Normaal gezien gaat onze zoon (2.5 jaar) zonder al te veel problemen naar bed. Hij slaapt in de namiddag meestal nog een tweetal uurtjes (13-15u) en gaat om 19.30u slapen tot 08u. Hij huilt normaal gezien niet als we hem slapen doen en alleen ’s nachts moeten we af en toe eens zijn tut terug gaan geven, maar meer ook niet. Gisteren gingen we in de namiddag naar Plankendael en ’s avonds was hij dus echt moe. Hij vroeg zelf om naar bed te gaan en toen we hem er hadden ingelegd, begon hij te krijsen en te brullen. Een tiental keer zijn we terug naar boven gelopen om hem terug neer te leggen, te laten drinken, zijn tut te geven, uiteindelijk boos geworden, muziekje eens afgezet, enz., maar niets hielp. Nog voor de deur terug dicht was, begon hij weer te huilen (op een zelfde manier als zijn driftbuien). Uiteindelijk heb ik hem terug opgehaald en hij heeft nog een uurtje gespeeld. Om half tien is hij terug gaan slapen, heeft nog een half uur gebruld, maar we hebben hem genegeerd. Vanmorgen om half zes hetzelfde scenario: wakker en niet meer willen slapen. Ook zijn boekjes geven, zijn deur open laten, het licht aan, konden hem niet stil krijgen. Hij wou opstaan. Daarnet weer idem dito. Hij was moe, wilde graag naar bed, maar ik was nog maar halverwege de trap of hij was alweer aan het driften en het brullen. Is dit een of andere fase waarin hij zijn gelijk probeert te halen? Ziek is hij immers niet, want zelfs met een perdolan tussen zijn billen slaapt hij niet, dus van de pijn zal het niet zijn. Koorts heeft hij evenmin, te warm of te koud is het ook niet, want de voorbije dagen was dit ook geen probleem.
Ik snap er niets meer van. En volgende zondag vertrekken we op reis!
We weten wel dat hij rond volle maan nooit slaapt (de 2 dagen ervoor) en elke 15 minuten begint te brullen, zodat ik er rond 03u meestal van ellende mee beneden ga zitten, maar die volle-maan-slapeloosheid hebben we enkele dagen geleden al gehad, dus dat is het niet. Dat begint trouwens ook altijd pas vlak na middernacht, nooit meteen na het slapengaan.
Wat is er mis met mijn peuter? Waarom doet hij nu zo vervelend bij het slapengaan en waarom zo plots, van de ene dag op de andere???

Hoi!

Peuterpuberteit zeker!?

Ik heb drie zoontjes en ze hebben allemaal wel eens zo’n fase gehad. Ineens niet willen slapen.
Nu bij nummer drie hadden we het door en we hebben even erg op de tanden gebeten en laten wenen. Wel gaan kijken en troosten maar NIET eruit nemen. Gewoon zeggen van ’slaap nu maar lekker’ en proberen niet te veel emotie te tonen helpt het beste.
Bij ons eerste kindje heb ik heel veel problemen gehad door hem eruit te nemen.(die was ook moeilijker want hij gooide zich gewoon over de rand van het bed!)
Hoe lang dat duurt is moeilijk te zeggen. Bij ons was het bij ons jongste kindje tamelijk snel over door zo te reageren.

Veel succes ermee! Ze hebben nu eenmaal de leeftijd om alles uit te testen.

Anita