Heel goed van je dat je niet mee huilt! Het zou haar misschien pijn doen als ze ziet dat haar mama zo verdrietig is, en dan zou ze misschien nog harder huilen.
Bij ons was het 1e half jaar moeilijk na elke schoolvakantie: elke keer nieuwe kindjes bij. Hij huilde niet hoor, maar hij wou niet binnengaan door de poort.
Hij heeft ook nooit gespeeld op de speelplaats tot onlangs. Bijna een jaar heeft dat dus geduurd dat hij aan de juf haar handje stond te staan. Heel bedeesd.
Het betert wel hoor, je moet het gewoon effe tijd geven.
En het afscheid best zo kort mogelijk houden, hoe lastig dat ook is. Ik ben nooit aan de poort blijven staan om zo wat te staan zwaaien. Nu doe ik dat af en toe omdat ik tijd heb, maar ik wil er geen gewoonte van maken.
Bij de ene heeft dat gewoon wat langer tijd nodig dan bij de andere... maar wat je voelt is heel normaal hoor
