[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau][Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
Curretage of afwachten?| 09/03/2007 @ 15:19 Fietje  | Lieve meiden, Jullie zullen misschien ook wel mijn verhaal gelezen hebben in de voorbije dagen. Ik ging voor de eerste echo op 8 weken: kloppend hartje maar bleek dat het vruchtje amper maar 4 mm was, dus maw: te klein en we kregen de bevestiging dat ik een miskraam mag verwachten. We kregen dinsdag het nieuws en de gynaeco zei dat ik hem vandaag terug moest opbellen als er geen bloeding was gebeurd. Tot op heden dus nog niet, en ik heb nu de keuze: ofwel ga ik maandag binnen voor een curretage (kan blijkbaar enkel maar de maandag) ofwel wacht ik tot het spontaan afkomt (wat ik betwijfel want ik heb in de verste verten nog geen symptomen). Wat zouden jullie doen? Psychologisch is het voor mij erg moeilijk nog zwanger rond te lopen en te weten dat dit vruchtje gaat sterven. Volgens gynaeco kan ik er nog weken mee lopen, wat natuurlijk de wachttijd om opnieuw te beginnen telkens maar verder en verder brengt. Zowel bij curretage als bij spontaan miskraam moeten we 2 cyclussen wachten voordat ik opnieuw spontaan zal mogen zwanger worden. Volgens hem is het risico te groot voor nieuw miskraam als ik direct na dit miskraam of curretage opnieuw probeer. Aangezien ik dit geen 2de maal wil meemaken, denk ik zijn raad op te volgen, terwijl ik hier toch wel vaak tegenstrijdige berichten lees over wanneer je opnieuw kan beginnen klussen? Ik kan jullie advies gebruiken momenteel. Ik kan niet gaan werken voor t moment omdat ik constant loop te huilen. Gelukkig is mijn baas heel erg begripvol en krijg ik van die kant uit veel steun. Groeten Sophie  |
| 09/03/2007 @ 15:31 | Hoi Fietje, Goh meid, ik weet hoe dit allemaal aanvoelt. Ook ik heb zo'n slecht nieuws gekregen een tijdje terug. In Januari 2005 bleek ik zwanger te zijn. In de loop van de maand februari mocht ik de eerste keer op controle. Was toen 9.5 weken zwanger maar het vruchtje was maar 5 weken oud. Geen hartslag, vruchtje was véél te klein. Ook ik heb 1 week afgewacht en heb daarna voor een curretage gekozen. Die curretage is vrij goed meegevallen. Om 08.00 moest ik in het ziekenhuis zijn. Om 17.00 waren we al terug thuis. Een weekje rust genomen. Wij hebben 1 cyclus afgewacht en zijn daarna terug beginnen klussen. Heeft wel een tijdje geduurd eerdat ik terug zwanger was maar ondertussen hebben wij ee n flinke zoon van bijna 8 maanden. Sterkte. XX |
| 09/03/2007 @ 20:42 Mieke   | Hoi! Heel veel sterkte in ieder geval, bij ons is hetzelfde ruim een jaar geleden gebeurd, we hoorden op 9-2 ook bij de echo dat het niet goed was, en hadden een week om bij te komen van het slechte nieuws, en dan een afspraak om verder te kijken... Uiteindelijk, lang verhaal, hebben wij gewacht totdat het spontaan kwam, de natuurlijke weg, ik ben pas op 28-2 het vruchtje verloren... een ontzettende rotperiode, maar achteraf ben ik wel blij dat ik heb gewacht, want voor mijn gevoel heeft mijn lichaam zijn werk gedaan. Wij mochten ook meteen verder proberen, hoefden van de gyn niet te wachten, en ik was binnen twee maanden weer opnieuw zwanger! Ons zoontje is nu 5,5 week! Ik hoop dat je er wat aan hebt, veel sterkte in ieder geval! Mieke |
| 09/03/2007 @ 20:59 akiki | hoi, Ook ik heb, net zoals velen hier, een soortgelijk verhaal. Ik was acht weken zwanger toen ik op de eerste echo zag dat er geen hartje klopte. Het vruchtje was net een paar dagen gestorven. De dag erna kon ik al binnen voor curretage. Ik moest 's middags gecurreteerd worden, maar ik was al van 's morgens spontaan beginnen bloeden (stromen is een beter woord, enorm pijnlijk). Ik vond het verschrikkelijk om in die paar uren mijn vruchtje in de wc te zien verdwijnen, ik wilde niets liever dan verdoofd worden, want die confrontatie met dat verlies wat te groot voor mij. Ik was ook blij na die curretage dat mijn zwangerschapsverschijnselen snel verdwenen, want het is dubbel om zwanger te zijn van een stervend vruchtje. Mijn gyn gaf de raad om één cyclus te wachten (dus gewoon tot na de eerste regels). Ik zit nu in mijn tweede cyclus, dus we gaan er weer volop voor. Currretage of niet, het is een erg persoonlijke beslissing. Volg je gevoel. heel veel sterkte toegewenst deze week. |
| 09/03/2007 @ 21:52 Nicole | Ook ik kan alleen maar zeggen, volg je gevoel. Ik kan me voorstellen, dat je niet zwanger rond wil blijven lopen, in de wetenschap, dat je kindje toch overlijdt. Ik heb zelf (gelukkig) nooit voor die keus gestaan, want mijn miskraam begon al met bloedverlies, dus bij mij is het meteen spontaan afgekomen. Heel veel sterkte voor de komende tijd. Fijn dat ze op je werk het begrip ervoor hebben! liefs Nicole |
| 10/03/2007 @ 10:51 fropsel | hoi doe maar zoals je gevoel zegt. ik had een curettage en ben daar blij om. ik zag het persoonlijk als een soort van nieuw begin, vanaf het voorbij was. In mijn geval, ik was bijna 13 weken zwanger, was het vruchtje al een kleine 2 weken dood, ik liep er dus al een tijdje 'gelukkig zwanger' mee rond. Nu, 6 weken na curettage is er nog een stukje achtergebleven in mijn baarmoeder. Dat wil er nog steeds niet uit, maar ik krijg nu wel krampen. Indien het tegen dinsdag niet verdwenen is, krijg ik tweede curettage. Let op: Dit is niet gewoon! Dit komt door (losstaand van het miskraam) een placenta die te vergroeid is met de baarmoeder. In mijn geval, had ik dus geen curettage gehad, dan was het vruchtje en de rest nu nog bij mij (ik zou nu 18 weken zwanger zijn). |
| 10/03/2007 @ 11:14 Fietje | Lieve meiden, Bedankt voor jullie reacties. Het doet zo'n deugd dat ik mijn verdriet met jullie kan delen. Want ik voel mij echt heel erg alleen in dit alles. Ik heb ook het gevoel dat mijn man mijn verdriet niet begrijpt. Hij is er wel voor mij, maar emotioneel ervaart hij dit anders. Nog een bijkomende vraag: is er een verschil qua opstart van je cyclus na curretage of spontaan miskraam? Duurt het bij curretage langer vooraleer je terug een eisprong krijgt of niet? Mijn gevoel zegt me: het te doen. Want hoe langer ik zwanger rondloop....bij mij klopt het hartje nog enzo, dus het is wachten tot het afsterft, hoe langer het zal duren vooraleer we opnieuw kunnen beginnen. Ik kan zo nog 3 of 4 weken rondlopen, en dat kan ik emotioneel niet aan. Ik wil me niet meer zwanger voelen. Groetjes Sophie |
| 10/03/2007 @ 11:27 akiki | hoi, Ik denk dat het niet veel uitmaakt, curretage of geen curretage, voor de opstart van je cyclus. Als je de verhalen van dit forum leest, dan reageert elk lichaam helemaal anders. Mijn gyn had gezegd dat ik na mijn curretage vier tot acht weken zou moeten wachten op mijn regels. Maar ik ben dus gecurreteerd en ik had na drie weken al mijn regels (eerste cyclus 21 dagen dus). En nu vermoed ik dat ik een cyclus zal hebben van 30 dagen (ben deze week bij de gyn geweest en die zag een eitje klaar zitten om te springen, vandaar dat ik mijn cyclus nu wel kan inschatten). Nu, ik heb, denk ik, wel chance dat mijn lichaam blijkbaar snel recupereert. Hoe dan ook, niemand zal je kunnen zeggen hoe je lichaam zal reageren na de miskraam, curretage of niet... Het is enorm lastig om na de miskraam in onzekerheid te leven over je cyclus. Groetjes x |
| 10/03/2007 @ 11:32 cindyke | Allereerst wil ik je al veel sterkte toewensen. Een dik jaar geleden had ik ook een miskraam, ik heb na een week een curettage laten doen. Want het kwam zelf niet in gang. Je hebt erna geen last van en je bent redelijk snel terug op de been. Ikzelf zou de bloeding van een miskraam niet aangekund hebben. Na de curettage mochten we 3 weken geen sexueel contact hebben en ik moest 2 maanden de pil nemen om terug een normale cyclus te krijgen. Veel sterkte en zoals ik al las, volg je gevoel hoe jij het beste afscheid kan nemen van dat kleine prutske. Dat is voor iedereen anders. |
| 10/03/2007 @ 20:06 sunshine  | Hallo Fietje, Allereerst heel veel sterkte! Wat ontzettend jammer dat het niet goed gegaan is. Dit is toch het laatste wat je wil horen bij een echo. Helaas heb ik dit ook meegemaakt(2x). De 2e keer mocht ik ook kiezen tussen curretage of vanzelf. Ik heb bijna twee weken gewacht. Voor mij voelde het alsof het het laatste was wat ik voor mijn kindje kon doen. Maar na deze periode kon ik het niet meer volhouden. Ik vond het enorm zwaar om met een zwanger lichaam rond te lopen, wetende dat het niet goed meer was (ik was ondertussen al 12 weken zwanger). Toen heb ik alsnog voor curretage gekozen. De gyn noemde het een goede keus omdat er geen enkel teken was dat mijn lichaam het zelf los ging laten. Ik heb achteraf van beide beslissingen geen spijt gehad. Ik denk dat er geen goede of slechte beslissing is. Ga op je gevoel af. Sterkte! |
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]