[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau][Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
Slecht nieuws na eerste echo| 07/03/2007 @ 12:55 Fietje  | Hoi iedereen, Gisteren kregen wij ons eerste echo. De gynaeco had echter slecht nieuws. Het hartje van ons kleintje klopt maar het is amper 4 mm groot. Wat zou wijzen op een zwangerschap van 6 weken, terwijl ik volgens m'n eerste bloedresultaten al meer dan 8 weken ver zou moeten zijn. Volgens onze gynaecoloog stevenen we af op een miskraam. Als ik tegen vrijdag nog geen bloeding heb gehad, moet ik terug contact opnemen en zullen ze het miskraam opwekken. Ik ben er kapot van. Ik heb een ganse nacht niet geslapen, loop constant te huilen. Dat kleine wondertje in mijn buik had ik al een plaats gegeven in mijn leven....en nu moet ik er afscheid van nemen. Ik ben enorm bang dat het bij een volgende zwangerschap terug verkeerd zal lopen. Volgens gynaeco maken 1 op de 4 vrouwen dit door, en jammer genoeg hebben we een 'verkeerd lotje' getrokken in zijn ogen. Hoe hebben jullie de moed gevonden om jullie hierdoor te slaan? Hoelang duurt het vooraleer je dit een plaats kan geven? Kan je snel terug zwanger worden na miskraam? Maar ik veronderstel dat dit toch wel helse weken zullen zijn...of kan je dit dan relativeren? Sorry voor mijn vragen, maar ik ben radeloos momenteel. Ik voel de grond onder m'n voeten verdwijnen. Groeten Sophie  |
| 07/03/2007 @ 13:02 ingetjee   | hoi Sophie, die radeloosheid van de eerste dagen is heel normaal al ben je nog maar kort zwanger, in je geest ben je dat al veel langer en is het kindje al een echt babietje ik had vorig jaar een miskraam op 11 weken en nu werd Lucas* op 17 weken geboren na verloop van tijd zal je terug kunnen kijken naar de toekomst, en niemand kan je zeggen hoeveel tijd je nodig hebt. heel veel sterkte Inge |
| 07/03/2007 @ 13:05 jolandakoopman  | hi sophie, ik las net je berichtje, en ik vind het heel erg voor je dat je dit moet meemaken. Ik heb een paar jaar geleden ook een miskraam gehad van 13 weken dus ik weet hoe je je nu voelt! Helaas staat er geen tijd voor, voor waneer het makkelijker wordt om ermee om te gaan. Hoe afgezaagd het ook klinkt het heeft tijd nodig voordat je het een plaatsje kan geven en de een heeft meer tijd nodig dan de ander.Mijn advies is praat erover, dat maakt het makkelijker om het te verwerken. Tenminste zo heb ik dat ervaren. Maar ik kan je beloven dat het wel makkelijker wordt! heel veel sterke!! |
| 07/03/2007 @ 13:41 fropsel | Dag Sophie De vragen die je je stelt zijn heel normaal. Jammergenoeg is er geen eenduidig antwoord op te geven... Ons kindje is gestorven op 13 weken en op 31 januari van dit jaar had ik een curettage. Ik begrijp heel goed waarover je 't hebt. Zoek de manier die voor jou de beste is om het verdriet om jouw kindje een plaats te geven in je leven. Je verwachtingen en dromen zijn nu helemaal stuk, maar je zal ze stukje bij beetje terug kunnen opbouwen. Je mag hierbij best wat egoïstisch zijn...neem de tijd die je daarvoor nodig hebt en luister naar jezelf... er bestaat een goed boek waarin veel van jouw vragen aan bod komen. 't Is uitgegeven bij Lannoo en 't heet: "omgaan met een miskraam". Misschien kan je daar wat troost vinden. Ikzelf heb het graag gelezen en neem het nog ter hand als het niet goed gaat... ook dit forum is voor mij een steun... Je bent helaas niet de enige met dit verdriet, maar dat maakt het daarom niet minder erg. |
| 07/03/2007 @ 14:09 Lunneke  | Hey Sophie, Eerst en vooral vind ik het geweldig jammer wat je nu moet meemaken... Ik ken je gevoel en al je vragen... Zelf heb ik 2 miskramen gehad op 6 weken en 1 miskraam op 11 weken (waarna currettage), ... Het duurt eventjes vooraleer je het miskraam een plaats zal gegeven hebben... Ikzelf ben er na elk miskraam direct weer voor gegaan en het resultaat is er uiteindelijk toch gekomen... En achteraf relativeer je uiteindelijk je miskraam, de natuur doet uiteindelijk zijn werk, niet?? Hoe hard het ook is op dit moment... Ik hoop dat je snel terug de kracht vindt om er terug voor te gaan en ik hoop dat je snel zwanger bent en blijft... Veel sterkte (ook voor je man) en denk eraan; de aanhouders winnen... Veel geluk Dikke knuffel Lunneke [Laatst gewijzigd door Lunneke - 07/03/2007 @ 14:10] - |
| 07/03/2007 @ 14:50 M | Hoi Sophie, Oh wat ken ik jou gevoel maar al te goed. Ik heb vorige week hetzelfde meegemaakt. Ging voor echo en het bleek niet goed te zijn. De grond zakt dan letterlijk onder je voeten weg. Je bent er al zo mee bezig als je eenmaal zwanger bent, en nu het mis gaat moet je je toekomstbeeld ervan herstellen. Ik heb in totaal al 3 miskramen gehad, tussen door wel een gezonde zoon gekregen. Ben 2x gecurreteerd en 1x is het spontaan gekomen. Heb onderzoeken gehad waar niks uit is gekomen en ja ook weer zei de gyn tegen ons vette pech volgende keer beter. Na een 1e x is dat te relativeren, maar nu ik voor een 3e x dit heb meegemaakt vind ik het erg vervelend om te horen. Maar goed dat is een ander verhaal. Het is zo dat je na een miskraam erg vruchtbaar blijkt te zijn. Wij waren na 1 cyclus alweer zwanger. Je cyclus na een miskraam kan varieren van 4-6wk soms iets langer nog. En net wat er hierboven al is beschreven neem de tijd en voor je het weet ben je er weer aan toe om opnieuw zwanger te worden. De eerste dagen vond ik het moeilijkste, die heb ik gelukkig alweer achter de rug en tuurlijk heb je je momenten, maar het gaat beter. Je moet zeker als alles achter de rug is weer de moed en positiviteit vinden om weer verder te gaan. Dit is ons na die keren ook gelukt en dat gaat na deze keer ook weer lukken alleen het vertrouwen in mijn lijf is weg. Sophie heel veel sterkte meid, laat je emoties lekker gaan dat lucht op en erover praten doet je ook goed. Succes met alles en ik spreek je gauw. Ps mocht je nog meer vragen hebben stel ze gerust! |
| 07/03/2007 @ 15:31 snuffie | Hallo, Ach Sophie (en Fropsel en M, jullie ook, want bij jullie zit het ook nog heel vers in het geheugen nu), dat is zo vreselijk jammer he, dat het fout is gegaan. Ik heb zelf in oktober een vroege miskraam gehad (6 weken). Ik had nog geen echo gehad, en het was allemaal nog pril, ik heb er dan ook niet heel erg lang om getreurd, maar het was toch slikken en toen ik spontaan begon te bloeden heb ik ook wel moeten huilen. Je bent idd al snel gehecht aan het idee van een kindje in je buik. Het is zo dat heel veel vrouwen dit meemaken in hun leven. Het is jammer, maar tegelijk ook een slimme zet van de natuur. Het feit dat het nu al misgaat met je zwangerschap, betekent dat je kindje toch geen overlevingskansen zou hebben, omwille van afwijkingen of zo. Het is denk ik toch beter dat het dan vrij snel in de zwangerschap misgaat, dan dat je halverwege bent of verder voor het spontaan afbreekt. Op dit moment is er allicht niet veel dat je kan troosten, maar over enkele dagen of weken zal je het wellicht al wel een beetje beter aanvaarden. Wij hebben na onze mk geen maand gewacht, zoals wel eens wordt aangeraden. Gelukkig maar, want het was meteen weer raak! Het duurde wel langer voor ik mijn eisprong had. Ik testte pas 7 weken na mijn mk positief, en ben ondertussen niet ongi geweest. Je eerstvolgende cyclus kan dus wel een beetje uit balans zijn en enkele weken langer duren dan normaal. Veel sterkte Snuffie |
| 07/03/2007 @ 16:00 An  | Sterkte!! |
| 07/03/2007 @ 23:07 E | Dag iedereen, ik moet zeggen dat ik het opnieuw wat moeilijk had toen ik dit allemaal las. Ook ik zal heel binnenkort een miskraam hebben vrees ik. We zijn maandag bij de gynaecologe geweest en we hebben ook geen goed nieuws gekregen. Ik heb dan ook al bloedingen vanaf maandag en eigenlijk wist ik al dat het niet goed ging, nog voor de afspraak bij de gynaecologe. Ik ben nu 8 weken ver. Maar ik had al vanaf het begin het gevoel dat er iets niet juist was. Raar niet? Normaal gezien zal het een dezer dagen dus gedaan zijn en eerlijk gezegd voel ik me nu zelfs al niet meer zwanger, alsof mijn lichaam het al verstoten heeft nog voor het weg is. Dat maakt het allemaal niet simpeler vind ik. Ik weet dat het allemaal nog pril is, maar toch doet het ongelooflijk pijn om dat kindje te verliezen, we hebben het hartje zien kloppen, voor ons is het wel degelijk ons babietje al. Ik weet wat je meemaakt Sophie. Volgens mij zal het wel iets zijn dat je met tijd kan plaatsen. Ik kan het met momenten goed 'relativeren', in de zin dat het inderdaad de natuur is die zijn werk doet. En ook, stel dat dat kindje wel ter wereld komt, is het dan sterk genoeg? Daar zat ik maandag wel een beetje mee, maar zoals het er nu naar uitziet zal ik mij die vraag niet meer moeten stellen. Maar al bij al is het zware toebak en af en toe zal dat verdriet nog wel eens opduiken vrees ik. Wij hebben het geluk dat we al een zoontje hebben van bijna 16 maanden en daar kunnen we ons voor het moment enorm aan optrekken. Veel sterkte in ieder geval. E. |
| 05/05/2007 @ 21:33 sweety79 | anencephalie bij eerste zwangerschap hoi iedereen ik heb net een beetje deze topic(soms gaat het mis) doorgelezen. ik zelf sta op dit moment op het punt om mijn kindje te verliezen met 14 wkn zwangerschap. ik ging afgelopen dinsdag voor een routinecontrole naar het ziekenhuis ivm een vanishing twin( verlies van 1 van de tweeling). de gyne vertelde me toen dat ik werd doorgestuurd naar het WKZ in Utrecht want ze kon het hoofdje van de kleine niet goed opmeten. in het WKZ bleek dat mijn kleintje anencephalie had. de zwaarste vorm van open ruggetje en dat het kindje niet levensvatbaar is. de grond leek zich letterlijk open te scheuren onder mijn voeten. er werd ons geadviseerd om de zwangerschap zsm af te breken  .nu word ik maandag opgenomen in het ziekenhuis waarna ik dus dmv tabletten zal moeten bevallen van een overleden kleintje. bij sommige dingen barst ik in tranen uit. en af en toe denk ik ook: doe ik hier goed aan? gelukkig heb ik heel veel steun aan mijn vriend en mijn moeder. ik hoop ook dat ik snel weer kan proberen om opnieuw zwanger te worden. iedereen die ook een miskraam heeft gehad wens ik heel veel sterkte toe in de periode na de miskraam. |
| 05/05/2007 @ 22:36 Fietje | @ Sweety 79: lieve meid, ik vind het verschrikkelijk voor je dat je dit moet meemaken. Het is voor jou nu een helse periode. Ik hoop dat je de moed kan vinden om hier bovenop te geraken. De komende dagen, weken, zullen niet makkelijk zijn voor je maar weet dat je hier op dit forum bij ons terecht kan. Ik heb al enorm veel vriendschap en moed gekregen van al de meisjes hier. Geloof me: er zal een dag komen dat het beter zal gaan, maar zolang die dag niet aanbreekt: dan zijn we er voor je! Ik ben in gedachten bij je maandag. Je kleintje verliezen is in mijn ogen 1 van de ergste dingen die je als vrouw kan meemaken in dit leven. Sinds mijn miskraam heb ik al goeie dagen gekend, maar de laatste weken zijn terug hels geweest. Het aanvaarden is moeilijk, maar ik probeer erin te geloven dat er voor ons ook een mooie toekomst met kids in het vooruitzicht is. Liefs Sophie |
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]