Hallo
Ik zal eerst effie mijn verhaal doen en dan zal ik proberen op iedereen te reageren als ik nog tijd heb.
Toch wel drukjes ook al is het zo'n braaf bazeke! We zijn dan ook al enkele keren op stap geweest.
Dus 18 juni: Ik mag binnengaan om 7h s'morgens. De mevrouw aan de balie lijkt haar eerste dag te hebben want het vlot allemaal niet zo, maar ik word er wat losser van.

In de inkomhal kom ik de zus van de vrouw van mijn broer tegen, ze mag ook binnenkomen (andere dokter weliswaar, nadien blijkt dat ze een minuutje na mij bevallen is).
Ik word verwacht op het bevallingskwartier dus daar gaan we, daar dan toch, want de mevrouw aan de receptie had mijn naam niet doorgekregen, was dus blij dat ze me boven wel verwachtte!
Ik mag mijn japonneke aandoen, ik doe dezelfde aan als bij Bram en Robbe, een geluksbrenger (misschien vies maar hij is nog steeds niet gewassen

, bij de vorige ook lang mee gewacht, ik bekijk hem altijd een paar keer en dan uiteindelijk kan ik het loslaten en hem wassen, raar maar het is zo, een beetje een afscheidsritueel denk ik ).
Er wordt een lavement gegeven.
En nadien aan de monitor zodat ze het ritme van het hartje weten voor de inleiding. Ik laat ook bloed trekken moest ik toch een epidurale willen, bij de vorige 2 wel gelukt zonder maar je weet toch nooit he. Ik krijg dan ook een lockje voor als ik een infuus moet krijgen.
Tegen 8h is mijn gyn daar, hij voelt eerst hoeveel cm opening ik heb en daarna steekt hij 2 vaginale pilletjes op. Mijn baarmoederhals zit blijkbaar diep want hij doet me veel pijn.


Bij de 2 vorige heb ik hier amper iets van gevoeld en heb ik op die vaginale tabletjes ook amper gereageerd. Ik start aan 2 cm opening en een baarmoederhals die nog niet verstreken is.
Ik heb genoeg lectuur bij want ik weet van de vorige 2 inleidingen dat ik dus niet echt reageer op die vaginale pilletjes, tot ze mijn vliezen breken en het dan super snel gaat. En meestal wachten ze hier enkele uurtjes mee dus....
Ik moet nu een half uur blijven liggen en de monitor wordt ook aangelegd.
Na amper een kwartiertje voel ik al kleine weeën, ik denk dan ook dat het geen weeën zijn. De vroedvrouw en stagiare ( 2 hele toffe mensen!)
komen na een half uur eens kijken, ik zeg dat ik om de enkele minuten iets voel en dat ik denk dat het weeën zijn, het straalt uit naar mijn rug. Ze ziet op de monitor niets maar ze voelt ze wel aan mijn buik. Ze zijn nog heel houdbaar. Mijn boekje (de story hehe!) blijft na dat kwartiertje onaageroerd onder mijn kopkussen liggen (de vroedvrouw en gyn hebben er nog meegelachen, ze wouden wel eens weten hoe het verhaal van Jo Vally was afgelopen

) De vroedvrouw voelt nog is en ik heb nu 3 cm opening.
De weeën komen sneller en sneller en ik begin toch wel aan die epidurale te denken en vraag aan de vroedvrouw of dat wel gaat met mijn rug, want ik heb misvormde tussenwervelschijven.
Ze antwoord dat ze dan inderdaad soms niet prikken. Ik zeg dat ik nog afwacht. Na een half uur heb ik om de minuut weeën, recupereren wordt moeilijker, en ik bel en vraag of ze aan de anesthesist wil vragen of ze een epidurale wil prikken. Ze zegt dat komt goed uit want ze is hier net, ik ben wel een beetje bang om in mijn rug te laten prikken.
Dit moet rond kwart voor 10 geweest zijn denk ik. Tegen 10h komt de anesthesist zeggen dat het prikken op zich wel lukt maar dat ze niet kan garanderen ik nadien niet meer last ga hebben. Ik zeg haar dat ze mag prikken want ik hou het niet meer, ze komen echt heel fel achter elkaar. Daarop antwoord ze dat ze eerst nog terug naar het OK moet maar direct terug komt. Nu ja, de tijd gaat verschrikkelijk traag en na een dik uur en na enkele malen bellen, de vroedvrouw vind het ook lastig, komt er eindelijk iemand die epidurale steken.

Het steken lukt op zich nog vrij goed en pijnloos maar ik moet stilzitten en dat lukt pas na enige tijd en goede begeleiding van de vroedvrouw want ik heb zo'n snelle weeën op elkaar dat het even geduldig afwachten is. Ik vraag hoe lang het nu duurt voordat ze werkt en dat blijkt 10 tot 20 minuten te zijn.
Ik sta ondertussen nat in het zweet, mijn japonneke had ik uit gezwiert

dus dat wordt terug aangedaan.
En ik voel me beter en beter, ik kan weer ademen en voel de weeën wegebben. Oef...
De vroedvrouw wacht even tot de epidurale echt goed werkt en kan dan eindelijk nog eens voelen hoeveel cm ik heb, het is ondertussen bijna half 12. Bij de vorige had ik 3 cm en toen had ze van de gyn de opdracht gekregen om mijn vliezen te breken maar daar had ze de kans dus nog niet voor gekregen. Ze voelt nu en ik heb 8 cm! Niet voor niets die pijn gehad dus, de anesthesiste staat er nog bij en zegt, allee ik had die epidurale niet meer moeten prikken dus, ik ben toch blij van wel!

De vroedvrouw stelt voor om nog even te wachten en dan mijn vliezen te braken dan ben ik wat bekomen en werkt de epidurale optimaal want eens die gebroken zijn is het een kwestoe van minuten en is ons ventje daar. Tegen 12h komt ze terug, mijn vliezen worden gebroken en ze vraat om om de zij te gana liggen en als ik druk voel te bellen, ze is de deur nog niet uit of ik voel die druk al. De beugels worden gezet, de gyn is er en ik mag beginnen persen. Na enkele persweeën is het hoofdje daar. Het brandt nu wel en ik vraag of ik mag verder persen, even wachten want de navelstreng zit rond het nekje. Ik heb wat moeite om aan die beugels te trekken, ik duw namelijk liever met mijn ene hand in de lakens, maar dat is eigenlijk een verkeerde houding maar ja... wie houdt je tegen op dat moment he!

En om 12h26 ligt ons Matske op mijn buik.
Ik ben een beetje ingescheurd en heb 2 hechtingetjes. Het duurt eventjes voor de placenta geboren wordt maar uiteindelijk is hij daar. Ik was al bang dat hij niet vanzelf ging loskomen, al die horrorverhalen!
We worden een dik uur gerust gelaten en nadien mag ik douchen als ik wil, dat lukt en doe ik dus ook. Ik word nadien naar de kamer gebracht maar omdat ons Matske maar bleef kreunen wou de vroedvrouw Matske even naar de couveuse brengen om te bekomen van de bevalling, jammer! Dit komt waarschijnlijk omdat de navelstreng rond zijn halsje zat. Op de gang kwamen we de 2 oudsten al tegen, toen kon ik mijn traantjes niet begwingen en iedereen die dacht dat het was omdat Mats in de couveuse moest. Uiteindelijk moet hij tot de volgende ochtend blijven omdat het kreunen s'avonds nog niet voorbij was.
Hij heeft ook nog van zaterdag op zondag onder de lamp gemoeten.
Maandag ben ik naar huis gekomen, we zijn hem die dag ook nog gaan aangeven op het stadhuis.
Gisteren naar 't stad geweest en vandaag naar een parkfestivalleke achter onze hoek in het park.
S'nachts doet hij het super, hij eet wel om de 3 à 4 uur maar slaapt ndaien terug in. 1 nachtje heeft hij wat getamboert, maar voor de rest, echt nen brave! Hij heeft wel een vallinkje nu, wel erg zo klein he. En hij eet niet superveel, amper 60 cc nog maar per flesje en dikwijls nog niet. Maar ja, hij was woensdag bijgekomen dus... 3320 gram. Oortestje is al gebeurt woensdag en was in orde.
Zo, ik ga stopppen nu. Sorry, reageren op jullie zal voor 1 van de dagen zijn.
A ja, de 2 oudsten gelukkig een A- attest, zijn niet zo super op school dus was enorm blij! Ze zijn vrijdagavond nog op verlof vertrokken met hun mama en stiefpapa en stiefbroers.
Sven is deze week thuis en wij gaan die laatste week voor de voetbal terug begint, er lekker van genieten. Eend dagje naar zee, planckendael, zoo, misschien walibi (matske bij oma), toeren in holland. Heel leuk!
Ik ben blij dat het vakantie is, geen ochtendrush, kan terug in bed na het ochtendflesje en ben dus vrij goed uitgerust.
Zo, ga echt stoppen nu!
Tot gauw!!!

Kim