hey allemaal
dit is de eerste keer dat ik op een forum schrijf maar ik ben er door wat op te zoeke op geraakt en dacht ik ga hier toch ook eens neer schrijven

ik ben een 24 jarige vrouw ik ben een jaar afgestudeert als maatschappelijk werkster en werk nu bij een clb ik heb al 4 jaar een relatie met tom (43) dit is nooit gemakkelijk geweest want ik heb hier heel veel negatieve reacties op gehad van famillie , ouders en vrienden
maar ik zie hem doodgraag dat ik mij er niet veel van aantrok natuurlijk kwetst het je wel maar ..
tom is een al 10 jaar gescheiden en heeft een zoon en een dochter -> tim en leen 16 en 15
ik ben vanaf het begin van onze relatie met hun in contact geweest voor hen beter te leren kennen
ze waren altijd heel koel en afstandelijk maar tom zei dat ze er vast nog aan moesten wennen
ik woon nu een jaar bij hun in en het is een echte ramp!
tim en leen hebben co ouderschap maar we zijn er over aan het denken om ze om de 14 dagen een weekend te laten komen
ik vind dit echt erg ik probeer alles te doen voor die kinderen ik rij 5 keer per week voor hun trainingen , dan gaan we zondag's mee naar hun wedstrijd , ik help hen bij schoolwerk waar het nodig is , ik accepteer zo maar dat de laatste 5 min voor het eten beslist word dat er nog 3 man extra mee eet enz enz
ik versta heus wel dat het voor hen niet gemakkelijk is maar dit is het voor mij ook niet oke ik wist goed genoeg op voorand waar ik aan begon maar dit ?
ik voel me gewoon gebruikt ik moet alles voor hen doen maar zij doen niets voor mij
om nog maar 1 voorbeeld te moeten geven eh tim moest een heel groot werk voor school maken en ik wist daar best veel vanaf van vroeger nog dus ik heb hem echt heel hard geholpen ik heb zelfs een 2 uur in de auto gezeten voor materiaal te gaan halen die hij kon gebruiken toen hij het helemaal af had vroeg tom om het is mogen na te lezen en op het laatst moesten ze de gebruikte bronnen opschrijven en weet je wie hij als bron had opgeschreven zijn moeder
ik was er echt kapot van ik had zo goed mogelijk alles gedaan en dan krijg je stank voor dank
ik sta dikwijls om 5 uur op om meneer te gaan halen van een fuif en dit moet dan allemaal maar kunne nmaar ik krijg nooit een dankuwel
tom heeft vaak hevige discussie's over mij met zijn kinderen maar uiteindelijk het blijven nog zijn kinderen
ik weet het allemaal niet meer ik heb al vaak gedacht anders moet ik toch maar apart gaan wonen maar ik zie tom zo doodgraag
bij mij ouders moet ik is niet komen uithuilen want dan krijg ik te horen 'je hebt er zelf voor gekozen we hebben gezegt dat het niets voor jou was '
hun moeder heeft ook een nieuwe partner en die kan niets verkeerd doen daar gaat het allemaal reuze en dat krijg ik ook altijd als verwijt 'daar gaat het zo ' of 'die nieuwe vriend van oz ma is toch wel beter ze '

ik weet niet meer wat ik moet doen
moet ik opgeve voor zijn kinderen of moet ik verder gaan en er niets meer voor doen ..
ik weet het allemaal niet meer

groetjes jana

Dag Jana,
Nou dat lijkt me voor jou geen ideale situatie. Ik zou eigenlijk ongeveer dezelfde raad geven als leonie. Je moet iets meer aan jezelf denken en niet zoveel moeite doen voor hen. Niet dat je niets meer moet doen hé zeker niet, je moet blijven interesse tonen, maar je zal ook je grenzen moeten trekken anders lopen ze zo over je heen. Nu lijkt het alsof ze geen respect hebben voor jou. Het is ook wel een moeilijke leeftijd, ze zijn veel met zichzelf bezig en denken misschien niet aan hoe jij je voelt. Kan je niet met hen praten? Zijn ze volwassen voor hun leeftijd of niet? Ik zou zeker niet aanraden om hen maar om de twee weken in het weekend te zien. Zo zal het niet beteren en ze kunnen je dit kwalijk nemen. Ik zou zeggen hou vol, blijf je best doen, maar laat niet over je heen lopen. Binnen een paar jaar kan het al helemaal anders zijn, ze zijn dan wat ouder en zullen misschien beseffen wat jij al allemaal voor hen hebt gedaan! Het blijven de kinderen van je vriend en dat verandert nooit, het is leuker om een goede relatie te hebben, ook met hen.