< 9Maand-Sponsor >



Nestlé Baby

< Publiciteit >

Baby Junior

BabyGoodies.eu

Popje.com

BasilKato.be

Jolena

Pepatino.be

Rainbowbabies





Chauffage Verzelen

Kind & Gezin

VLOV

Home » Forumoverzicht » Archief » Nieuw samengestelde gezinnen » wie weet hoe we hiermee om moeten gaan?

[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau][Zoeken]

[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
9Maand-Forum » Archief » Nieuw samengestelde gezinnen
wie weet hoe we hiermee om moeten gaan?
26/03/2007 @ 22:54

hallo

ik heb een aantal vragen en ik hoop dat iemand advies voor me heeft.
ik heb een relatie met een man die 2 dochters heeft uit zijn vorige huwelijk. het zijn twee meiden van bijna 10 jaar oud.
we hebben besloten dat we graag willen proberen zwanger te worden van een kindje van ons samen. maar 1 van de 2 meiden vindt het al verschrikkelijk als we alleen al praten over een halfzusje/broertje. na lang praten zijn we er achter gekomen dat ze bang is dat haar papa minder van haar zal gaan houden en dat ze weinig aandacht zal krijgen als het kindje er eenmaal is. we hebben haar al meerdere keren proberen duidelijk te maken dat dit niet het geval zal zijn maar ze wordt elke keer toch erg verdrietig als we het er over hebben.
heeft iemand enig idee hoe we dit moeten aanpakken? moeten we haar nu al vertellen dat we serieus proberen zwanger te raken of is het beter als we het pas vertellen als we zwanger zijn? de relatie met de ex vrouw is goed. moeten we haar er ook in betrekken? direct of pas later?
ik hoop dat iemand me advies kan geven of hier misschien wel ervaring mee heeft.
alvast bedankt

Link naar deze reactie
27/03/2007 @ 07:08
M&M


Online Status Bekijk profiel
Hoi,

Ik heb er geen directe ervaring mee, maar sta in het onderwijs waar we geregeld (niet zo'n blije) broers en zusjes in de klas krijgen.

Ik denk dat het misschien beter is om het haar pas te vertellen als je zwanger bent en de meiden dan echt te betrekken bij de voorbereidingen voor de baby. En er bijv. ook een hele leuke dag van te maken wanneer jullie het hen vertellen. Zorg ervoor dat de papa zeker aan zijn meiden laat weten dat hij hen erg graag ziet (en dat ook de eerste dagen/weken na de geboorte een aantal keer herhaald).

Probeer dat negatieve van haar te negeren en telkens het leuke te benadrukken.
Ik zou de ex van je man niet per se bij betrekken, maar misschien dat het wel kan helpen.

Wat misschien ook leuk is: een meidendag. Eén dag in de maand mag 1 van de meiden kiezen wat jullie die dag gaan doen, wat je gaat eten, enz. En die dag draait dan helemaal rond haar ... het is maar een ideetje hé.

Groetjes en veel succes!

Link naar deze reactie
27/03/2007 @ 09:43
madre

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Hoi Petra,

Ik heb zelf een dochter van 9 uit een vorige relatie en nu een zoontje met mijn huidige vriend.
De dag dat ik haar vertelde dat ik zwanger was,barste ze in tranen uit,ze wilde het niet,haar leven was goed zo zei ze...tja dat was ff klote. Ik heb heel lang met haar gepraat,en ook zij zei dat ze bang was dat ik meer van de ander ging houden als van haar.Na lang gesproken te hebben en haar duidelijk gemaakt te hebben dat dat niet mogelijk is,is ze gaan slapen. Smorgens kwam ik haar kamer op en het 1e wat ze zei is,mama ik ben een mooie tekening voor mijn broertje of zusje aan het maken....smiddags in de auto zei ze..mijn grootste wens komt uit ik krijg een broertje of zusje...scheelt wel zij was alleen. Maar vanaf die dag was ze blij. Ik heb wel heel veel met haar gepraat,en haar uitegelegd dat de baby ook veel aandacht nodig heeft. En dat het dan niet zo is dat ik niks met haar wil doen of meer van hem hou,maar simpelweg omdat de baby zelf niks kan en ik dat moet doen.Ook met kraamvisite enzo,zij heeft altijd de volle aandacht gehad en nu komen mensen naar de baby kijken...heb dat ook uitgelegd,dat mensen haar niet minder belangrijk vinden,en zelfs mijn familie gevraagd extra aandacht ook aan haar te geven.Kortom veel praten en uitleggen. Nu mijn dochter is stapelverliefd op haar kleine broertje,vanaf dag 1 is ze dolgelukkig met hem. Elke dag zegt ze tegen hem hoeveel ze van hem houd en hem voor geen goud meer kwijt wil.Ze wist een bevalling doet pijn...de eerste dagen zei ze steeds weer..het was echt wel de moeite waard he mama !!hihi

Link naar deze reactie
27/03/2007 @ 11:28
Patricia


Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
Hoi

bij mij is dit wel al ff gelede maar toen ik en mijn ondertussen ex ons eerste kind wilde krijgen ( hij had 2 zonen uit en huwlijk ik had nog geen kinderen ) vonden ze dit wel tof zolang het een broertje was .

Bij mijn 2de zwangerschap waren ze al een stukje minder blij ze hebben de baby ook pas gezien toen ze een maand oud was na een maand of 3 vroeg ik hun of ze het nu nog erg vonden om een jaja zusje te hebben en verlegen zeiden ze nee dat het best leuk was .

vooral zijn oudste is heel close met de kindjes

eens ze er zijn kunnen ze ze toch niet meer missen maar blijf dingen doen die ook zij leuk vinden .. in het begin deden wij de baby dan eens een dagje naar oma en opa en gingen eens weg naar een pretpark of dierentuin ofzo ..

veel succes

Link naar deze reactie
28/03/2007 @ 10:20
isabelita

Online Status Bekijk profiel Stuur bericht
hoi, hier ook een samengesteld gezin.

Mijn man heeft twee dochters 8 en bijna en samen hebben wij nu ook 2 dochters, 18maanden en 3 maanden.

Zij hebben gelukkig van in het begin positief gereageerd op de kindjes, alleen het wachten op de baby was heel lang.

We zorgen er idd wel voor dat we ook dingen alleen met hun doen, want tenslotte vraagt het voor hun ook een grote aanpassing, klein speelgoed onmiddellijk wegruimen etc.

Maar al bij al verloopt het heel vlot hier.

blijven praten en het negatieve negeren en het positieve benadrukken.

Succes

Link naar deze reactie
26/04/2007 @ 16:17
karen

Hier ook NSG, 2 zonen van man.
En die konden er ook niet mee lachen dat er nog een halfbroertje bijkwam!
Vooral om de veranderingen denk ik? Al die babyspullen in "hun" huis, gekrijs enz.
Maar, wij hebben ze dadelijk duidelijk gemaakt, dat ZIJ neit te beslissen hebben over of wij al dan niet kinderen kregen. Stel, zeiden we, dat we nu geen kinderen hadden, wat mij dus kinderloos zou laten, en dan later mogen zij wel weg, en kinderen krijgen? Wij houden hun later ook niet tegen he?
Enfin, ze zagen wel gauw in dat het hun leven niet al teveel veranderde, ze zijn nooit zelfs maar wakker geworden van een krijsend baby, en nu spelen ze als gek met hun broer van 20 maanden, en zijn ze er heel trots op!

Link naar deze reactie

[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]