Column van Stéphanie
Het mocht niet zijn...
Hoi!Het is al een tijdje geleden dat ik nog eens geschreven heb. Dat komt ook omdat er ondertussen al heel veel gebeurd is! Ik zal het eens vertellen...
Zondag 6 februari: ik heb een positieve zwangerschapstest! Ik ben zwanger! Een week leven we op een roze wolk en we gaan zelfs al eens kijken naar babykleertjes en een wieg...
Zaterdag 12 februari: een hele dag gewinkeld met David. 's Avonds krijg ik wat krampjes in mijn buik en ik heb bloedverlies. Ik vrees meteen het ergste maar David blijft positief.
Zondag 13 februari: nog steeds hetzelfde. Ik maak me zorgen en bel de dokter van wacht op. Hij stelt me gerust en zegt dat het waarschijnlijk instellingsbloed is. Ik ben op dit moment 5 weken zwanger.
Maandag 14 februari: Valentijnsdag en de dag die ik nooit meer zal vergeten...
Ik heb nog steeds bloedverlies en krampen. Ik kom aan op mijn werk maar ik kan niet meer. Dus vertel ik mijn bazin dat ik 5 weken zwanger ben maar dat ik mijn kindje aan het kwijtraken ben. Ze stuurt me onmiddellijk met een taxi naar mijn huisarts. Hij onderzoekt me niet maar maakt wel een afspraak voor een echo die avond om 16u30.
Een hele dag doe ik niks anders dan wenen en aan mezelf twijfelen. Gelukkig dat David naar huis mocht komen van zijn baas, zo zijn we toch nog samen.
- 16u30: de echo. Ze kijkt en kijkt en kijkt, maar vind niks. Mijn baarmoeder is leeg: geen vruchtzakje, geen kloppend hartje, niks. Ik heb ons kindje zondag waarschijnlijk al verloren. Mijn wereld stort in, ik lig daar maar te wenen op die tafel.
Hierna gaan we nog naar David zijn ouders want zijn vader verjaart vandaag. Dat er dus ook nog bij... Ik ben kapot en wil gewoon in mijn bed gaan liggen, maar het gaat nog niet. We vertellen het aan zijn ouders. Ze zijn er ook kapot van, hun eerste kleinkindje...
Ondertussen is het al halverwege maart en vanavond ga ik om een zwangerschapstest. Ik heb een klein vermoeden dat ik opnieuw zwanger ben. Mijn borsten zijn weer gevoelig en ze zijn enorm opgezwollen! Sinds een paar dagen ben ik ook weer misselijk. Ik durf er niet op te hopen maar ik ga toch maar een test doen. Duimen jullie voor me?
Ik hou jullie op de hoogte.
Groetjes,
Stéphanie
Reacties:
Door: Zorro op 13/04/2005 @ 11:44 
Jeetje met dit soort verhalen krijg ik altijd tranen in mn ogen
MAAR zo te horen gaat het weer goed!! IK ga voor je duimen!Door: siske1 op 15/04/2005 @ 11:26
heb juist het zelfde meegemaakt twas ook allemaal ni erg zeiden ze dak een bloedverlies had maar in mijn binnenste had ik toch een raar gevoel ben toen toch naar het ziekenhuis gegaan en ineens vonden ze niets meer kwas het al kwijt.een maand later word ik opnieuw zwanger ben nu 3maand.maar ben heel bang en hoop snel te bevallen.kga pas blij zijn dak het kan voelen.tis echt niet leuk om dit mee te maken kmoet er nog steeds aan terug denken
groetjes
Door: Anoniem op 17/04/2005 @ 20:02
nou Stèphanie wat zegt de test??????????
ik hoop voor je Door: 4mykids op 19/04/2005 @ 20:03
Duim voor je. Nog veel sterkte met het verwerken van jullie verlies
Door: Stéphanie Laloyaux (profiel) op 22/04/2005 @ 15:40
hey, bedankt voor jullie reacties!
maar het was spijtig gneoeg negatief. ik ben dus nog steeds niet zwanger. maar we geven de moed niet op en blijven ervoor gaan. ben trouwens vruchtbaar deze week dus dat word klussen geblazen!
alvast bedankt voor jullie lieve reacties en steun. ik hou jullie op de hoogte.
stephanie
Door: angla op 24/04/2005 @ 14:59
hoi stephanie ik heb net hetzelfde meegemaakt als jij deze week ik was 6weken zwanger 2 dagen na mijn test begon ik geen bloed maar wel bruin te verliezen iedereen zei me dat het oud bloed was maar mijn vriend belde naar de dokter en hij zei dat ik naar het ziekenhuis moestmaar ik dacht dat het geen kwaad kon maar woensdag 20 april moest ik voor mijn 1ste echo gaan maar zag bijna geen vruchtje ze zag dat ik bruin verliesdeen ging mijn bloed prikken voor te kijken of ik geen miskraam zou krijgen en ja van woensdagnacht op donderdag heb ik een miskraam gehad maar ik ben terug bezig voor het volgende ik wens iedereen veel sterkte
Door: Buggie op 25/04/2005 @ 14:30
Dag Stephanie, ik verloor een kindje op 12 weken. na 2 maanden was ik terug zwanger, en nu verwachten we een baby voor juli. Ik was de eerste maand nà de zwangerschap ook heel even weer zwanger, maar vooral de stress heeft me toen de das omgedaan. De tweede keer was ik er echt klaar voor, et voilà.
Denk positief, blijf rustig, en je komt er wel.
succes!
Door: hatice op 26/04/2005 @ 21:16
Dag stephanie
Kom op meid het is niet leuk,maar blijf positief en niet teveel aan zitten denken.
Ik heb ook een miskraam gehad met mijn 5 weken,maar ook zelfde als BUGGIE ook ik was 2 maanden erna weer zwanger.Ik wens je veel sterkte en ga veel voor je duimen.
groetjes
Door: purdey op 19/05/2005 @ 15:36
hoi stephanie
ook ik heb pas een miskraam gehad de derde zelfs.
een van 8 1/2 week een van 9 1/2 week en een van 13 weken.en ik hou ook de moet er in dus ik hoop dat jij de moet ookniet verliest.ik wens je heel veel sterkte toe en kop op ik duim voor je
groetjes