[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau][Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
| 27/12/2003 @ 10:01 | Hallo, Mijn dochtertje is in september geboren en drie dagen later gestorven. Ik mag nog niet zwanger worden omwille van het feit dat ze met een keizersnede geboren is. Soms wil ik heel graag zo snel mogelijk terug zwanger zijn, andere momenten heb ik het gevoel dat ik er helemaal nog niet klaar voor ben. Maar ben je er ooit terug klaar voor? Kun je nog genieten van een nieuwe zwangerschap na het overlijden van je kind? En hoe zit het met angst? Wordt die niet buitensporig groot als je bedenkt wat er allemaal mis kan gaan? En laat je dan, bij een eventuele nieuwe zwangerschap extra onderzoeken doen, die dan op hun beurt weer extra spanning met zich meebrengen die niet goed is voor de baby? Wie heeft hier ervaring mee? Veroniek, mama van Robbe en Jitse* |
| 07/07/2004 @ 22:07 Veroniek | Het is een tijdje geleden dat ik hier nog rondgeneusd heb. Ik mag intussen weer zwanger worden, maar het loopt niet van een leien dakje. Na zes maanden wachttijd (omwille van keizersnede) kreeg ik, net op het moment dat ik weer zwanger mocht worden, 7 weken aan een stuk bloedingen. Onverklaarbaar. Serdertdien heb ik cyclussen van onbepaalde duur. De laatste keer was ik 3 weken overtijd en in alle staten. Ik ga nu starten met clomid, maar eerst moet ik wachten tot ik weer ongesteld word, en dat kan wel een tijdje duren. Het is zeer lastig voor mij, mijn vorige kinderen zijn er ook allebei gekomen na hormonenbehandelingen, en ik heb er eigenlijk geen goede ervaringen mee. Het is kostelijk, ik word er depressief van, ik verzwaar ervan, en het ergste: ik moet dan telkens naar de gyne op controle, en ik haat het om steeds weer in die wachtkamer te moeten zitten en op die tafel te moeten liggen. Steeds weer word ik dan herinnerd aan de woorden van de gyne, toen hij op 36 weken een echo nam en zei ’we hebben toch een probleem hoor’. Nog steeds galmen die woorden na in mijn oren, zeker als ik daar kom. Maar veranderen van gyne doe ik niet, want het is een supergoeie. Hij heeft ons ontzettend goed begeleid toen en ik vertrouw hem voor 100 %. Ik kan alleen maar hopen dat de clomid werkt en dat het dan niet te lang meer duurt. Ik verlang al zo lang naar een kindje, dat elke maand een eeuwigheid lijkt. |
10/07/2004 @ 20:10 ![]() | Lieve Veroniek, Ik kan alleen maar met je meehopen dat je een derde kindje in je armen mag sluiten... Ik leef met je mee! liefs, Chantal |
| 11/07/2004 @ 10:26 | Lieve Allemaal, Ook ik hebin’99 mijn zoontje verloren 3 dagen na de bevalling, na die tijd ben ik met hormonen begonnen eerst clomid en daarna ivf ben zwanger geweest door clomid dat eindigde in een bbz daarna zwanger geweest door spuiten met puregon dat eindigde in een miskraam daarna zwanger na ivf eerste behandeling door gebruik van puregon ook weer zwanger in eerste instantie van een tweeling maar het eerste hartje begaf het al snel daarna stopte ook met 16 weken het tweede hartje met kloppen. Een hoop verdriet en ellende dus. Nu ben ik onder behandeling van een klassiek homeopaat en is het afwachten hij zegt dat mijn hyperfise(hoop dat ik het goed schrijf)helemaal van slag is, heb nu van hem twee tabletjes gehad die ik na de vorige menstruatie in moest nemen, mijn menstruatie moet nu ook beter gaan( had al vanaf de geboorte van ons zoontje in ’99 zo’n enorm bloedverlies, had daar van de artsen cyklokapron 500 mg voor gehad maar daar kreeg ik alleen maar nog meer stolsels van)Het is nu dus afwachten. Hij moet eerst mijn menstruatie weer gewoon hebben en dan gaan we verder zegt hij, maar hij is ook wel zo dat hij zegt dat hij me niets kan garanderen. Het onbegrip dat je krijgt omdat je toch nog wil proberen is onmenselijk groot. Maar een kinderwens is in ieder geval bij mij door niets te vervangen............ En al ben ik in feite doodsbang om zwanger te raken en weer de pijn te zullen moeten voelen als het mis zou gaan toch sta ik er nog steeds volledig voor open en is dat mijn grootste wens Ik wens iedereen hier heel veel sterkte want opnieuw zwanger raken brengt toch ook weer heel veel angst met zich mee, echt fijn zwanger zijn zal ik nooit meer hebben........ liefs Monique |
| 30/11/2004 @ 15:31 alyana | hoi allemaal, Ons dochtertje is ook geboren in september en is 2 dagen later overleden.Ik heb een spoedkeizersnee gehad, en het is stom dat ik het zeg.Maar ik denk aan een volgend kindje.Ik weet hoe groot de kinderwens ook bij mijn man is.Alleen hebben ze mij in het ziekenhiis geadviseerd om 1 jaar te wachten.Ik wil heel graag weer zwanger worden, maar dat betekend niet dat ik over ons meisje heen ben.Wij zullen altyd van haar houden en we missen haar iedere dag! |
| 07/12/2004 @ 15:30 | Hallo allemaal. Heb in 1998 een dochtertje verloren op 28 weken zwangerschap door een navelstrengverstikking rond het nekje.De bevalling verliep echter goed. Nu na 6 jaar ben ik eindelijk opnieuw zwanger geworden omdat ik ervoren emotioneel niet aan toe was. Ik ben nu dus 16 weken zwanger, en bij het minste bel ik naar de genecoloog omdat ik veel schrik heb om dit kindje ook te verliezen.Wie kan met mij mailen over de zwangerschap omdat ik met zoveel vragen zit. |
| 14/12/2004 @ 11:16 alyana | wat jammer voor je veroniek. Geef de moed nie op meid. Ik heb gister bezoek gehad van me verloskundige en ze zei me dat als ik wou al mocht beginnen met een 2e kindje.Mij hadden ze bijna 3 mnd geleden 2 advisen gegeven en ik wist nie welke ik moest houden dus vroeg ik het na.Ze zeiden me in het ziekenhuis 6mnd en een ander gyn zei 12 mnd.Nah ja wat was het nou??? Maar ik mag in ieder geval weer beginnen met een 2e als we willen, maar ik durf nie echt.Ik ben bang dat de wond aan de binnenkant open gaat.Stom he? wat vinden jullie? |
| 25/12/2004 @ 17:10 mareille | veroniek heel veel sterkte de komende tijd ik ben zelf 3 jaar geleden(2001) mijn dochtertje verloren, ik weet dat ik na die tijd ook bang was om zwanger te raken. mijn vriend en ik hebben dan ook een break van 2 jaar genomen en toen bewust de keuze gemaakt om weer zwanger te raken. Tijdens mijn 2de zwangerschap kon ik wel genieten van de 2ling ik heb moeilijke momenten gehad maar ik ben dank zij de steun van mijn vriend en familie er door heen gekomen. Ik ben inmiddels bevallen van een 2ling dit vervangt mij dochtertje niet maar ik zie wel veel in ze terug van mijn dochter. dezelfde slaaphouding enz. Ik geniet nu zoveel mogelijk van de 2 al is het soms moeilijk groetejs mareille |
| 10/01/2005 @ 17:31 | Hallo allemaal, Ik ben vorige week mijn kleine Colin verloren en je zult denken wat doet die zo vroeg op dit forum maar dit is mijn manier van verwerken om zoveel mogelijk informatie over vroeggeboorte te winnen. Mijn kleine Colin werd te vroeg geboren met 21 wk en 3 dgn het was verschrikkelijk ik heb hem nog in mijn armen gehad en afscheid van hem genomen. Het was mijn eerste kindje! Nu blijft de kinderwens zo sterk! hoe snel kan ik weer zwanger worden voor een broertje of zusje voor Colin? is dat gek? ik wil zo graag zwanger worden misschien is dat dan mijn troost maar vervangen doet het natuurlijk nooit ik vergeet mijn kleine ventje Colin nooit meer, onze lieve Ukkie. Zijn er mensen met ervaring die toch de tweede keer een kindje hebben gekregen na een vroeggeboorte? graag jullie reactie! Groetjes C. ![]() |
| 12/01/2005 @ 10:18 Veroniek | Hoi C., Veel opbeurend nieuws kan ik je helaas niet geven. Vorig jaar in september is mijn dochtertje overleden drie dagen na de geboorte. Sinds maart vorig jaar proberen we weer zwanger te worden. Dat is ook gelukt maar het is weer misgegaan. Op 8 weken ben ik het kindje verloren nadat er genetische afwijkingen waren vastgesteld. Nu wil ik dolgraag een vierde, maar ben ontzettend bang dat het nog eens mis zal gaan. |
| 16/01/2005 @ 17:36 alyana | hoi veroniek, Ik heb een vraagje jij hebt dus als ik goed gelezen heb 6mnd gewacht voordat je aan een 2e kindje begon na je keizersnee.Ik heb sinds deze week de pil weggedaan,omdat we graag een 2e willen.Maar het is pas bijna 4 mnd geleden.Soms ben ik bang omdat ik van die verhalen hoor over het scheuren van de wond (binnenkant).Zoals jullie al eerder gelezen zouden hebben,mijn verloskundige had me na 3mnd al gezegd dat ik de pil weg mag doen en het geen kwaad kan hebben.Maar soms twijfel ik hoor !!! Ik laat het gewoon op me af komen,en wie zegt dat ik gelyk zwanger raak....... Beste c, Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd. Ik weet heel goed hoe het voeld,want ik heb na 9mnd zwangerschap onze dochter verloren (28-09-2004).Ik heb ook heel veel steun gezocht op internet.En ik moet je zeggen het helpt.Ik wens je heel veel succes,en hoop dat ook jij gauw zwanger mag worden.... |
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]











Zwanger na verlies van een baby


