Mijn dochtertje van net 3 mocht van september naar het eerste kleuterklasje.Ze ging halve dagen en in het begin was het afscheid toch wat moeilijk , maar eens ik weg was , deed ze het zeer goed .Dat vertelde de juf en ik zag het ook aan haar uitstraling als ik haar ging halen.Na twee weken begon ze op een morgen zo hevig te huilen toen ik haar bracht dat ze zelfs moest braken .Ze wilde niet meer naar school , en ik hield ze dan ook een verlengd weekendje thuis. We zijn nu al zoveel weken verder en ze wilde niet gaan , en het verhaal is er gisteren uitgekomen. Een andere juf had haar tijdens de speeltijd heel hard roepend aangesproken dat ze niet in de regen mocht lpen en pakte haar zo brut op dat ze haar pijn deed aan haar zij. Ze heeft het nu steeds over die boze madam , en wil pas terug naar school als die boze madam weg is . Nu weet ik echt niet meer wat gedaan. Ik kan haar toch ook niet achterlaten in school als zij echt zoveel angst heeft .Weet iemand soms raad aub.

Dag Bedje,
Bedankt voor je reactie , en eigenlijk heb ik zowat hetzelfde gedacht als jij . Gelukkig is het niet haar juf , maar een andere van de kleuterschool die net toen toezicht tijdens de speeltijd had . Ik ga zeker zo snel mogelijk praten met haar juf en de directeur(lijkt mij een heel redelijk man).Als mijn dochter dan nog niet wil/durft gaan , zal ik haar inderdaad naar een andere school moeten brengen. In dat geval zal mijn keuze eerder voor een Steinerschool worden .Maar helaas is dit niet bij de deur .
Alvast bedankt voor je advies . Groetjes

wel , we hebben een gesprek gehad mat haar juf en die begreep gelukkig heel goed dat ze echtbang was . Nu is er afgesproken dat ze na de kerstvakantie terug naar school zal gaan , maar in het begin maar tot de speeltijd van 10 uur. En dan systematisch elke dag een aantal minuutjes later gaan halen. Wel zal ze niet meer op de speelplaats hoeven spelen , omdat het daar is waar het gebeurd is .Mijn dochter kan ook niet zo goed tegen veel drukte en lawaai , vandaar.
Ik heb er toch wel een goed oog in .Ik hoop echt dat mijn meisje haar angst zal overwinnen .

Groetjes

Hoi,
Moest het mijn dochtertje zijn, ik zou het volgende doen:
ik zou inderdaad ook met juf gaan praten maar vooral ook eens met de juf die haar pijn heeft gedaan. En ik zou haar vragen dat ze (met mij erbij) eens met mijn dochtertje zou praten en zich zou verontschuldigen. Zo zou mijn dochtertje ook eens een goede ervaring met deze juf hebben en zou ze terug vertrouwen kunnen krijgen in juffen in het algemeen.

Zoals afgesproken gaat mijn dochtertje terug naar school sinds het nieuwe jaar. Wat ik zeker niet verwacht had gebeurde toch. Ze gaat nu heel graag en vraagt er zelf om.De juf zegt ook dat het heel goed gaat. Ze huilt wel altijd even bij het afscheid nemen .Maar daarna amuseert ze zich goed. Blijkbaar was ze toen nog niet echt klaar voor de school.We hebben ze ruim 2 maanden thuis gehouden en niet gezaagd over de school .In die tijd werd ze 3jaar.En nu gaat het gelukkig wel goed.