Column van Stéphanie
Geboorteverhaal
 |
Het is zover... Op donderdag 9 februari 2006 sta ik om kwart na 9 op. Bij het uit bed stappen, breken mijn vliezen. Ik ben er eerst niet zeker van… Maar telkens ik een stap zet, verlies ik "rozig-gekleurd" vocht. Onze zoon zijn privé-zwembad loopt stilaan leeg :-)... Ik bel naar de papa die al op z'n werk zit, en vertel hem het nieuws. Een kwartier later is hij thuis en we vertrekken naar de kliniek waar we om 11 uur aankomen. Ik mag onmiddellijk in een verloskamer plaatsnemen en word aan de monitor gelegd. Onze kerel doet het uitstekend. De verpleegster zegt dat het een sterke jongen is. |
16 Uur: ik begin veel pijn te krijgen. De weeën komen om de 2 minuten.
Om 17 uur kijkt de gynaecoloog de opening na: nog maar 3 cm...
Ik blijf de weeën opvangen en verbijt de pijn. Om 21 uur kijkt de gynaecoloog het nog eens na… Nog steeds 3 cm :-(... Ik raak uitgeput en ben toch wel teleurgesteld…
Om 21u30 ga ik het bad in. Wat is dat heerlijk ontspannend!
Maar een uur later zijn de weeën zo hevig dat ik uit bad moet en terug aan de monitor word gelegd. Onze zoon doet het nog steeds uitstekend.
Om middernacht word er weer gevoeld: 4 cm opening... Ik hou het niet meer uit van de pijn en er word een epidurale verdoving "gestoken". Ik ben doodsbang voor die naald maar ik ben toch zo blij dat ik het heb gevraagd. 5 Minuten later voel ik alleen mijn buik bij elke wee een beetje harder worden.
Vrijdag 10/2/2006 om 3u30: 5 cm opening en nu voelen ze ook dat onze zoon een sterrenkijker is. Daarom duurt het zo lang en heb ik zoveel pijn! We proberen wat te slapen... 8u30: 6 Cm opening en de verdoving is uitgewerkt. Ik krijg antibiotica omdat mijn water al 24 uur gebroken is en de anesthesist geeft een extra dosis verdoving. Ik word misselijk en geef 2 maal over.
9u30: Ik moet van de vroedvrouw op mijn handen en knieën gaan zitten. Ik voel de kleine onmiddellijk bewegen en de pijn en druk in mijn onderbuik zijn direct weg. Ik geef weer over... 10 Uur: de vroedvrouw komt nog even voelen en tot ieders verbazing zit hij klaar! Ze laat z'n hoofdje met een spiegel zien. Ik zie al zwart haar tevoorschijn komen :-)...
Om 10u20 mag ik eindelijk beginnen persen!
10 Keer persen en 15 minuten later is hij er! Onze kleine Milan werd geboren om 10u35. Hij woog 3.130 kg en was 49 cm groot.
 |
 |
Reacties:
Door: Diny Schuurman op 07/03/2006 @ 07:04 
Van harte gefeliciteerd met de geboorte van Milan, mooie naam trouwens!! Een schattig, mooi knulletje, geniet ervan:-)
Groetjes van Diny
gefeliciteerd met de kleine man veel geluk samen
van harte met je prachtige zoon!
mooi gedaan
en geniet ervan samen!
grt xx trienke
Door: jennifer vanhoyweghen (profiel) op 07/03/2006 @ 13:49
Gefeliciteerd! Flinke zoon!
groetjes(mama van lucy11/01/05 en beebje03/09/06)
Door: tamara (profiel) op 08/03/2006 @ 16:10
van harte gefeliciteerd papa en mama.
welkom klein mannetje
Door: Nathalie (profiel) op 09/03/2006 @ 08:22
Zo een mooi geboorte verhaal
.Je hebt dat goed gedaan samen met u zoontje en man. Dikke bravo voor jullie allemaal. En geniet maar van de mooie momenten
.Een pracht van een klein ventje trouwens.
Door: Babbel36 op 09/03/2006 @ 08:40
Van Harte Gefeliciteerd met je wolk van een zoon
Door: elisa op 20/03/2006 @ 16:01
proficiat mama en papa!geniet maar van jullie klein mooi ventje!
Door: Anoniem op 19/04/2006 @ 12:05
proficiat met de geboorte van jullie zoontje, je hebt dit uitstekend gedaan als ik dit lees! Mocht jullie zoon ooit vragen waar zijn naam vandaan komt.. Milan is de naam van een anti tank wapen (man is militair) had die naam zelf ook gekozen maar met een militair en de achtergrond van de naam was dit niet mogelijk.. maar ik blijf het een pracht van een naam vinden
Door: xxx op 21/04/2006 @ 11:19
proficiat ,geniet ervan want ze worden snel groot
Door: Evelien op 15/06/2006 @ 08:24
Proficiat met jullie kleine Milan.
Ik heb net hetzelfde meegemaakt met de geboorte van Theo. Had nog nooit van een Sterrekijkertje gehoord. Maar ik heb ergens gehoord dat dit heel gelukkige kindjes worden! Groetjes!