[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau][Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
vriend ziet kinderen niet meer...| 14/11/2006 @ 13:38 triske | even mijn verhaal: mijn vriend is sinds november vorig jaar gescheiden van zijn ex, hij heeft 2 kinderen van 2 en 4 jaar, toen de rechtzaak is uitgesproken woonde zijn ex 90 km van hem vandaan, de afspraken waren dat zij de kinderen brengt en hij ze terug doet, deze afspraak heeft ze nooit na gekomen, nu in die tijd is mijn vriend ook verhuisd naar mij toe, 100km van haar vandaan, nu ook zij verhuisde en woont nu 210km hier vandaan! mijn vriend heeft altijd de kinderen gaan halen en terug weg gedaan telkens 4u in de zuto op zaterdag en zondag! dit tot juli, hij zag het niet meer zitten om telkens zo lang te rijden en zijn kinderen hier niets anders vroegen om terug naar mama te gaan terwijl mijn vriend echt zijn best deed als papa en alles met ze deed. maar de kinderen werden opgestoken door de mama. zijn ex vertikt het nu nog om ze te brengen en mijn vriend heeft de kids sinds juli dus niet meer gezien. heb er al dikwijls met hem over gesproken en hij zegt als zij ze niet brengt ik haal ze ook niet,ik wil gelukkig zijn en het verleden achter mij laten,dus eigenlijk zegt hij zijn kinderen niet meer te zien. ik begrijp hem aan de ene kant wel, omdat ik weet hoe zijn ex is, en het al verschillende keren in het verleden gebeurd is als we ze haalden of terug deden ze gewoon niet thuis was maar heb je wel 420km voor niets gereden1 maar ik heb bang dat hij der later spijt van zal krijgen, hij zegt ik sta achter mijn beslissing... wat denken jullie hiervan? sorry voor het hele verhaal maar wou even jullie mening weten of er nog mensen zijn die in zulke situatie zitten?  |
| 15/11/2006 @ 07:14 triske | heeft er niemand een mening?  |
15/11/2006 @ 13:21  | ik vind dat je als ouders zijnde slecht bezig ben als je mekaar alleen maar dwars zit. de kinderen zijn de dupe , ook weer in dit verhaal. ja ik begrijp het wel 210 km is erg ver weg.........maar zoek dan een ander oplossing. overnacht daar dan in de buurt........verhuis (misschien wel erg drastisch),misschien mekaar halverwegen de rit tegemoet komen maar wat ik bedoel is : waar een wil is is een weg. mijn ex-man en ik wonen 5 min rijden bij mekaar vandaan. wij hebben ook afgesproken dat geen van ons verder weg gaat wonen. eigenlijk zou dat voor alle kinderen zo makkelijk moeten zijn. tja en blijft je vriend achter zijn keus staan dan is er denk ik vrij weinig datje er aan kunt doen succes pat |
| 15/11/2006 @ 13:46 triske | hey naamgenootje, bedankt voor de reactie mijn vriend heeft er alles aan gedaan en heeft haar allerlei voorstellen gedaan,maar zelfs daar was ze niet voor te vinden,ik heb zelf ook nog een dochtertje dus blijven slapen is geen optie het enige wat ze wil is dat hij afstand doet,maar dit is zo drastisch... ik wou ook dat het bij hen zo ging als bij mij en mijn ex, maar ze zit enorm dwars op alles,en het is idd niet leuk voor de kinderen maar wat moet hij anders... hij heeft weinig keus he |
| 16/11/2006 @ 09:46 | ja weet je ik weet dat ook niet. want ik zit idd niet in zo een situatie. alleen denk ik dat hij zeker niet de enige is. tja, wat kan je nog meer verzinnen..........en hoever ga je door ivm je kinderen.....want hun lijden natuurlijk altijd , wat er ook gebeurt. als je vriend denkt dat hij er alles aan heeft gedaan, dan zou ik alles wat hij heeft omdat te bewijzen te bewaren. en zodra de kinderen ouder zijn en wel komen en om uitleg vragen, hij ze dat dan ook kan geven en laten zien. succes en sterkte pat |
| 16/11/2006 @ 12:44 Patricia  | Hoi Dit vind ik dus te erg voor woorden een vader die zijn best doet het gewoon niet meer zite zitten om zijn kinderen nog te halen .. Ik woon op 10 a 15 min van mijn kinderen hun vadermaar hij doet zelfs geen moeite om ze te zien komenm halen is voorlopig geen optie omdat ik niet elke keer mijn autostoelen wil omzetten als hij zin heeft om ze te zien . Nu de 2 kinderen die hij al had ziet hij ook niet buiten zen weekends terwijl hij ze van zen ex ook best op een woensdag namiddag mag hebben enz nog maar eens een bewijs hoe oneerlijk de wereld kan zijn ... Mss kan hij een doos nemen waar hij regelatig een brief in steekt naar hun toe in geval ze hem later opzoeken dat hij het uitelgd en ze geeft als teken dat hij ze nooit vergeten is .. het lijkt me hard om zo je kinderen achter te laten... Maar als zij het vonnis niet naleeft kan je indien mogelijk en het willen in belgie het voogdijschap krijgen Ik denk dat im ze zou halen en zou zeggen dat zij ze maare moest komen halen want de bezine en diezel is ook niet van het goedkoopste en dan haast 420 km ik wens jullie veel succes |
| 16/11/2006 @ 22:57 Visseke | Een vriend van ons zit in een soortgelijke situatie. Hij heeft er ook alles aangedaan om zijn kinderen te kunnen zien, maar werd op allerlei manieren tegengewerkt door zijn ex. Onmacht als je dit van dichtbij meemaakt (mijn man & zijn ex hebben nl wel goed contact). Er zijn allerlei rechtzaken geweest en uitspraken in zijn voordeel, maar uiteindelijk (nu 1,5 jaar geleden) heeft hij de beslissing genomen om niet meer te vechten. Niet omdat hij het niet meer wil... hij heeft alles over voor zijn kinderen, máár omdat hij rust wil voor zijn kinderen. Ik vind dit een ontzettend moedige & sterke beslissing die hij genomen heeft, juist omdat hij voor zijn kinderen heeft gekozen en zijn eigen gevoel niet heeft laten meetellen. Ik weet niet of je hier iets aan hebt... maar wat ik je wil zeggen is dat als je vriend de beslissing neemt om afstand te nemen van zijn kinderen, dat hij dat juist uit liefde doet voor hen en om hen de rust te geven!! Sterkte & succes...  groetjes, Liesbeth |
| 17/11/2006 @ 14:12 triske | hey Liesbeth, dank je voor je steunende berichtje! dat is ook de reden waarom mijn vriend niet wil doorvechten,de kinderen werden zo opgestoken door haar en je zag dat ze er zelf onder leiden. hij is het beu om de kinderen ertussen te betrekken en altijd dat gevecht en dat geruzie, hij hield altijd zijn mond omdat de kinderen erbij stonden, maar het is ooit 1 keertje gebeurd dat ze echt op mijn vriend gevlogen is en hem dus niet meer los liet zo boos was ze, leuk he voor de kinderen om dit allemaal te zien, leuk voor ze dat mama er niet is als ze terug naar huis gaan, leuk als ze weten dat ze met papa mee mogen en dat mama ze niet mee geeft...en zo kan ik wel even doorgaan het belangrijkste is dat de kinderen zich goed blijven voelen,en daar heeft hij dus ook voor gekozen! het is niet makkelijk maar ja wat doe je anders he! groetjes Patricia |
| 15/12/2006 @ 11:50 mamama  | Hallo iedereen, Ik hoor hier één klokje luiden, misschien ook eens in een ander perspectief zetten, door mijn ervaring toe te voegen?! Ik ben sinds 9 maanden uit elkaar met mijn ex man. Zoals jullie kunnen zien, hebben wij drie zonen... Mijn ex heeft zelf besloten bij ons weg te gaan en 150 km verder te gaan wonen. Een vonnis van de vrederechter zei dat hij door zijn beslissing de kinderen zelf moest komen halen en terugbrengen. Ze zouden om de veertien dagen een weekend bij hem, zijn nieuwe vriendin en diens drie kinderen doorbrengen. De eerste 3 maanden heb ik hen gebracht omdat ik het ook een verre verplaatsing vond en hij dat niet wou doen. Echter ik heb een oude wagen, kreeg geen duit onderhoudsgeld (dat hij verplicht was te betalen) en heb hem dan gevraagd om dit toch zelf te organiseren. Dit bleek teveel gevraagd te zijn. De kinderen hebben hun vader nu al 6 maanden niet meer gezien, ook zelfs niet gehoord!!! Mijn mening?! Als ik mijn kinderen wil zien, rij ik desnoods tot het einde van de wereld hoor, op welke manier dan ook! Ik zou mezelf niet gewonnen geven, ook niet als mijn ex ze zou opstoken. Dat gebeurde in het begin ook bij ons! Hij wou zelfs het hoederecht over de kinderen, ze zouden bij hem willen wonen. Ik heb gewoon geduldig afgewacht en je ziet wat er van gekomen is... Als reactie op jouw berichtje, je vriend moet dit voor zichzelf uitmaken, maar ik vind het wel heel gemakkelijk hoor! Moedig en heel begripvol van jou wel om hier ook bij stil te staan in de plaats van je vriend! Succes ermee en veel liefs  |
| 15/12/2006 @ 14:22 | soms is het nu eenmaal zo dat de ex-partner (man of vrouw) er alles aan zou doen om het de ander zo moeilijk mogelijk te maken. op welke manier dan ook.........en dan heb je nog zulke goede wil.......en ben je tot alles bereid. als het maar van 1 kant komt en de ander werkt tegen dan is er op een geven moment een punt dat het ophoud. ik denk dat ieder voorzich beslist tot hoever hij/zij gaat. ik heb in dezelfde situatie gezeten met mijn eigen ouders. ik was nog geen 1 toen mijn vader wegging en ik was bijna 17 toen ik hem voor het eerst zag en sprak. en nu 10jaar verder heb ik een betere band met mijn vader dan met mijn moeder..........en dat is toch echt haar eigen schuld. alleen bijmijn scheiding heb ik mijn ex en mijn zoon beloofd dat wij het beter zouden doen........met goed resulaat. helaas lukt dat vaker niet dan wel....... succes en sterkte allemaal pat |
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]