Hoi Allemaal,
Ik heb nu bijna drie jaar geleden een kindje verloren in de dertiende week van mijn zwangerschap. Het begon met oud bloed en nadat de echo had uitgewezen dat het hartje niet meer klopte waren ze van meneing dat het gelijk gecuretteerd moest worden. Ik heb gehuild en gegild en noem maar op maar het luchtte op dat moment niet op. ik was ook maar plaatselijk verdoofd dus ik heb het heel bewust meegemaakt. Na ruim een half jaar (op de dag dat ik uitgerekend was van nr. 1) raakte ik zwanger van mijn zoon Jelle. De hele zwangerschap heb ik in angst geleefd en zelfs mijn bevalling was echt een kwelling. Maar uiteindelijk een gezonde zoon en niets meer aan de hand. Nu is hij 19 maanden en vonden wij het wel tijd voor nog een broertje of zusje. Na de 2 maanden was ik al zwanger. Nu ben ik bijna 6 weken maar ik ben zo bang. Ik kan me niet meer herinneren of ik deze angst ook had met Jelle of dat dat anders was. Ik maak me al druk als ik even afscheiding verlies. Nu ben ik dus al gestressd en ik weet wel dat ik na de dertien weken een stuk zekerder ben. Maar is het zo logisch dat ik zo bang ben? Volgens mijn omgeving moet ik me niet zo druk maken omdat ik nu al een gezonde zoon heb. Maar zouden ze het dan niet snappen dat ik nu weer alle gevoelens van toen weer krijg? Maak ik me zorgen om niets?

Liefs
Rosalie

Hoi Cindy,

het gaat nog helemaal niet van een leien dakje, ik heb al vanaf dinsdag bloedverlies en de echo wees uit dat ik net 5 weken was en dat ik dusmisschien een week achter liep. Maar dat kan natuurlijk want het streepje kwam natuurlijk later in de test, maar waarom verlies ik dan bloed?
Ik heb gewoon voor mezelf al het idee dat het misgaat, ik sta heel raar te kijken wanneer het goed gaat.
Ik heb zelf het idee dat ikhet niet meer kan opbrengen om vrolijk te zijn maar ja ik moet natuurlijk wel voor me zoontje van 19 maanden.
ik ben het even goed zat en a.s. vrijdag krijg ik weer een echo om te kijken of het gegroeid is.
Mwah ik weet nu al dat het niet zo is.
Liefs van een zeer verdrietige
Rosalie

gefeliciteerd en geniet er van, ik ben zelf 6 weken en 3 dagen zwanger wanneer ben je uitgeteld. sterkte ik voor je. groetjes nancy

Ik ben inmiddels vandaag 10 weken ongeveer en onwijs misselijk.maar als die kleine in me buik doorgroeit vind ik het niet erg....
Ik moet volgende week weer voor een groeiecho en ik ben zo benieuwd en bang tegelijk. Stel j voor dat het ondertussen weer foute boel is. Oke zo mag ik niet denken maar als je het een keer megemaakt heb denk je er toch aan. Ikhoop maar dat het goed zit.
Jullie ook onwijs veel succes he! Als het allemaal goed zit ben ik ong. 17 mei uitgerekend.

Liefs Rosalie

hey,rosalie

ik heb zelf ook een miskraam gehad op 12w en ben na 7 maanden terug zwanger geraakt! ik begrijp je angst volkomen! ik ben nu aan de 36ste week begonnen en zal pas echt blij zijn als ik echt een baby in mijn armen kan sluiten! ik denk er nog vaak aan terug,je kan het pas echt begrijpen als je het zelf hebt meegemaakt en zeker als je er zo sterk naar verlangde! ik hoop dat je zwangerschap goed verloopt probeer positief te blijven,he!

groetjes