< 9Maand-Sponsor >

Nestlé Baby



< Publiciteit >

Baby Junior

BasilKato.be

Jolena

Pepatino.be

Rainbowbabies

BabyGoodies.eu

Popje.com





Chauffage Verzelen

Kind & Gezin

VLOV

Home » Columns » Column van Veerle » Groetjes uit Afrika

Column van Veerle



Groetjes uit Afrika

Er is een speciaal gezinslid, dat ik tot hiertoe nog niet in mijn columns vermeld heb, namelijk: Gerald Munene, onze Fosterzoon in Kenia. Op tweede kerstdag is hij al 15 jaar oud geworden.
Nog voor we getrouwd waren en kinderen hadden, hadden we dus reeds een Fosterzoon. Het leek mij vooral ideaal om me wat beter te voelen bij de derde wereld-toestanden. Vaak heb ik gedroomd over een eigen buitenlands adoptiekindje. Maar er zijn spijtig genoeg veel argumenten die een mens beletten om zoiets te doen. Sommigen zeggen dan "Waarom geen Belgisch kind adopteren?"
Ik begrijp dat heel goed... Het is inderdaad ook beter om een kind in zijn eigen cultuur te laten opgroeien. En net daarom is financiële adoptie dus ideaal.
Er zijn echter ook landen die het niet toelaten om de mensen in eigen land te helpen. Dit wordt dikwijls verhinderd door corrupte regeringen en dictators. Daar liggen echt kinderen in de goot te sterven en de enige manier waarop hun leven gered zou kunnen worden, is adoptie. Die landen geven een mens niet echt de keuze. Een menswaardig bestaan is toch wat ieder mens verdient, niet? En in die situaties vind ik buitenlandse adoptie meer dan kunnen. In landen waar adopteren makkelijker gaat, loop je ook meer het risico dat je een kind krijgt door "mensenhandel".

Onze Fosterzoon heet dus Gerald, zijn Keniaanse roepnaam is Munene. Hij voetbalt graag maar kampt ook met ernstige leerproblemen. Hij zit nu voor de vierde keer in het vijfde studiejaar. Communiceren met hem gaat vrij moeilijk. Hij leeft in zijn eigen wereldje maar laat wel merken dat hij bijvoorbeeld veel van dieren houdt. Hij stuurt ons regelmatig een tekening op en dan schrijft zijn broer daar een woordje uitleg bij omdat het hem persoonlijk echt niet lukt om contact te leggen.
Toch zien we ieder jaar vooruitgang in de gemeenschap. Op het eerste fotootje stond een klein ventje met een gescheurd vuil T-shirt, een idem short en zonder schoenen. Zijn mama was werkelijk in vodden gehuld. Na een jaar had hij schoenen, nog een jaar later echt nette kledij en op de laatste foto was het al een flinke kerel geworden met schoenen, geklede broek en hemd. De mama droeg een rokpak met opgekleed schoeisel. Ze hebben nu ook en "toilet" vlakbij het huis en ze moeten niet meer zo ver om water. Een hele vooruitgang dus. Daaraan merken wij eens te meer hoe goed we het hier wel hebben.
Als de oogst niet goed lukt, krijg ik altijd een zielig briefje. Gelukkig start Plan dan met inzamelingen en hebben ze een "school feeding program", waar de kinderen allemaal gevoed worden. Allemaal met uitgebreide foto's en uitleg.
Ik stuur hem ook regelmatig een klein pakje op met bijvoorbeeld: kousen, ballonnen,... (enkel kleine pakjes zijn toegestaan en geen geld).

Ik kan zo'n financiële adoptie aan iedereen aanraden. Je maakt er een volledig gezin zielsgelukkig mee en wat is nu 28 Belgische frank per dag in het westen?

Veerle




Reacties:

Door: Els op 07/02/2002 @ 11:30 Ongepaste Reactie?

Wel Veerle, ik heb ook al 3 jaar een fosterkindje. Ze noemt Aramé en woont in Senegal. Nu is ze 14.
Spijtig genoeg zullen we het wel moeten opzeggen. Het kost toch zo'n 10.000 BEF/jaar en momenteel zien wij dat niet goed meer zitten. Ik werk maar halftijds en met Yannis en een tweede op komst, kunnen we dat geld wel goed voor iets anders gebruiken. Vooral omdat nog veel moeten werken aan ons huis.
Ik vind het wel tof dat jullie ook zo'n kindje hebben!

Groetjes,
Els
Door: Veerle op 07/02/2002 @ 12:13 Ongepaste Reactie?

Hey Els,
Maken jullie gebruik van het fiscaal attest, want het is belastingsaftrekbaar.
Door: Mireille op 17/02/2002 @ 09:51 Ongepaste Reactie?

Hoi Veerle,
Amai, zeg, dat is schoon van jou hoor. Het moet echt tof zijn, ik heb dat vroeger als kind aan mijn ouders ook voorgesteld maar die zagen dat niet zitten en zelf heb ik er eigenlijk niet meer vaak bij stilgestaan. Toen ben ik eens gaan nadenken over mijn leven hier, en zijn we met pleegzorg gestart. Pleegkinderen uit eigen land of zelfs vreemde kindjes opvangen voor een tijdje, dat is toch ook al een stapje in de goede richting dachten wij. Maar het is niet te onderschatten om pleegouder te zijn, het is heel prettig omdat je met veel mensen in contact komt maar je hebt er ook de minder prettige kanten bij hé. De karakters van die kinderen zijn meestal heel anders dan wanneer je een eigen kind groot brengt dat niets ergs heeft meegemaakt in zijn of haar leven. Daarom zou het niet slecht zijn er in de toekomst eens over te denken om ook niet zo'n kindje financieel te adopteren, mocht mijn man daarmee akkoord gaan laat ik het jou weten per email en dan kan je mij misschien de gegevens eens doorgeven hoe je dat allemaal kan organiseren.
Ik ga je nu laten, Jolien is wakker aan het worden en ik ben weer zo misselijk als ik groot ben ! Bah... ik zal blij zijn als die komende vijf weken voorbij zijn, dan voel ik mij weeral een stuk beter in mijn zwangerschap.

Dadaa !
xxx
Door: marjan op 30/12/2003 @ 16:21 Ongepaste Reactie?

Veerle,
Wij zijn geïnteresseerd om een kind financieel te adopteren.Ik heb als e-mail adres het e-mail adres van mijn werk opgegeven, wat betekent dat ik jouw reactie pas op ten vroegste op 5 januari 2004 kan lezen.
Is het mogelijk praktische informatie door te sturen naar dit e-mail adres?
Ik ben op zoek geweest naar een site, maar heb die niet echt gevonden ...

Alvast bedankt

Marjan
Door: Veerle op 31/12/2003 @ 15:19 Ongepaste Reactie?

http://www.plan-international.be

Wij hebben intussen een nieuw fosterkind omdat plan besloten had te stoppen in die regio...ik moet zeggen dat ik het nogal plots vond.
ineens een brief "we stoppen ginds, u kan nog een afscheidsbreif sturen, tata"
Het is nu terug een jongetje uit Kenya
[Reageer]