Vorige reacties:
< vorige pagina [Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau][Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]
< vorige pagina
< vorige pagina [Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau][Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
nachtmerries houden ons wakker| 04/08/2006 @ 13:11 Nathalie | Hoi Pebbles, Ik denk dat zo'n klein kindje het al kan hebben (ik ken nog iemand wiens zoontje het al zo vroeg had) al blijkt de leeftijd meestal tussen 2j en 6j. te liggen. Maar het kan dus hoor dat ze het heeft...Het 'ambetante' is dat je er niets kan aan doen, wat je zo'n machteloos gevoel heeft. En ik begrijp ook heel goed dat je achteraf staat te trillen op je benen, dat had ik ook die eerste keren! Mijn zoontje is overdag ook altijd een ontzettend vrolijk baasje, altijd goedgeluimd, sociaalvaardig enzovoort...maar het lijkt alsof alle duiveltjes 's nachts opstaan. Ik ben er ondertussen achter dat hij het heeft in periodes waarin hij een grote sprong vooruit maakt (qua taal of qua gedrag of...), of als hij koorts heeft. Tegenwoordig heeft hij het nog zelden (oef oef oef!!), maar ik blijf toch wat op mijn hoede. Groetjes, Nathalie  |
| 06/08/2006 @ 23:04 Pebbels    | Hi Nathalie, Dank je voor je reactie. Ik begin nu echt te vermoeden dat dit is wat Lotte heeft. Op de dagen dat ze zo'n night terror heeft, heeft ze ook juist veel meegemaakt aan nieuwe dingen en indrukken en weinig slaap gehad. Ze zit ook midden een (volgens mij een aantal!) sprongetjes. Ik heb ook gelezen ergens dat het zenuwstelsel alles dan niet meer zo goed bij kan houden en kan verwerken en dat er dan zo'n reactie op kan treden. Het gebeurt inderdaad ook altijd in het begin van de avond, dus allemaal aanwijzingen dat dit het is. Ik probeer nu een beetje te letten op de hoeveelheid prikkels en dat ze toch ook overdag goed aan haar rust toekomt en veel slaapt. En het lijkt er op dat dit (voor nu) werkt. Ze heeft ze niet meer gehad! Maar het blijkt dat mijn neefjes er ook last van hebben! Zelf blijk ik vroeger ook in mijn slaap rechtop in bed te hebben gezeten met m'n ogen open en hele verhalen aan het vertellen. Dus het is inderdaad een soort 'verwerking'. Alleen heb ik zelf nooit hartverscheurend erbij gehuild. Tjonge, dat gaat echt door merg en been. Wel zit ik een beetje te dubben of ik haar de volgende keer als ze het heeft nu wel of niet wakker moet maken. Ze adviseren van niet, maar ze is nog zo klein! De laatste paar keren heb ik het wel gedaan en kon ik haar uiteindelijk ook troosten. Maar ja, als het beter is om haar te laten liggen?!? Tjonge, ik weet niet of ik dat wel kan! Nu goed, we zullen het wel zien de volgende keer. Net als jij blijf ik op mijn hoede! Groetjes Pebbels |
| 09/08/2006 @ 23:31 nadia | Onze zoon van 5 jaar wordt na 1 a 2 uren slapen hysterisch. Hij schreeuw, weent, beeft, is extreem bang en weet niet waarom. Wij krijgen hem bijna niet gekalmeerd. 's Morgens weet hij hier niets meer van. In januari heeft hij dit nog gehad bij de geboorte van ons 2 de kindje. Volgens de huisarts was dit een manier om de geboorte te verwerken. En zou dit vanzelf over gaan. Wij hebben toen een siroop gekregen die kalmerend werkt. Volgens werden de aanvallen daar alleen erger van, en zijn we daar mee gestopt. Het is nooit volledig weggegaan en had nog af en toe deze aanvallen (1 x per week) met periodes van enkele weken zonder aanvallen. De laatste weken is het elke nacht. De aanvallen duren langer en zijn heviger dan ooit. Dit maal is er geen reden voor deze aanvallen. Wij dachten als hij de aanvallen maar af te toe had, dat dit kwam door een gebeurtenis gedurende de dag. Gestraft worden, iets gebeurt, nieuwe ervaringen, ... Maar op begin van de vakantie is hij 1 week mee naar zee geweest met oma. Zonder problemen. Dat zijn toch ook gebeurtenissen die indruk maken. Kan daar echt niets aan gedaan worden? Wie kan ons helpen, we zijn ten einde raad. |
| 10/08/2006 @ 16:10 Nathalie | dag Nadia, Uit wat je vertelt, kan het gaan om Pavor Nocturnus. Ik snap ook dat je ten einde raad bent...Toen mijn zoontje het heel fel had, was ik ook helemaal van de kaart: ik sliep zelf te weinig, ik kon hem niet helpen, ik voelde me helemaal machteloos, moe en ten einde raad...Maar het enige wat ik kan zeggen, is dat je niets verkeerd doet. Pavor komt voor bij erg gevoelige en/of intelligente kindjes, en gaat gepaard met een rijpingsproces van de hersenen, het verwerken van allerlei dingen of het feit dat hij op korte tijd heel wat bijleert.Net zoals Pebbles ook al schreef. Het is ook omdat ze op zo'n moment vanuit de diepe slaapfase naar de 'wakkere' fase worden geschoten, zonder de slaapovergang (ofzo). Op bepaalde sites vond ik heel wat interessante informatie,(allemaal via 'google' op de trefwoorden Pavor Nocturnus). Wat heeft bij ons 'geholpen' (al is dat een fout woord, we probeerden op den duur echt vanalles...) -De prikkels voor het slapengaan heel beperkt houden: niet het journaal opzetten maar bvb. twee korte afleveringen van Plop of Bumba of Bob de Bouwer (zo'n 10-15 minuten) -Altijd hetzelfde avondritueel in stand houden: eerst pyama aan, dan glas melk terwijl hij wat teevee kijkt, tandjes poetsen, plassen en naar bed -in bed lees ik altijd een leuk verhaaltje voor, we overlopen samen kort zijn dag (wat heb je gedaan, was het fijn, enzovoort...), ik zing een laatste liedje en doe het licht uit -we hebben een nachtlampje in zijn kamer gezet. We hebben de indruk dat dit hem goed helpt. -hem niet te warm aankleden of induffelen in zijn bed. Lichte pyama, lichte donsdeken: als hij het te warm heeft, krijg hij het gegarandeerd ook...(en dit hebben nog meer mensen gezegd) -Als hij het heeft, probeer ik hem te sussen, maar meestal heeft dit het averechtse effect. Ik leg me dan gewoon naast hem, muisstil, tot hij vanzelf kalmeert. Het kan inderdaad vaak een halfuur duren...  . Bij sommige kindjes helpt het als je ze stevig vasthoudt, bij ons helemaal niet.-Ik laat hem plassen als hij wakker is (bij ons eindigt het er altijd mee dat hij toch half wakker wordt), geef hem wat water en daarna slaapt hij probleemloos weer in. Het zijn allemaal tips die bij mij hielpen (en helpen), maar vaak kan je het gewoon niet tegenhouden hoor en dan moet je erdoorheen, hoe erg het ook is...Heel veel sterkte, ik weet wat je doormaakt! Maar...na een periode minderen de aanvallen toch hoor en nu heeft hij het sporadisch en daar valt goed mee te leven. Pebbles, ik zou Lotte ook wakker maken, ze is nog zo klein hé...en zo kan je haar dan wel troosten. Niet bruusk wakker maken ofzo (maar dat doe je volgens mij ook niet), maar gewoon sussend praten, wat licht maken enzovoort.... Groetjes, Nathalie |
| 10/08/2006 @ 16:13 Nathalie | pebbles, heb even op je profiel gekeken...wat een ongelooflijk schatje is Lotte!!  Nathalie |
| 11/08/2006 @ 17:42 nadia | Gisteren heb ik hem de hele dag geen TV laten kijken, om prikkels van tekenfilms met spoken en dergelijke te vermijden. Heeft niet geholpen. We zullen verder moeten proberen hoe we de aanvallen kunnen verminderen. Dan heb ik nog een andere vraag: hebben jullie kindjes ook zoveel last om los te laten. Ik kan hem niet gaan laten spelen bij vriendjes of naar een verjaardagsfeestje laten gaan. Gegarandeerd 1 uur wenen, mee terug naar huis willen, ik wil bij u blijven, .... uiteindelijk na veel traantjes en volhouden kan ik dan toch eindelijk weggeraken, maar dan is het feestje al bijna gedaan. Iedereen zegt dat dit een fase is die ze doormoeten maar fijn is anders.  |
| 14/08/2006 @ 23:16 nadia | Nog steeds hetzelfde liedje. Wakker maken helpt ook niet want dan zetten we de aanval zelf in gang. Ik ben radeloos aan het worden. Door die aanvallen is steeds iedereen wakker. Mijn man moet om 2u30 opstaan en dan zijn fijnere dingen dan tussen 22 en 23u wakker gekrijst te worden. Ook de kleinste die op een andere kamer ligt wordt telkens wakker. Ik zal woensdag maar contact opnemen met de kinderarts. |
| 22/08/2006 @ 22:18 Pebbels | Hi Nadia, Ik kan je helaas weinig tips geven omdat mijn dochtertje het nog maar een paar keer heeft gehad. Nu lijkt ze er even vanaf te zijn, dus wij zijn allang blij. Wel let ik er bij mijn dochter op dat ze genoeg slaap krijgt overdag. Met name als ze weer een sprong in haar ontwikkeling maakt, heb ik gemerkt dat genoeg slaap overdag haar helpt om de dingen te verwerken. Nu is jouw zoontje als 5 jaar en mijn dochter nog maar 6 maanden, maar misschien dat dit helpt. En anders inderdaad maar naar de huisarts of even op google kijken naar Pavor Nocturnus of 'night terrors'. Er is hier best veel over te vinden. En dat een weekje naar zee met Oma goed gaat? Tja, wellicht omdat hij die week overladen is door positieve aandacht van zijn oma. Merk bij mijn dochter dat het ook belangrijk is dat ze echt even echte aandacht nodig heeft en dat het dan goed gaat. Maar kan me voorstellen dat dat in de drukte van de dag wel eens erbij in schiet.  Wens je in ieder geval heeel veel succes Nathalie, dank je wel! Ben ook supertrots op onze kleine meid  Groetjes, Pebbels |
| 25/08/2006 @ 11:12 Pebbels | Nou, we hebben onze volgende 'night terror' gehad. Gisteravond zette Lotte het weer op een brullen. Ze had haar voorhoofd opengekrabt en lag werkelijk waar weer te krijsen in bed. Haar toch wel uit haar bedje gehaald om zachtjes te troosten. Uiteindelijk werd ze wakker en moest ze natuurlijk weer huilen om aan te geven dat ze helemaal niet lekker in haar vel zat. Maar ze was daarna ontroostbaar. Hebben haar even naar beneden gehaald om tot rust te komen. Daarna wilde ik haar weer snel in bed leggen voordat ze te wakker werd, maar daar had ze effe geen zin in. Ze heeft echt de hele buurt bij elkaar lopen brullen. Geloof dat het half 2 's nachts was toen ze eindelijk weer in bed lag en lag te slapen. We waren kapot. Maar denk dat het echt te maken heeft met een sprong in haar ontwikkeling. Gisteren heeft ze namelijk de schaduw van mensen ontdekt. Ze zag mij staan en mijn schaduw op de vloer. Dus een beetje bewegen en zij continue van mij naar de schaduw kijken en weer terug. Op een gegeven moment loop ik naar haar toe, ze kijkt me aan, haar lip begint te trillen en ik zie het kwartje vallen bij haar. Ze zette het van schrik op een brullen. Heeft me ook wel een uurtje gekost om haar weer te kalmeren. Het ontdekken van de schaduw was dus duidelijk nog even te vroeg voor haar en te veel om te handelen. Dus ik keek niet verbaasd op toen ze gisteravond weer een night terror kreeg. Maar ik denk dat ik de volgende keer toch ga proberen om haar te laten liggen. Ook al is ze zo klein. Want als ze wakker wordt is ze toch helemaal gedesorienteerd. Zag dat ze vannacht toch ook nog haar wang had opengekrabt. Ze heeft duidelijk heel onrustig geslapen. Pfff, heftig hoor. Was een kort nachtje zo. Nadia, hoe is het met je zoontje gegaan bij de huisarts? Heeft hij een oplossing voor hem? Nathalie, hoe gaat het met jouw zoon? Groetjes, Pebbels |
| 30/08/2006 @ 19:18 berthelotte | Onze zoon heeft precies hetzelfde en al sinds hij een baby is. Slopend voor hem en voor ons! Wij zijn inmiddels bij een neuroloog beland en het blijkt met medicatie goed onder controle gehouden te kunnen worden. Daar gaan we nu dus aan beginnen! Wellicht een tip dus om je door te laten verwijzen naar een neuroloog, ik weet niet hoe dat in Belgie gaat, ik ben Nederlandse nl! |
| 01/09/2006 @ 21:29 Pebbels | Hoi Berthelotte, Hoe oud is jouw kindje? En wat voor medicatie krijgt hij precies? Wij wonen ook in NL, dus ben erg benieuwd welke weg jullie precies bewandeld hebben. Sinds mijn laatste berichtje hebben we er al weer 3 night terrors op zitten. En moet zeggen dat mijn dochtertje de volgende dag dan niet echt fris uit haar ogen kijkt. Ben erg benieuwd naar jouw verhaal. Gr. Pebbels |
| 10/09/2006 @ 17:29 | nachtmerries maken mij wakker... Ik ben een meid van 22 jaar. Het is raar dat ik enkel deze diagnose vindt bij jonge kinderen! Sinds enkele jaren, pakweg 2, word ik 's nachts wakker met een schreeuw, een gil, paniek, waarvan mijn ouders uit hun bed springen, de hond beneden hevig begint te blaffen, en mijn vriend bijna een hartaanval krijgt... Ik kan me nooit herinneren wat ik heb gedroomd, of hoe het komt. Het gebeurt dan ook niet elke dag! Maar soms zijn er maanden tussen. In elk geval, als ik wakker word doet mijn keel pijn, klopt mijn hart en zweet af en toe ook...Schoppen heb ik nog niet gedaan naar mijn weten, wel kan ik zeggen, dat indien iemand me aanraakt terwijl ik slaap, me een kus geeft of wat dan ook, het zal bekopen met een flinke slag...Onbewust natuurlijk!!! Dit heb ik al langer, toen mijn zusje en ik klein waren deed onze mama dat altijd, ze kwam ons een kus geven terwijl we sliepen...Dit heeft ze na 3 slagen opgegeven... Het is allemaal zo raar, en zeker nu ik vandaag ontdekt heb dat het enkel voorkomt bij kinderen. Ik heb over Pavor Nocturnus gelezen dat het te maken kan hebben met stress...Maar ik denk niet dat een kind van 3 jaar al stress kan hebben...Berthelotte, ik zou toch oppassen met die medicatie! Ik heb gelezen dat dit meestal niet onmiddellijk gegeven wordt. Ook omdat dit geen ziekte is en meestal vanzelf verdwijnt...Ik zou zoveel mogelijk sites en boeken raadplegen! Veel succes iedereen! Karen |
| 19/09/2006 @ 12:58 | Hoi Pebbles, Sorry voor de late reaktie, maar wij waren met vakantie! Onze zoon is inmiddels 4 1/2. Wij hebben inmiddels ons eerste consult bij een neuroloog gehad. Wij hebben haar het door ons gemaakte dvdtje laten zien en zij stelde inderdaad pavor nocturnus vast. Ze gaf ons twee opties: onderzoeken laten uitvoeren waar vaak niets uitkomt en dan medicatie geven waarvan bekend is dat het helpt, of direct de medicatie proberen. Wij hebben voor het laatste gekozen. Onze zoon krijgt die nu drie weken, de helft van de voorgeschreven dosis. Resultaat: ALLE NACHTEN doorgeslapen. Heel af en toe hoor je hem nog wel eens, maar hij wordt niet meer wakker!!! Dit na vier jaar slapelozen nachten, urenlang gehuil, geschreeuw, uit bed vallen en 20 keer aan zijn bed zitten! Nadeel was wel dat er wat bijwerkingen waren die in het begin niet zo'n goede invloed hadden op zijn humeur en ook wat problemen gaven op school. Maar nu hij het een tijdje gebruikt gaat het prima. Voordeel is dat wij pas de helft van de dosis gebruiken en als het weer terugkomt de medicatie kunnen opvoeren. De pilletjes zijn niet vies. Onze zoon eet ze zo op, zonder problemen, hij denkt er zelfs zelf aan als wij ze vergeten zijn en vraagt erom! Als je meer wilt weten, ik heb mijn mailadres ingevuld, dan kun je me rechtstreeks mailen!  |
| 06/10/2006 @ 15:43 Pebbels | Hoi Berthelotte, Nog bedankt voor je reactie. Op zich gaat het nu wel goed met Lotte. Behalve als ze een hele drukke en indrukwekkende dag heeft gehad. We kunnen dan de klok er op gelijk zetten, want precies 2 uur nadat ze in slaap is gevallen begint het. Maar, denk dat we er een beetje handigheid in beginnen te krijgen. De laatste keer heb ik haar niet uit haar bedje gehaald. Alleen haar armpje tegengehouden waarmee ze aan het zwaaien was en continue over haar bolletje geaaid, terwijl ik haar slaapliedje neuriede. En dat hielp. Na 5 minuten begon ze een beetje te sniffen en sputteren, draaide haar hoofdje op haar zij en sliep weer verder. Pfff! Dat zijn de betere keren. Vind het zelf een beetje eng om met medicijnen te gaan beginnen. Als ik het zo lees heeft jouw zoontje het vele malen erger dan mijn dochter. Daarom kijken we het toch nog gewoon even aan. Mocht het nou in alle hevigheid terug gaan komen, dan maak ik graag van je aanbod gebruik om je een e-mail te sturen. Maar super dat het nu zo goed gaat met jullie jongen! En wat goed van 'm dat ie er zelf aan denkt. Toppertje hoor! Karen, heel veel succes met jouw night terrors. Ik weet niet hoe het werkt bij volwassenen, maar kan me voorstellen dat dit ook zoiets is. Het enige verschil is denk ik dat jij uiteindelijk wakker wordt en dat heeft mijn dochter niet. Die blijft gewoon slapen, hoe raar ook. Maar misschien een idee om te opperen bij je huisarts! Enne dat slaan in je slaap, hihi, daar hebben wel meer mensen last van hoor! Mensen moeten bij mij ook erg uitkijken. Maar ik heb meer dat ik hele verhalen vertel in mijn slaap zonder dat ik het weet. Helaas niet te verstaan, want het is een vreemd taaltje. Succes in ieder geval! Pebbels |
| 13/02/2007 @ 14:16 | Ik ben voor het eerst hier komen kijken en het verbaasd me dat er meerdere kinderen zijn die hier last van hebben.Maar ben er wel blij om dat wij niet alleen zijn met dit probleem. Dit gebied is voor ons helamaal nieuw. Onze dochter van 4 heeft al langere tijd last van schreeuwend wakker worden en agressief erbij zijn. Is dan ook helemaal niet te troosten.De verhalen die ik hier lees komen allemaal op het zelfde neer en dus ook op mijn verhaal.Gister ben ik begonnen met zoeken op het internet en ben idd bij PAVOR NOCTURNUS uitgekomen en vandaag verder zoekend op deze site terecht gekomen. Wat ben ik blij dat ik nu weet wat er aan de hand is. Maar wat ik wel mis in jullie verhalen is het gedrag van het kind overdag. Onze dochter is namelijk de laatste tijd onhandelbaar. Straffen helpt niet meer.vroeg naar bed of geen tv kijken, niks helpt meer. Zemisdraagt zich bij vriendjes thuis en in de winkel.Het slaan en stampen wat ze snachts doet tijdens zo'n aanval dat heeft zij ook overdag. Terwijl ze dus gewoon wakker is.Hier hoeft dan geen aanleiding voor te zijn.Ze begint al als ze bijvoorbeeld tv kijkt en ik haar vraag of ze wat te drinken wil.Normaal gesproken is ze een vrolijk kind die goed kan leren en nieuwsgierig is dus we kunnen haar gedrag niet plaatsen.We weten niet meer wat we moeten doen.De meeste tijd is ze "stout". Ja, is het wel stout zijn? Of kan ze hier ook niks aan doen? Misschien zijn er meerdere ouders waarvan de kids dit ook overdag hebben.Ik hoop in ieder geval op een reactie. Groetjes Monique En SUCCES ALLEMAAL!! IK WEET WAT JULLIE DOORMAKEN !!!  |
| 25/02/2007 @ 11:13 Pebbels | Hoi Monique, Ik kwam hier toevallig nog een keertje kijken en zag je reactie. Dit forum ligt al eventjes stil. Maar wat vervelend zeg dat jouw dochtertje overdag ook last heeft van deze buien en dat ze dan onhandelbaar is. Ik kan je helaas geen advies geven, want mijn dochtertje is nog maar 1 jaar en er zit een groot verschil tussen een 1 en 4 jarige. Maar als ik je verhaal zo lees, heeft ze overdag geen last van night terrors. Dit is echt iets dat volgens mij alleen 's nachts voorkomt en de kindjes hebben het zelf niet door. Als Lotte zo'n night terror heeft gehad is ze meestal de dag erna wel wat vermoeider en hangeriger. Maar dat wijt ik aan het feit dat ze toch een gestoorde nachtrust heeft gehad. Ik kan niet zeggen dat haar gedrag dan onhandelbaar is. Maar wordt jouw dochter wakker van het schreeuwen of is ze in principe nog in slaap? Ze zeggen namelijk dat als ze doorslaapt tijdens zo'n periode dat het een night terror is (pavor nocturnus), maar als ze wakker wordt, dat je het onder nachtmerries kan scharen. Allebei natuurlijk erg vervelend. TJa en haar gedrag overdag. Je zou inderdaad zeggen dat ze ergens 'last' van heeft dat ze zo opeens uit haar slof kan schieten. Het kan natuurlijk heel goed een fase zijn (dan gaat het in ieder geval voorbij. Wel vermoeiend voor jullie) waarin ze nu zit. Het kan natuurlijk ook heel goed een allergie ergens voor zijn. Misschien dat er iets in haar voeding zit waar ze slecht op reageert. Je zou het eens uit kunnen proberen. Bekende 'druktemakers' zijn natuurlijk suikers. En anders eens een dagboekje bijhouden met wat ze precies doet voordat ze zo boos wordt, eet en drinkt op een dag om te kijken of je ergens een patroon in kan ontdekken. Dat zou dan ook gelijk iets zijn waarmee je eventueel langs je huisarts kan om aan te geven wat er precies met haar aan de hand is. Als je het niet vertrouwd hoe haar gedrag nu is (omdat ze normaal gesproken heel erg lief en leergierig is), dan zou ik zowiezo gewoon naar de HA gaan! Voor hetzelfde geld is het iets kleins waar hij zo de vinger op kan leggen en het zo kan verhelpen. Wat zou je dan nog tobben! Maar goed, het lijkt me erg zwaar voor je en ik voel met je mee. Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en hoop je dat je kleine meid snel weer haar vrolijke zelf is! Groetjes, Pebbels |
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]
< vorige pagina