Dag Ukkie,

Als je kan aantonen dat je gedurende lange tijd mee gezorgd hebt voor de kinderen en er een band mee hebt opgebouwd, kan je bezoekrecht eisen, maar in Belgie betekent iets eisen, dat het dan ook kan zijn dat je alimentatie moet betalen.
Als zijn ex er nietmeer zou zijn komt het kind bij jullie terecht en dat kan jij heb bevoorbeeld adopteren en als dan je partner wegvalt, ben jij zogezegd de adoptie-ouder.

Het gaat allemaal vlot als er niemand wringt, bij ons ligt het iets anders, mijn man zijn ex zou dit niet willen uit jaloezi en zij gaat mij gedurig aangeven voor kindermishandeling met de bedoeling dat de kinderen hier nooit kunnen blijven,maar ze doet maar, de kinderen zijn dol op mij, maar ik zou er niet willen voor zorgen als zijn man er niet meer is, zijn dochter is zwak begaafd en van het zoontje zit ze een echt psychiatrisch geval te maken ,door hem constant op te zetten tegen mij en ze geeft de kinderen al een jaar verwaarloost mee.
Wij laten ze maar doen,ik heb me er drie jaar ziek in gemaakt, heb mijn knopje omgedraaid en mij kan hun kinderen geen bal meer maken, ze zijn hier tijdens hun bezoekregeling en thats it!! Verder geniet ik van mijn eigen kinderen en hou mijn energie voor hun.

Greetz

Wanda,

Als er jou iets zou overkomen, komt je kind terecht bij zijn natuurlijke vader en niet bij je huidige partner,dat is nu eenmaal de wet.
Nadien kunnen ze dan er een zaak van maken voor de rechtbank,en dat kan ook lang duren,mijn zaak van mijn ex tegen mij duurt al 3 jaar en er is nog geen uitspraak, maar ben al wel over de 2000 euro kwijt aan advocaat en rechtbank!
Ik hoop elke dag dat als ik wakker word al die kinderen 10 jaar ouder zijn(en ikke niet,hihi) en dus meerderjarig want aan twee kanten constant advocaten moeten betalen is duur,al drie jaar geen vakantie want dat geld gebruiken wij steeds om ons te moeten verdedigen, het zijn steeds onze ex'en die een zaak beginnen.
Daarom nog tien jaar doorbijten en ik troost mezelf, wij zijn zeker niet alleen, maar onze liefde reikt verder dan dit en dus genieten wij elke dag van de kleine dingen des leven!

liefs,
MIMI

aan de dames

ben sinds enkele jaren gescheiden en ben nu deze maand 1 jaar heel gelukkig hertrouwd
mijn oudste dochter uit mijn eerste huwelijk woond bij ons en is op 16 jarige leeftijd via de rechter bij ons komen wonen(dochter wilde dit zelf maar haar moeder niet)ondertussen is ze meerderjarig en haar moeder kan nu niks meer tegen haar doen.heb nog twee minderjarige kinderen bij mijn ex die ik niet meer zie door mijn ex.ikzelf heb ook een knop moeten omdraaien omdat het niet meer menselijk was voor de kinderen,door ex hebben we de ene rechtzaak na de andere,dit door valse beschuldigingen van ex haar kant.we winnen altijd maar kost pakken geld.Ik hoop alleen maar dat als de kids volwassen zijn dat ze spontaan langskomen.echtgenote heeft geen kind maar er is nu samen van ons een kindje onderweg(tegen december 2006)
als er iets met ex gebeurd weet ik dat de kinderen naar mij komen omdat je altijd de ouder bent.als ik dood ga blijft dochter bij mijn echtgenote omdat ze meerderjarig is en zolang ze geen inkomen heeft moet haar moeder voor haar blijven betalen.
Als ik en ex overlijden zullen de minderjarige kinderen altijd toegewezen worden aan bloedverwanten en niet aan mijn echtgenote met name aan de grootouders.
Wij hopen soms ook dat we enkele jaren verder waren dat alle kids oud genoeg zijn zodat we eindelijk van die ex af zijn.Ben blij dat ik mijn vrouwtje en dochter heb of ik hield het niet vol,maar onze liefde is sterk en we slaan ons er wel door.

veel succes iedereen

zowel ik als mijn huidige man en mijn ex en zijn vrouw hebben hier ook wel eens over nagedacht en over gepraat.

ik heb een zoon uit een vorig huwlijk die volledig bij mij en mijn huidige man woont.
1 weekend per twee weken gaat hij naar zijn vader en (stief-)moeder toe en de helft van de vakanties.

als er wat met mijn ex-man zou gebeuren zou ik nooit mijn zoon weghouden bij zijn andere moeder.
hun hebben samen ook nog een dochter gekregen en ik vind niet dat ik het recht heb om een broer en zus uitmekaar te halen.
wel zal ik de keus van het gaan wat meer aan mijn zoon overlaten.
maar ik zou hem zeker stimuleren om te gaan.


gr pat

Uiteindelijk zijn de kindjes altijd de dupe, hoe je het ook draait of keert en hoe goed je het met hen voor hebt.
Het is te hopen al onze kinderen later de juiste beslissingen nemen. En dat is nu eenmaal iets waar we niks aan kunnen doen, behalve dan het nu zo goed mogelijk te doen.Mijn vriend wil niet dat ik verdere informatie inwin bij een notaris of zo. Hij wil de goede vrede tussen de exen zo behouden.Ik hoop dat ik nu ook de juiste beslissing neem.
Groetjes