[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau][Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
Hebben jullie dit ook na MK| 16/03/2007 @ 08:26 Sarah Bergmans  | Hallo, Ik heb 22/02 te horen gekregen dat ons babytje op 8w 5d is gestopt met groeien ( ik zou toen 11w zijn geweest ). Ik ben dan op 28/02 gecuretteerd ( volgens sommige veel te laat maar zo kreeg ik de tijd om afscheid te nemen ). Ik ben nu echt allergisch voor zwangerschaps- en pril babygeluk. Heeft nog iemand dit? Het is niet dat ik andere vrouwen geen fijne zwangerschap toewens maar het liefst niet in mijn buurt. Ik ben ook vreselijk kwaad op mensen die niks van zich hebben laten horen in de week dat ik ze het hardst nodig had of die van die opmerkingen maken van 'zo'n dingen gebeuren nu eenmaal'. Ik ben ook vreselijk aanhankelijk aan mijn man. Ik wil niet meer alleen gaan slapen terwijl ik vroeger nooit in slaap viel als hij bij mij in bed lag. Ik zou graag ervaringen willen delen ( ik moet die mk van mij af vertellen en zowat iedereen in mijn omgeving kent het verhaal al en ik wil ze geen 5x vervelen met mijn gevoelens ).  |
| 16/03/2007 @ 09:02 Nicole  | Het is volkomen normaal hoe je reageert hoor! Tuurlijk kan je geen zwangerschaps-en pril babygeluk velen, je hebt zelf een kindje verloren! Ook die aanhankelijkheid naar je man toe herken ik, al kan ik niet verklaren waarom dat nu zo is. Mensen weten vaak niet hoe ze moeten reageren op slecht nieuws, dus ontwijken ze je. Ze weten niet, dat dat nu net hetgene is, dat je nog meer pijn doet. Lucht hier je hart maar hoor, er is altijd wel een lezend oog, en er zijn hier altijd wel lotgenoten te vinden. Ik zelf heb een zoontje verloren na een zwangerschap van 39 weken en 4 dagen, en daarna nog een keer een miskraam gehad op 6 weken. groetjes Nicole |
| 16/03/2007 @ 10:27 Lisette | Hoi Sarah, Ik heb 5/3 een MK gehad. Ik zit dus in hetzelfde schuitje. Het is denk ik het meest pijnlijke wat je ooit mee kan maken. Je weet dat het nooit een kans heeft gehad en dat het beter is zo maar toch. Het was je kindje. En voor mij de eerste zwangerschap. Dus het is zo naar als het dan zo afloopt. Je bent zo trots dat je echt een kindje in je buik hebt zitten. En nu lees je die is bevallen en die is zwanger geworden en denk je krijg lekker wat. En je gunt het ze ook wel weer. Ik snap je dus zo goed. Ik was tegelijk met een goede vriendin bezig zwanger te worden. Prompt worden we een week na elkaar zwanger. En nu heb ik dus een MK en zij heeft 2 kindjes in d'r buik. Nou dat is best pijnlijk hoezeer ik het haar ook gun. Zij 2 ik 0 waarom moest dat zo zijn??? Waarom mijn kindje. Gelukkig steunt iedereen in mijn omgeving me heel goed. Ik snap dat het heel lullig is als iemand dan gewoon niks zegt. Alhoewel het ook irritant is als iedereen steeds vraagt hoe voel je je nu. Ja  natuurlijk. En je zal wel zo aanhankelijk worden omdat je man toch de enige persoon is die ook dat kindje verloren heeft. Het was iets van jullie samen dus dat wil je ook samen verwerken. Het is echt een nare ervaring. Ik hoop dat we allebei snel het geluk weer mogen hebben zwanger te worden. En dan wel 2  op de wereld mogen zetten. Sterkte meid! Geef niet op! Probeer het een plekje te geven en al je liefde in een nieuw kindje te stoppen.Liefs Lisette |
| 17/03/2007 @ 12:09 Lies | Hoi Sarah, Heel veel sterkte nog met het verlies. Ik vind de curretage een week later helemaal niet te laat. Je moet toch eerst van de schok bekomen en inderdaad afscheid nemen. Het is niet zomaar wat...op dat moment stort je hele wereld toch even in. Ik snap je allergie heel goed ik heb daar toch ook wel last van. Heb begin feb. te horen gekregen dat ik weer een miskraam ging krijgen (sept. ook al een gehad) en heb ook veel moeite met die dikke buiken om me heen. Heb echt zo iets van zij wel en ik niet...niet eerlijk. Als mijn eerste mk wel goed gegaan was dan dan was ik nu ook bijna 38 weken ver dus die uitgerekende datum die nu in zicht komt maakt het ook niet makkelijker. En tsja die reacties of geen reacties van je omgeving ken ik ook maar al te goed. Mensen die het niet mee hebben gemaakt kunnen dit verdriet niet goed plaatsen. Gelukkig is dit forum er waar je altijd je verhaal kwijt kan en een luisterend oor vindt ook al is het voor de 5 de keer  Groetjes Lies |
| 18/03/2007 @ 00:07 evie  | Hallo, Eerst en vooral mijn medeleven en heel veel sterkte!! Ook ik onderging deze nare ervaring, nl op 24/01, ik was toen 6 weken zwanger na onze 2eIUI doordat wij problemen hebben om op natuurlijke manier zwanger te worden! Je bent dan al 1 jaar en 4 maandjes bezig en dan is het eindelijk zover!!! Eerst zo gelukkig en dan enkele weekjes later o zo verdrietig en depressief!! Het is volkomen normaal dat je momenteel niks kan horen of zien van babys of zwangere vrouwen, dit is gewoon een volkomen normale reactie!! Ik weet nog goed toen ik stopte met de pil en mijn vriendin ook en zij reeds na 1e poging zwanger was en nu ondertussen al 7 maand geleden bevallen is, ik het helemaal niet leuk vond!!! Nu zit ik ondertussen terug in hetzelfde schuitje met andere vriendin die ook terug zwanger is, al van haar derde en steeds van de eerste keer prijs!!! En ik word dan nog als meter gevraagd!!! Enerzijds wel geflatteerd, maar dan vraag je je af of je ooit wel eentje van je eigen zal krijgen!!!??? Ondertussen kreeg ik vorig weekend terug mn 3e IUI en nu is het aftellen tot volgend weekend om te weten of het al terug zou gelukt zijn???  Ik durf nie teveel te hopen, want raapte al mn moed bijeen om er al terug aan te beginnen en vrees zo een beetje dat ik nog niet klaar ben om terug een teleurstelling te verwerken!! Maar als we realistisch blijven zou het wel goed kunnen dt het nog niet terug gelukt is!! Maar ik verlang er zo naar hé!! En alles wat ik maar hoor zijn zwangerschappen voor 2007!!!Hopelijk mogen we ons daar vlug bij rekenen!!  |
| 19/03/2007 @ 09:27 maatje | Hi Sarah, Ik begrijp je gevoel compleet, hier hetzelfde verhaal en niemand die het nog wil horen. Ik heb 6 januari een mk gehad en het is nog dagelijks in mijn gedachten. We waren al zo lang bezig en dan gaat het ook nog mis en krijg je reacties als, kop op gewoon blijven oefenen, en je bent niet de enige..... Ik kan ook géén zwangerschapsverhalen meer horen in mijn omgeving en moet mijn best doen niet bot te reageren als dit toch gebeurt. Schrijf alles maar van je af hoor en sterkte, Liefs Maatje. |
| 20/03/2007 @ 20:13 Motje | Hoi Sarah Ik begrijp je volledig, hebben ook een kindje verloren. Ondertussen zijn er al 2 vriendinnen bevallen, ben niet op kraambezoek geweest, het is nog veel te moeilijk. Mensen die het niet hebben meegemaakt kunnen nooit tenvolle begrijpen wat je hebt meegemaakt. Al is het nu op 8weken of 38weken, elk verlies is even erg. Nu lijkt het ook alsof iedereen in je omgeving zwanger is, overal zie je bolle buiken  ...Ik ben een tijd lang verbitterd geweest en was niet te genieten, ondertussen heb ik de knop kunnen omdraaien en bekijk ik het anders, probeer ik er beter mee om te gaan, maar ik heb nog mn moeilijke dagen. Gelukkig heb ik iemand waarmee ik goed kan praten, een vriendin die iets soortgelijks heeft meegemaakt en ik kan ook goed praten met mn vriend. Ik wens je veel sterkte en ik wens jullie allemaal veel geluk en dit jaar een gezonde !knuffel motje |
| 20/03/2007 @ 21:17 | Beste Sarah, Ook ik heb helaas een miskraam gehad (half februari) na 12 weken. Dit was mijn 3e zwangerschap, en eerste miskraam. Gelukkig heb ik veel steun van mijn man en 2 kinderen. Het is ongelofelijk wat er bij een miskraam komt kijken. Ik had nooit verwacht dat het zooo een impact op me zou hebben. Ik bedoel, als je wel eens om je heen hoorde dat iemand een miskraam heeft gehad, vind je dat oprecht HEEL naar voor diegene. Maar als je het zelf ervaren hebt....... Ik merkte dat je door verschillende stadia heen gaat. In eerste instantie ben je natuurlijk verdrietig, dan hoop je (ik in mijn geval tenminste...) dat het niet goed gezien is en uiteindelijk ook boos. Waarom ik? Ik ben er eigenlijk altijd van overtuigd dat dingen niet zomaar gebeuren, maar het is moeilijk om hiervan het nut in te zien... Bij mijn kinderen op school zijn er inderdaad een heleboel moeders zwanger en sommige liepen gelijk met mij. Daar heb ik heel veel moeite mee.... Ik probeer het gevoel dan van me af te schudden maar mijn hart huilt... Verder ben ik aardig nuchter en besef me heel goed dat het niet 'zomaar' mis gaat. Mijn gynaecoloog zei dat als alles goed is met het kindje het niet 'zomaar' misgaat. Hij zei dat als het zo gemakkelijk was om een miskraam te krijgen dat er geen abortusklinieken zouden zijn.... Dus daar troost ik mezelf maar mee... Ik wens je (jullie) heeel veel sterkte met je verlies en neem de tijd ervoor.... Ook voor jullie komt er ECHT wel een betere tijd. Liefs Claudia |
| 21/03/2007 @ 08:22 Sarah Bergmans | Hallo, Gisteren naar de gyn geweest en alles was terug in orde. Het was een foutje van de natuur en we hebben terug groen licht gekregen. Volgens de echo was het kindje 8w5d maar volgens onderzoek 10w dus het had al een achterstand van 1w2d. De volgende zwangerschap moest ik al op echo komen als ik 7w was, om te zien of het hartje klopte en alles in orde was. Ik heb gisteren mijn laatste pil genomen en nu is het afwachten geblazen alhoewel ik niet zeker weet of ik wel al terug wil proberen. Het gevoel is zo dubbel. Aan de ene kant wil ik wel maar aan de andere kant is het precies of ik er nog niet klaar voor ben ( maar ik wil wel geen anticonceptie gebruiken ). We zullen eens zien wat het over 2 weken zegt. Ik hou jullie op de hoogte. |
| 21/03/2007 @ 09:30 | Hallo lotgenoten, Ok ik heb op 11 feb. een miskraam gehad, tijdens mijn zwangerschap voelde ik al aan dat er iets niet goed was. Ik kreeg regelmatig buikpijn en bloedverlies, de dokter zei telkens dat het normaal was. Terwijl ik toch bleef volhouden dat er iets mis was,en ja hoor tijdens de echo bleek dat het hartje niet klopte. Ik heb een paar dagen gewacht en toen contact opgenomen dat ik een currtage wilde, de opname was gepland 1 dag voor de opname ben ik thuis hevig gaan bloeden zijn we naar het ziekenhuis gegaan, moest daar blijven omdat het elk moment spontaan vanzelf kon gebeuren, na een paar uur kwam er een balletje los met heel veel bloedstolsels. Ik moest 1 nachtje blijven omdat ik veel bloedverlies had. Ik ben 14 na mijn MK achteraan ongesteld geworden de gyn. wist niet of het mij ongi was. Maar ook deze keer wist ik dat ik ongi was heel veel pijn in mijn buik en weer veel bloedverlies. Nu ben ik 5,5 weken verder nog steeds heb ik bloedverlies een beetje bruin. Ik hoop dat het ontrekkings bloed is ben nu wel erg aan het zat worden van die maandverbanden, straks krijg ik luieruitslag  . Ik heb natuurlijk mij heel erg slecht gevoeld na mij MK heel veel gehuild en mijn omgeving kon het niet begrijpen. Vond dat ik mij naanstelde. Maar dames ik wens iedereen heel veel sterkte met jullie MK, en straks als we weer mogen klussen heel veel gezonde en positieve resultaten. Groetjes |
| 21/03/2007 @ 09:30 | Hallo lotgenoten, Ok ik heb op 11 feb. een miskraam gehad, tijdens mijn zwangerschap voelde ik al aan dat er iets niet goed was. Ik kreeg regelmatig buikpijn en bloedverlies, de dokter zei telkens dat het normaal was. Terwijl ik toch bleef volhouden dat er iets mis was,en ja hoor tijdens de echo bleek dat het hartje niet klopte. Ik heb een paar dagen gewacht en toen contact opgenomen dat ik een currtage wilde, de opname was gepland 1 dag voor de opname ben ik thuis hevig gaan bloeden zijn we naar het ziekenhuis gegaan, moest daar blijven omdat het elk moment spontaan vanzelf kon gebeuren, na een paar uur kwam er een balletje los met heel veel bloedstolsels. Ik moest 1 nachtje blijven omdat ik veel bloedverlies had. Ik ben 14 na mijn MK achteraan ongesteld geworden de gyn. wist niet of het mij ongi was. Maar ook deze keer wist ik dat ik ongi was heel veel pijn in mijn buik en weer veel bloedverlies. Nu ben ik 5,5 weken verder nog steeds heb ik bloedverlies een beetje bruin. Ik hoop dat het ontrekkings bloed is ben nu wel erg aan het zat worden van die maandverbanden, straks krijg ik luieruitslag . Ik heb natuurlijk mij heel erg slecht gevoeld na mij MK heel veel gehuild en mijn omgeving kon het niet begrijpen. Vond dat ik mij naanstelde. Maar dames ik wens iedereen heel veel sterkte met jullie MK, en straks als we weer mogen klussen heel veel gezonde en positieve resultaten. Groetjes |
| 23/03/2007 @ 11:01 monka  | Hallo Sarah, Het is ook wel verschillend hoor hoe mensen hierop reageren. Mijn 1e zwangerschap was een leeg vruchtzakje, ik was wel op de hoogte dat je een miskraam kon krijgen maar nooit bij stil gestaan dat het mij zou overkomen. Ik heb 3 weken met dit lege zakje moeten rondlopen voor ik gecuriteerd werd met 10 wk en mijn 1e gedachte was 'het moet eruit dan kunnen we opnieuw beginnen' tuurlijk heb ik wel verdriet gehad maar al snel achter me gelaten. De 2e zwangerschap is wel goed gegaan. De 3e zwangerschap ging mis met 10 wk, al die 10 wk heb ik wel het gevoel gehad dat het niet lekker zat, het voelde niet goed in mn buik. Op vakantie is het uiteindelijk spontaan losgekomen. Heb er wel verdriet om gehad want je hebt nou eenmaal die wens......maar wat mij hielp bij het verwerken was de gedachte dat het beter was zo, stel je voor dat het een hele zware handicap zou hebben, of erger. De natuur laat het niet voor nix afbreken en die gedachte hielp voor mij.Ben ook vrij nuchter ingesteld, dus ik wilde graag weer meteen opnieuw proberen. De 4e zwangerschap ging wel goed en nu ben ik voor de 5e keer zwanger. Heb wel veel angst gehad voor een miskraam hoor, had het gevoel dat het om en om zou zijn en daar zit je ook niet op te wachten. Mensen in mn omgeving reageerden ook niet zoals ik het zou willen maar vaak weten ze niet hoe ze moeten reageren dus heb ik het maar zo gelaten. Het is een toch dat iedereen het op z'n eigen manier moet verwerken. Maar het lijkt me wel heel veel erger om met 38 weken een miskraam te krijgen, dan is het af en klaar je hebt het 9 maanden bij je gehad en gevoeld je hebt er een band mee. met 8 wk is het ook wel erg maar dan weet je nog maar 3 a 4 wk dat je zwanger bent, voor mij is dat een wereld van verschil hoor. Meiden, ik wens u allen veel sterkte met je verlies en hoop dat iedereen gauw hun wens in vervulling mag zien gaan. Groetjes, Monica [Laatst gewijzigd door monka - 23/03/2007 @ 11:07] - |
| 25/03/2007 @ 11:25 Cleo | Hoi dames, Ik heb ook last van de allergische reacties bij andere vrouwen die stralend zwanger zijn. Sinds mijn mk in december word ik al gek van die bolle buiken die ik overal op straat zie. Nu is mijn schoonzus 2 dagen overtijd en vermoedelijk zwanger. Ik wil wel blij zijn voor haar maar ben zo jaloers. Ik vind mezelf dan zo'n egoist en schaam me voor die gedachten. Maar als ik jullie verhalen lees weet ik dat ik niet de enige ben. liefs, Cleo |
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]