[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau][Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
straffen?| 20/02/2007 @ 14:34 sophie A.    | Hallo allemaal, ikheb sinds 2 maanden een nieuwe vriend met ook 2 meisjes. 2 schattekes en echt brave kindjes. Mijn ouudste dochter wordt 3 jaar en ze is een "hevige" een lieve maar kan ook soms brutaal ( voor haar leeftijd dan) uit de hoek komen. Zoals spekelen en tong uiitsteken enzo..; Sinds ze om de 14 dagen bij haar papa een weekend gaat is het er niet echt op verbetert aangezien hij geen enkele vat op haar heeft. Ze kan er doen en laten wat ze wil. Nu is mijn nieuwe vriend een pak ouder dan mij (hij wordt 31, ik ben er 21) en hij is dan ook een stuk strenger. Hij reclameert vaker op haar dan ik. Ik weet da Fleur geen gemakkelijk kind is en dat ze soms wel een strenge opvoeding nodig heeft maar op sommige momenten wordt het me llemaal betje te veel. Ik hou zielsveel van ham maar soms is hj zo streng en dan kan Fleur zo beginnen huilen dat mijn hart breekt. Ik wil har steeds troosten maar ik weet ook waneer zij dat ziet dat ze van het goede in mij al profiteren. Hoe gaan jullie om met het "streng" zijn van "niet de vader" van jullie kinderen..; Ishet normaal dat ik het er soms lastig mee heb? En ik weet watik nu ga schrijven, veel negatieve reacties ga uit lokken mar somsheb ik het gevoel dat ik gewoon maar eens wil reclameren op zijn oudste dochter...gewoon, omdat hij het ook bij Fleurdoet. Ik weet , Julyke kan er niet aan doenmaar de lanier waarop hhij soms omgaat met mijn dochter zorgt ervoor dat ik zijn dochter niet kan of wil apprecieren=; Hij kan ook wel heel lief zijn met Fleur en speelt er vaak mee maar Fleur is Fleur en is nu eenmaal niet een rustig kind... Ik weet niet hoelang ik het nog volhou. Ik wil fleur niet de verkeerde opvoeding geven. Terwijl ik vroeger steeds zei; Als ze niet liegt en respect voor me heeft mag ze van mij alles.... Mijn menig begint ook langzaam te veranderen naar; Als j nu beetje streng bent , pluk j er er later de vruchten van... Maar...wat als ze bij haar papa alles mag en later liever bij helm is dan bij mij? liefs sophie  |
| 22/02/2007 @ 12:31 mamavansven  | mijn vriend is vrachtwagenchauffeur dus niet veel thuis ik pak de oudste van ons wel aan net wat jij beschrijft hij is nadrukkelijk aanwezig en kan ook heeeeelll lief zijn wat ik heb geleerd is dat als ik sven straf geef en eric later thuis komt en hij de kids niet ziet ga ik met hem om de tafel zitten en vertel hem wat er is gebeurd ook overleg ik veel met hem hoe ik het graag zie en dat werkt voortreffelijk zorg dat je op een lijn zit met je vriend en praat er over zeg hoe jij er over denkt en ga dan samen met je vriend een tactiek bespreken hoe jij het graag ziet soms geeft eric sven ook straf en dan begint sven ook te huilen en komt hij bij mij ik zeg dan sorry sven ik kan daar niks aan doen je hebt het met pappa en niet met mij en dat werkt heel goed sven weet nu wat wel kan en niet kan liefs dominique |
24/02/2007 @ 11:42 | hoi sophie, is dat niet de schrik van iedere ouder die uit mekaar gaat? van als ze hier te weinig mag en ginder wel veel dat ze daar gaan wonen? ik denk het wel maar geloof me een kind wilt niet wonen daar waar ze het meest mag of krijgt,een kind heeft structuur nodig in zijn/haar leven en heel veel liefde en het is niet omdat het iets niet mag of krijgt dat ze geen liefde krijgen hé!!mijn man is ook niet de huidige vader van mijn kinderen en is ook veel strenger dan ik,maar evengoed zien ze hem dood graag gewoon omdat ze weten dat ze op hem kunnen rekenen,daar gaat het bij kinderen veel meer om,bij hun papa mochten ze ook alles en ik had dezelfde angst als jij maar nu met de jaren weet ik dat dat niet werkt zo!!en ben ik daar niet bang meer voor. ik hoop dat ik je een beetje kunnen helpen heb!! groetjes |
| 26/02/2007 @ 23:33 Alida Jonkman | Hoi Sophie, Ik wou ook nog even reageren. Sinds 1,5 jaar woon ik samen met mijn nieuwe vriend. Mijn zoon van 7 was het er helemaal mee eens dat hij bij ons kwam wonen. Mijn zoon heeft af en toe moeite met luisteren naar mijn vriend als ik erbij ben. Vooral omdat hij om de 2 weken naar z'n vader gaat. Als ik er niet bij ben gaat het prima tegenwoordig. Voor de rest bemoei ik me er niet mee, want hij moet er aan wennen dat er nog een volwassene in huis is waar hij naar moet luisteren. Het komt vast wel goed bij jou als je samen maar 1 lijn trekt. succes! groet Alida |
| 28/02/2007 @ 13:40 woefken  | Ik ben al 8jaar samen met mijn vriend. Hij vertelde me meteen dat hij een zoontje had (toen 3,5 jaar) waarvan hij het hoederecht had. Beiden woonden ze in bij mij vriend zijn ouders. Op zich was dat geen probleem voor mij. Ik heb zijn zoontje aan zijn eigen tempo me leren aanvaarden en dat ging heel vlot. Met zijn mama had hij wel praktisch geen contact.Sinds 7 jaar wonen we samen met zijn drieen en dat gaat prima. Mijn probleem is nu al jaren dat mijn schoonmoeder niet kan verdragen dat haar kleinzoon niet altijd zijn zin krijgt van mij. Ook moeit ze zich verschrikkelijk met de opvoeding. Hij zit nu in zijn laatste jaar lager onderwijs en volgens haar mag hij nog niet alleen van school komen, laat staan met de fiets naar school gaan. Ze houdt hem echt nog als een klein ventje en mijn haar begint er stilaan recht van te komen. Altijd heb ik kunnen zwijgen, maar steeds meer heb ik het moeilijker om dit vol te houden.Ik voel ook (mijn schoonzus is het ook al opgevallen) dat ze helemaal niet blij is met mijn zwangerschap. Ja, bij dit kindje zal ze haar niet moeten moeien want ze krijgt dan wel op haar neus dat ik ook wel iets te zeggen heb, hoewel ik vind dat ik aan mijn vriends zoon evenveel te zeggen heb. Tenslotte is hij voor mijn gevoel ook mijn zoon.(hij zegt mama tegen me).Ik ga zelfs bij de notaris regelen dat hij later evenveel zal hebben als zijn halfbroertje dat nu onderweg is.(Qua verdeling van ons huis in geval van mijn overlijden)Dus ik zie hem echt wel als mijn zoon.Is het dan echt niet normaal dat ik zelf ook iets wil te zeggen hebben in de opvoeding?Of zit ik er zo naast? |
| 28/02/2007 @ 14:55 Verootje | Ik heb 2 zoontjes (1 van 4,5 jaar en 1 van 2 jaar). Ik ben gescheiden sinds de jongste 4 maanden was. Ik heb een vriend van sinds de jongste 7 maanden is. Hij heeft nog geen kindjes. We hadden afgesproken dat wij op 1 lijn zouden staan dus...allebei straffen. In het begin vond ik ook dat hij soms wat te streng was maar als ik zoiets vond dan praatte ik met hem erover. Maar...mijn kindjes spekelen niet naar anderen, steken hun tong niet uit naar ons,... DAT is ONBESCHOFT gedrag en kan alleen maar voorkomen als jij te laks bent naar haar toe! Dat kan echt niet! Als jij zegt dat jouw dochter zoiets durft, wel dan geef ik jouw vriend groot gelijk dat hij haar strenger aanpakt want ik veronderstel dat zijn kindjes dit niet doen? Jij vermelde toch dat jij vroeger meer voorstander was van een vrije opvoeding? Wel dit zijn de vruchten ervan. Dit zouden mijn (hevige) kinderen zelfs niet eens proberen! Hevig is niet hetzelfde als onbeschoft hé? Je zegt toch zelf dat jouw vriend wel graag met Fleur speelt? Dus ik denk wel dat jouw vriend houdt van haar. Je kind zal je echt niet minder graag zien als je strenger bent hoor! Integendeel! Kinderen hebben grenzen nodig! Ik hoop echt dat je inziet dat zo'n vrije opvoeding NIET gepast is voor Fleur. Dit past eigenlijk niet bij hevige kindjes vind ik! |
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]