Dag Ikke,
het spijt me te lezen dat je al 2 miskramen gehad hebt.
Ook bij mij is het zo gelopen. Twee keer zwanger en twee keer een miskraam.Ben nu voor de derde keer zwanger en heb vanaf de 4de week tot en met de 12de week Utrogestan moeten nemen.Wel de orale vorm,niet de "opstekertjes".
Dit bevorderde de innesteling en "kalmeerde" de baarmoeder.
Het is echter geen garantie dat je geen miskraam meer krijgt,maar mijn gyne dacht dat als het niet baat,het zeker ook niet schaadt.
Hoever was je trouwens toen je ermee begon?
Veel sterkte nog!!
Doudou

Hoi

Ik ben zelf ondertussen 13 weken en 5 dagen zwanger en had op 8,5 weken een klein beetje bloedverlies (echt miniem) maar ik was toch ongerust dus heb ik een echo laten nemen en gelukkig was alles tiptop in orde.
De gyne heeft mij toen wel Utrogestan voorgeschreven ook met de melding dat dit de innesteling zou bevorderen maar een eventuele miskraam niet tegengaat.
ik heb toen die vervelende pilletje 3 x daags moeten opsteken tot ik iets voorbij de 11 weken terug op controle ging.
ik vond het vooral verschrikkelijk dat de helft er precies terug kwam uitgelopen en ik dus constant met een maandverbandje moest rondlopen.


Groetjes

Kim

Dag ikke,
om een antwoord op je vragen te geven,ook de orale vorm noemt Utrogestan en het zijn gelcapsules,redelijk gemakkelijk door te slikken.Ik moest er zo 3 keer 2 per dag nemen.
Ik heb in januari 2002 mijn laatste miskraam gehad met bijhorende curretage.Toen heb ik mijn lichaam enkele maanden laten "rusten".In juli zijn we terug beginnen proberen en in september 2002 was het al raak.Ik ben nu dus bijna 26 weken ver.De eerste maanden van mijn zwangerschap heeft de gyne mij wel thuisgehouden,tot het risico op miskraam niet zo groot meer is (12 weken).Ik doe ook wel fysisch belastend werk,vandaar.Nu,enkele weken geleden ben ik volledig gestopt met werken,vanwege een ernstige vorm van bekkeninstabiliteit.Maar geloof me,na enkele miskramen
neem je er de pijn en het ongemak graag bij,hoor,als alles met de kleine maar goed is.
Nog even een nadeeltje van de orale Utrogestan: je geraakt er echt van uitgeput,niet alleen de zwangerschapsmoeheid,maar precies of al je energie wordt uit je gezogen.Dit is misschien niet bij iedereen zo,maar de gyne waarschuwde er toch voor.Dus,je gaat vanzelf veel rusten,hoor.
Zo,ikke,een heel boek is dit,hopelijk heb je er iets aan.
In elk geval,heel veel geluk en nooit de moed opgeven!!!!
Groetjes,Doudou.

Hey Ikke,

ben blij dat je er iets aan hebt.Enkele tips,is moeilijk te geven,vind ik.Die eerste maanden thuis zijn psychisch heel belastend,je leeft voortdurend in angst dat er weer iets misgaat...Dus probeerde ik echt naar mijn lichaam te luisteren,omdat ik dacht dat dat het beste voor het kindje is.Daarmee bedoel ik,als ik me wat moe voelde,legde ik mij wat neer,ook al was het midden op de dag.Als ik dacht dat een bepaalde beweging niet "gezond" was,deed ik hem niet.Ook al betekende dat dat mijn huishouden er soms al eens bij inschoot.
Ik bracht ook veel tijd voor de computer door,op zoek naar lotgenoten,mensen die ook al enkele miskramen hadden,gewoon hun verhalen lezen geeft al heel wat steun.En elke week dat ik probleemloos doorkwam,voelde ik mij al iets beter.
Het is heel belangrijk om positief te blijven denken,ook al is dat soms moeilijk,hoor.Als de negatieve gedachten de overhand kregen,belde ik een vriendin of de buurvrouw.
Ik heb veel gelezen ook,doe ik nu nog....En eens de 16 weken voorbij,trakteerde ik mezelf op een "babyspulletje".
Een eerste pakje,een paar sokjes,enz...
Maar soms slaat de verveling echt wel toe,hoor.Maar het is voor het goede doel,hè.En als je dan die kleine voelt "rondspringen" in je buik,dan weet je echt wel dat alles de moeite waard is,wees gerust.
Voila,weer een epistel.
Ik wens je in elk geval het allerbeste en hoop dat je even gelukkig mag worden met je hummeltje,als ik nu al ben.
Wanneer ga je er trouwens aan beginnen? Zo kan ik je toch misschien nog een beetje volgen.SUCCES !!!!!!!
Groetjes,Doudou.