeder van 32 jaar al zo'n kostbare schatten heb.
Dit zijn wij dus: moeder Sanne, papa Sandy en onze kids: Samuel, Naomi, Noel en Noa. Sandy en ik zijn na een verblijf van 2 jaar op Ambon (Sandy is Moluks), waar we samen met zijn ouders een guest-house hadden, weer naar Nederland teruggekomen.
Ik was 24 jaar toen Samuel werd geboren. Onze Naomi volgde al snel. "Yes", dachten we: "Gezin compleet."
Iedereen zei dat een jongen en een meisje een koningswens was. Dat vonden wij ook.
Toch begon het ergens weer te kriebelen. Sandy was ondertussen gesteriliseerd maar we wisten dat je het eerste half jaar erna toch nog kon aantellen als je geen bescherming gebruikte. En zo gebeurde het! Onze Noel was het schitterende resultaat. We waren erg blij: "Drie kinderen, wie had dat gedacht..."
Een paar maanden na de bevalling van Noel, was ik nog niet veel afgevallen. Ik ging steeds gezonder (alles light enz.) eten want mijn maag werd zo bol. Ik voelde me net een opgeblazen ballon. En tot slot besloot ik dat ik ook flink moest gaan sporten. Ik begreep alleen niet waarom mijn maag zo borrelde en mijn darmen leken wel gevuld met stenen. Ik dacht al aan een enge ziekte!
Sandy had allang verschillende controles gehad om te kijken of hij nog pappa kon worden. Dat bleek allemaal in orde te zijn (zeiden ze). De testen die hij gehad had, gaven nihil aan. Dat betekende dat hij 100% zeker geen vader meer kon worden, met het accent op 100%.
Ondertussen werd ik steeds ongelukkiger. Ik voelde me niet goed. Mijn menstruatie was altijd onregelmatig, dus zocht ik er niks achter toen ik nog niet ongesteld was. Noel was nog klein en ik dacht dat alles nog op gang moest komen. Nou, op gang was het gekomen!
Na eindelijk bij de dokter te zijn geweest, bleek dat ik al 22 weken zwanger was. Noa... Commotie alom! Onze huisarts zei dat dit net zo vaak voorkwam als een miljoen winnen. Wat een grapjas…
We zijn nu natuurlijk erg blij met onze spruit. Na de eerste schrik vonden we toch dat we zeer bevoorrecht waren met zo'n mooi cadeautje. Wie geeft er dan nog om een miljoen?
De chirurg die Sandy geholpen had, was in alle staten. Hij vroeg een gesprek met ons aan en deed net of het einde van de wereld was gekomen. "Wat een misser!"
En wat een angst dat wij er werk van zouden maken met een aanklacht. "Malloot", dacht ik: "Zie je dan niet hoe gelukkig we zijn?"
Uiteindelijk hadden we hem gerustgesteld en hem ervan overtuigd dat - ondanks dat het misschien wat raar klonk want 4 kids is niet niks - we echt toch heel erg blij waren met ons onverwachte geschenkje.
De buitenwereld reageerde ook redelijk positief, maar toch hoorde je veel opmerkingen over hoe druk we het wel niet zouden krijgen. En hoe moest dat dan financieel enz…? Die mensen maakten zich nog drukker over ons dan wijzelf deden. Nou, we rooien het prima met ons zesjes.
Ik vind het leuk om zo nu en dan wat over ons te vertellen. Tenslotte ben ik apentrots op mijn gezin (-netje zal ik maar niet zeggen, hé). Er gebeurt hier genoeg.
Met vriendelijke groet,
Sanne
Reacties:
Door: Marijke op 31/03/2005 @ 08:28 
Hoi Sanne,
Ik herken zeer veel in jouw verhaal.
Ik heb ook bijna 4 kindjes.
Wel eerst 2 dochters dan een zoon en het wordt terug een dochter.
Ook de laatste 2 waren niet gepland.
Maar t’is zoals ge zegt , het is inderdaad een geschenk.
Veel succes nog met je gezinnetje en we hopen nog veel over jullie te lezen.
Marijke
Door: Bloempje op 31/03/2005 @ 18:30
wat een wonderen gebeuren er toch..
Ik moet je even zeggen dat, ik de namen van de meiden erg leuk vind!! het is een klein beetje het zelfde
( vind ik)
echt heel erg leuk!!
Door: 4mykids op 06/04/2005 @ 19:24
Waaw, jullie hebben echt de loterij gewonnen. Gelukkig dat jullie er blij mee zijn, je hoort toch soms andere verhalen.
Ikzelf ( nu 26 jaar) ben positief verrast om eindelijk iemand te "horen" die positief is over 4 kinderen. Ikzelf wil er namelijk ook 4, ondanks alle commentaar die we van iedereen te pas en te onpas horen.
Toen mijn dochter Amber geboren werd vroeg iedereen wanneer het volgende ging komen. En toen mijn zoon Storm geboren was sprak iedereen over de koningswens en dat we nu toch zouden stoppen. Nu wij over een derde beginnen ( in juli 2005 beginnen we te klussen) verklaard iedereen ons zot. wat zullen ze zeggen als er een vierde aankomt?? Weet je het kan me niet schelen zolang wij er ons goed bij voelen. En jij bevestigd mijn gevoel dat het wel vlotjes verloopt.
Geniet van je supergezinnetje.
Dat zal ik ook vast doen
Groetjes
Door: jackie op 11/04/2005 @ 11:51
Hey Everybody,ik vindt dit leuk om te lezen dat jullie 4 kids hebben of op weg zijn.Ik kom zelf uit een groot gezin en geb zelf ook altijd een gezin in gedachten gehad van 4 kids..
Ik ben nog maar 23 jaar en zwanger van het 1e wondertje,dus beginnende hihi...Al hebben wij al wel 3 honden(zijn ook net kinderen)Zolang je het financieel ook leuk blijft en je je "hoofd"boven water kunt houden is het goed te doen,maar met die Euro??
Het is op voor je er erg in heb.En..de natuur moet meespelen want het blijft altijd nog een wonder om een gezond kind op de wereld te zetten..
Veel plezier en ik lees het verder wel,Liefs Jackie Door: eva op 22/05/2005 @ 18:13
Ook wij hebben vier kinderen een tweeling van 7, zoon van 4,zoontje van 4 maanden.Wij zijn heel blij met ons klavertje vier.Als ik s'avonds ga slapen kijk ik bij elke kamer even om de hoek.Dan gaat er een warmgevoel
door mij heen.Vier gezonde kinderen wat een machtig groot geschenk.
Door: corry op 05/12/2005 @ 12:05
kan iemand mij helpen? ik ben nu 10 weekjes zwanger en erg gelukkig, maar ben een beetje onzeker over de financiele situatie, hoeveel moet ik werken en hoe moet dat met opvang wat kost dat etc. ik ben zo bang dat ik straks blut ben. tot horens!Door: mama van 4 op 02/09/2007 @ 16:10
hallo,
ik heb nu 3 kindjes en ben zwanger van het 4 de
het zijn 2 meisjes en een jongen(Lize van 4,Fe van 2.5 en Kay van 6)en het volgende word een jongen
ik ben nu supergelukkig en ik herken me wel in jouw verhaal!!
groetjes sanne en tyas & de kids
