Channie, wat je ook doet bij een puber... het is altijd verkeerd.... en das dus op een grappige manier bedoeld... ik heb stilaan een beetje ervaring en pubers en kleintjes is niet handig. Maar wat ik wel geleerd heb is dat het het beste is om een puber bij alles te betrekken. Praat met die puberzoon en zoek samen een oplossing. Misschien kan je een compromis voorstellen. Je zegt dat jij zowel aan de baby als aan een puber in huis moet wennen omdat je met geen van beide ervaring hebt. Zeg hem dat het makkelijker is om eerst aan zo'n babytje te wennen en dat hij mag komen eens dat je een soort routine hebt opgebouwd. Als hij blijft volhouden dat hij vroeger wil komen dan probeer je het eerst grappig op te lossen zo van: tja, handig, een babysit in huis, kunnen wij dadelijk van het eerste weekend terug op stap of tja, handig, moet ik 's nachts niet uit bed, kan jij dat doen. Probeer hem duidelijk te maken dat een baby niet makkelijk is en dat je eerst tijd nodig hebt om de praktische dingen te ondervinden. Leg ook uit dat een puberzoon makkelijker is omdat die 's nachts geen flesje meer moet en omdat die zijn kleren zelf wel kan aantrekken... Met pubers is praten en je gevoelens uitleggen echt het enige dat helpt. Laat hem ook mee kijken naar doopsuiker en geboortekaartjes en vraag regelmatig eens zijn mening. Geef hem het gevoel dat hij er ook al bijhoort, nu al zelfs al woont hij nog niet bij jullie. Telefoneer ook af en toe eens na school om te vragen hoe zijn dag was zodat hij voelt dat je niet alleen met je baby bezig bent.
Groetjes,
Veerle