[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau][Zoeken]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]
[Sortering: Het recentste bericht staat als laatste - sortering omdraaien]
Buiten baarmoederlijke zwangerschap;| 29/01/2002 @ 15:27 Jurgen | Hallo, Zijn er onder jullie nog vaders of moeders die dit hebben meegemaakt. Jurgen.   |
| 03/02/2002 @ 14:01 Koen | Ja, hoor jullie zijn vast en zeker niet de enigen! Bij mijn vrouw hebben ze dan één eileider moeten verwijderen, omdat de vrucht zich saar ingepland had. Zeker niet wanhopen was de boodschap, en die zou ik ook aan jou willen doorgeven. |
| 23/05/2002 @ 10:42 Mariëtte | Ja, ik heb vorig jaar juli ook een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad, ik bleek acht weken zwanger te zijn. Ik ben met spoed geopereerd het was kantje boord met mij want ik ben in een schock geraakt door veel bloed verlies. Ze hebben mijn rechtereileider weg moeten halen omdat het vruchtje geknapt was. Wij wisten nog niet dat ik zwanger was dus we schrokken heel erg van dit bericht maar ik ben ontzettend goed opgevangen door mijn man ouders, verpleging en de doktoren. Ik ben nog maar goed een paar maanden weer de oude ik heb een hele lange nasleep gehad van dit alles. Heel veel sterkte, jullie zijn niet de enige die dit is overkomen, praat er veel over dat helpt. |
| 27/05/2002 @ 19:45 Debbie | Hallo Jurgen, Ik heb het helaas zelf 2x meegemaakt; 1x bij één eileider, 1x dubbelzijdig (was dus een tweeling). Ik heb na de eerste keer wel (na een ivf) een zoon gekregen (bijna 5 jaar), en ik ben nu (na de dubbelzijdige eug) zwanger van 2e kind (zwanger voor de 4e keer dus). Heel veel sterkte, jullie zullen je wel rotgeschrokken zijn. Debbie |
| 25/02/2003 @ 09:13 Inez | heb het vorig jaar in oktober ook meegemaakt,na anderhalf maand bloeden kwam men erachter dat ik bbz was.Normaal moest ik met spoed geopereerd worden maar de tests wezen uit dat het vruchtje zich de dag ervoor een deel uitgestoten had en dat de rest wel zou volgen.Ben nu terug zwanger, nu al bijna 3 maand en half.Dus Jurgen,niet wanhopen en steun je vrouwtje maar, ze zal het kunnen gebruiken want het is emotioneel toch wel zwaar.veel geluk gewenst |
| 10/09/2003 @ 20:01 Joke    | Hoi, Ik heb ook zo’n bbz achter de rug ... Op 30/7 ging ik voor de eerste keer naar de gyn voor een echo (was toen normaal gezien zo’n 5,5 week zwanger) en op de echo was nog ’niets’ te zien. De gyn praatte toen al van een bbz maar zou onwaarschijnlijk zijn. Ik moest 2 weken later nog eens terug. Dan werd dus weer een echo gedaan, maar enkel een placenta was te zien. Zo sprak de gyn weer over die bbz of een mola-zwangerschap. (zwanger van een moederkoek en molablaasjes, maar geen vruchtje !) Bloed genomen en 2 dagen later moest ik bellen voor de uitslag: mola. Op 2/8 werd ik een ganse dag (en nacht omwille van de hevige weeën die ik kreeg n.a.v. pilletjes die ik moest innemen) opgenomen en gecureteerd. Vréselijk ... dat betekende ook een jaartje wachten met zwanger worden en elke twee weken controle van het bloed (zien of het hcg daalde en later nul zou blijven). Mààààr, precies 2 weken later, 16/8 kreeg ik ’s avonds van de ene minuut op de andere hevige buikpijn. Die trok een half uur later over mijn ganse bovenlijf en ik kon me geen millimeter meer bewegen. Ik beefde, schokte en heb nog nooit zo’n pijn gehad. Met de ambulance naar het ziekenhuis gevoerd waar ze dus een spoedoperatie hebben moeten doen: er was wél een vruchtje, in de rechtereileider. Die eileider was gesprongen en zo was al 750ml bloed in mijn buik terechtgekomen. Onder volledige narcose gebracht en nogmaals curretage erbij. (met verwijdering van eileider) Ik weet niet of het vruchtje heeft geleefd of hoe het allemaal gegaan is, uitleg kreeg ik niet. Wel heb ik vreselijk afgezien, ook het herstel ging (en gaat) langzaam. ’k Gaf borstvoeding aan mijn 7 maand oude dochtertje en heb dit abrupt moeten stoppen; met als gevolg heel veel stuwing en pijnlijke borsten. Na 8 dagen ziekenhuis ben ik nu al 2,5 weken thuis met heel veel hulp. Want ik mag nog niet heffen, tillen, poetsen,... Nu zorg ik weer wat zelf voor mijn dochter, maar voel steeds meer pijn en pijn door het heffen. ’t Is een vreselijke klap geweest en mijn droom viel zomaar aan duigen. Nu begint het verwerkingsproces. Mijn vertrouwen in de gyn is ook wel een beetje zoek, want ik had meteen een afspraak gemaakt, zelfs 2 echo’s en een bloedonderzoek. Ik wens iedereen heel veel sterkte die zoiets heeft meegemaakt en hoop dat er iemand is wie ik een beetje ervaring kan uitwisselen. Veel liefs, Joke x |
| 10/09/2003 @ 20:33 Maria | ik heb het ook gehad, bij de echo zagen ze het niet. je zag het kindje en het hartje,dus alles was oke dachten wij.na 16 weken weer terug voor een onderzoek konden ze het hartje niet horen.in het ziekenhuis bleek het dat het een bbz was. ik had tijdens me zwangerschap 16 weken lang last van buikpijnen en bloedverlies. en er werd tegen mij gezegd dat het normaal was. wist ik veel het is voor mij al 10 jaar geleden dat ik een kind heb gekregen.ik werd geopereerd onder 1linker eileider weggehaald, en heel veel geluk dat het niet is gaan bloeden inwendig. sinds maart ben ik bezig met zwanger te worden. bij wie is het wel gelukt. |
| 12/09/2003 @ 13:53 Joke | Hoi, Dag Maria, bedankt voor je reactie. Wanneer heb jij dit meegemaakt ? Hoe vreselijk hé allemaal ... had men dan bij jou een kindje en hartslag gezien op de echo ? Maar dan was dit vruchtje toch niet in de baarmoeder of wel ? Ik had nu juist geen bloedverlies en ook niet echt geen buikpijn. Begon pas de laatste weekjes (na de curretage en ik weet het eigenlijk daaraan !) en ’t was dan echt miniem. Wel was ik constant moé en voelde mij echt nog zwanger. (maar dat was wel mogelijk omdat ik door de zogezegde mola nog hcg in het bloed had) Nu voel ik me nog steeds heel erg moe en heb telkens vreselijke hoofdpijn en rugpijn bij het wakkerworden. De rugpijn kan zelfs zomaar opeens optreden. Ook mijn bekken doet nog steeds zo’n pijn. (getrek van m’n poep tot m’n knie, zelfs al bij de kiné behandeling gekregen) Soms denk ik echt dat er nog iets goed fout zit ... maar nog twee weekjes en dan moet ik voor de controle (de postoperatieve) en dan ga ik toch eens goed mijn twijfels en ongemakken uitspreken hoor. Wanneer hebben ze trouwens bij jou dan geweten dat het om een bbz ging ? Veel liefs, Joke x |
| 12/09/2003 @ 13:55 Joke | Oja, Maria, ik wens je alvast heel veel succes bij het zwangerworden !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik voel me af en toe nog wel wat zwanger en dat maakt me zo bang ... die goestingskes zijn nog niet helemaal verdwenen. Ook rechts (waar de eileider verwijderd is) voel ik sinds maandag terug stekende pijnscheuten. Joke |
| 16/09/2003 @ 14:32 Inez | hey, Wij hebben dit vorig jaar ook meegemaakt, in oktober liep het mis (ik wist niet eens dat ik zwanger was,zelfs de dokter dacht dat het gewoon mijn maandstonden waren, ik bloedde namelijk al bijna 2 maanden).In december merkte ik dat ik terug zwanger ben en heb momenteel een zoontje van een maand, dus ZEKER NIET WANHOPEN Veel sterkte  |
| 16/09/2003 @ 16:01 Joke | Beste Inez, bedankt voor je berichtje ! en natuurlijk ook voor het geven van goeie moed ... proficiat met je zoontje trouwens ! En nog zo vlug zwanger geworden ! Hoe is men bij jou te wete gekomen wat er juist was en hoe hebben ze het bij jou moeten doen (de operatie) ? Veel liefs, Joke x (o ja, vandaag terug ongi geworden na precies een maand !) |
| 16/09/2003 @ 16:39 Marie | Helabekes Ik ook heb nu zo ongeveer 8 jaar geleden een buitenbaarmoederlijke gehad. Dat is al lang geleden toch heeft het een lange nasleep.  Ik was toen 3mnd zwanger maar wist zelf niets. Ik had net mijn pil gelaten en kreeg tijdens die drie mnd nog bloedingen en dacht dat het normaal was omdat ik net mijn pil gelaten had en kom het zouden de hormonen wel zijn hé, denk je dan. Op een middag ging ik dus aan mijn eten beginnen omdat mijn man zou thuiskomen, lekker kou schoteltje. Ik begon met de tomaten te pellen en heb het niet kunnen afmaken ik werd echt doodziek, buikpijn, overgeven en krolde echt ineen. Mijn man net thuis, heeft mij dan maar meteen naar het ziekenhuis gebracht, daar dachten ze dat ik een gesprongen appendix had en na nog meer testen zeiden ze: ja mevrouw u bent zwanger en we gaan het meteen operatief verwijderen, want de vrucht is al ontploft in de eileider.Ik ben dan echt meteen onder het mes gemoeten en dit was via laprascopie. Nadien moest ik op controle elke week en zo veertien dagen, want mijn HCG bleef stijgen, ik was dus volgens hun nog steeds zwanger. Twee weken later terug dezelfde pijnen, weer spoedgevallen, weer operatie( draadjes van vorige keer waren er nog niet uit!), er zat nog een stukje vrucht en ik maakte een embolie. Mijn leven heeft toen ook aan een zijden draadje gehangen en nu dus 8 jaar later heb ik een flinke zoon van 26mnd. Al die tijd heb ik nodig gehad om erboven te komen en het heeft mij ook mijn huwelijk van toen gekost, gewoon omdat we er niet over konden praten en ieder voor zich, zich schuldig voelde. Ik heb ook maar één eileider en na mijn zoontje dacht ik dat ik heel snel weer zwanger zou zijn en dit heeft toch weer een jaar/ half weer tijd genomen plus een kleine ingreep om mijn eileider vrij te maken en nu ben ik weer zwanger en verwacht mijn volgend kindje in januari. Ik schrijf dit maar neer voor de mama’s, om te laten zien dat er zeker nog hoop is nadien, maar je moet wel zien dat je als koppel blijft praten, want het zijn moeilijke momenten waar je door moet en je moet zeker de tijd nemen om te verwerken. Groetjes en ik  voor jullie |
| 16/09/2003 @ 22:23 Inez | hey Joke, mijn verhaal is zo ongeveer als dat van Marie: ik herken de pijnen, bij mij dacht men ook aan hormonen omdat ik mijn pil nog maar juist had gelaten.:gestopt eind juli, en begin augustus dacht ik zwanger te zijn, eind augustus een test gedaan maar die was negatief en 2 dagen later beginnen bloedde.half september ben ik dan naar de huisarts gegaan en die gaf mij medicatie om mijn "maandstonden" te laten ophouden, maar hoe meer medicatie ik nam, hoe harder ik begon te bloedde.En dan begin oktober ben ik in mekaar gezakt.De dag daarna kon ik pas terecht bij een gyneacoloog en die merkte dat het vruchtje al een deel zo verwijderd was, dus geen operatie, mijn buik zat wel vol vocht.Heb achteraf trouwens nog veel last gehad van braken(voelde mij toen pas echt zwanger terwijl er niks meer was)MAAR je ziet wel dat het vlug kan veranderen, want al na een maand was ik terug zwanger, dus veel sterkte |
[Forumoverzicht (Archief)] [Hoger Niveau]