Hallo,

Gisteren dus onze 1ste inseminatie in Antwerpen gehad.
Daar werken ze wel helemaal anders tegenover Leuven. Ik die dacht dat ik na de inseminatie een 30 min moest blijven liggen, nee hoor we mochten direct terug naar huis.
Om 11u binnen gekomen en ik denk dat we al om 11.15u terug buiten waren.
Het ging er veel gemoedelijker aan toe vond ik, nu moet ik 14 dagen wachten en als mijn regels er dan nog niet zijn een testje doen of bloed laten trekken dat mag ik kiezen.
Als ze er wel zijn dan kunnen we direct terug starten met onze volgende poging.
Maar hier ging het ook niet zo stressy eraan toe, tegenover bij ons Leuven was altijd bijna een hele dag erop uit.
En nu heeft mijn vriend gisteren namiddag nog hard kunnen werken en ik het wat rustig aan gedaan.

Dus nu maar en dan weet ik het een paar dagen na mijn 28ste verjaardag, dus wie weet een laat verjaardagscadeautje?????
Normaal gezien komen mijn dan rond 21/5 denk ik.

Groetjes Nina VH

Hallo allemaal,

Amaai, wat een actie hier als ik een weekje niet kom kijken

Cynthia en Jule... Helaas geen goed nieuws!
Jule, dat is idd wel heel vroeg, niet? Een week na de pregnyl al... Ga je evengoed bloed laten trekken?

Cynthia, tja, wat een dilemma hé! Maar ik denk eerlijk gezegd ook dat het wijze woorden van jezelf zijn.... De beslissing zal niet makkelijk zijn, maar je kan je idd afvragen tegen welke prijs je door wil gaan...
Bij ons is het een klein beetje een vergelijkbaar verhaal...; ik maak antistoffen tegen het bloed van de baby: Bij Daria was er uiteindelijk geen probleem en ook tot nu toe gaat alles prima (godzijdank) maar dan komt ook de vraag (van de gyn oa) of we het niet beter bij 2 gezonde kinderen kunnen laten. Ik zou ook graag voor een derde ukje gaan (alhoewel de tweede er nog niet is) maar dat is niet enkel een keuze van je hart meer hé, het verstand speelt nu ook een grote rol dus.... Ik heb nog tijd zat om hierover te denken, maar ik snap dus wel een beetje hoe je je voelt...

Nina Vh, spannend aan het afwachten? Laten we heel hard dat er toch iemand met positief nieuws komt hé!!!!

Voila, mijn dochter is alweer een hele monoloog aan het afsteken (wakker van haar middagdutje dus)
Tot de volgende!

Groetjes,
Nina

Wat dat werk betreft: ik ben indertijd ontslagen omdat ik mt IVF zou beginnen voor Rhyss. En doordat de behandeling dan zo moeizaam ging, vond ik geen ander werk. Ik moest elke dag naar Leuven en dan die opnames enzo. Een zware dobber op dat moment om ineens een inkomen minder te hebben.
Uiteindelijk tegen dat Rhyss geboren werd, waren we er zo op ingesteld om met minder rond te komen, en iedereen voelde zich er beter bij dat ik thuis bleef, dat ik dat uiteindelijk ook beslist heb om huismoeder te worden.

Amaai, eventjes niet hier geweest en wat een vreselijk nieuws dat we te horen krijgen.

Jule, ik begrijp bij jou ook goed genoeg dat het met werk en fertiliteitsbehandelingen niet zo gemakkelijk is.
Ik heb geluk dat het bij mij op het werk nogal goed meevalt als ik op controle moet of dergelijke. Bij mij op het werk weten ze ervan, alleen de grote bazen niet natuurlijk.

Cynthia, ik geloof zeker dat het pijn doet zeker als je eigenlijk nog een baby wil om die babykleertjes te zien hangen.
Dat is bij mij ook zo, maar nu toch al veel minder.

En nu over mij zeker, nog een weekje geduld en wie weet een laat maar misschien heel leuk verjaardagscadeau!!!!! Waar ik 9 maanden van kan gaan genieten.
Alleen ik voel nog niets, geen aantocht van of misselijkheid van een zwangerschap, maar dat zal nog wel wat vroeg zijn zeker.

Ik hou jullie op de hoogte!

Groetjes Nina VH

Hey dames!

Het gesprek met de gyn gisteren heeft ons goed gedaan. De verminderde bevruchting tov anders is veelkans te wijten aan het feit dat mijn bloedwaarden op een gegeven moment bleven stilstaan, waardoor de kwaliteit verminderd is. We hebben samen overlopen wat er allemaal al is misgegaan, in deze poging maar ook in al de vorige. En we kwamen aan een aardig lijstje...
Uiteindelijk heb ik de vraag gesteld die in mijn hoofd rondspookte. Of het intussen mogelijk zou zijn om een operatie uit te voeren aan mijn eierstokken. 5 jaar geleden durfde geen enkele arts het aan, maar misschien dat er intussen nieuwe technieken ofzo waren? En idd intussen doen ze zo'n operaties met de laser in Leuven.
Dus ik sta op de wachtlijst! De dokter die mij vroeger opvolgde, zou de operatie uitvoeren. Daar ben ik blij mee, want ik heb enorm veel vertrouwen in haar. De bedoeling is dat ze de verklevingen en vergroeiingen probeert los te maken met laser. Het zal geen eenvoudige operatie zijn, waarbij een heel team van urologen, gyns, darmspecialisten zal aanwezig moeten zijn. En de operatie zou minstens 3 uur in beslag nemen. Maar de kans is op deze manier klein dat ik er slechter zou uitkomen dan dat het nu is. Ofwel vergroeit en verkleeft alles terug opnieuw, en dan is het zoals nu, en die kans is wel reëel. Ofwel verbetert de situatie. Maar ze zouden veelkans wel de eileiders volledig wegnemen, waardoor de kans op pijn vermindert tov nu. En de kans op een innesteling wordt tegelijk een stuk groter. De operatie zou ongeveer over een jaar plaatsvinden, en we gaan onze laatste twee PU's opsparen voor daarna, omdat de kans op slagen toch groter zou kunnen zijn na de operatie.
Natuurlijk kunnen we alles nog afblazen hé. Maar ze hebben me al op de lijst gezet, want anders moet ik nog langer wachten. En ik zie dit plan op zich wel zitten. De gyn zei ook dat deze operatie vroeg of laat toch nodig zal zijn, ook al zouden we stoppen met IVF, dus dan kunnen we het beter nu laten doen hé.
Ik ben zo blij dat alles nu weer wat hoop geeft op toch nog dat derde wondertje!!!


Kim, ik heb ook een zware vorm van PCO zonder eisprong. Mijn eerste zoontje is er gekomen door Clomid, Humegon-spuiten (voorloper van Menopur) en Pregnyl.
Later kreeg ik nog een probleem bij waardoor ik aangewezen was op IVF voor mijn tweede zoontje.
Erin blijven geloven en de hoop zeker niet opgeven hoor!!! En nu lijkt het lang dat je moet wachten, maar de tijd gaat snel hoor!
Véél succes!!!

Jule, super dat jullie direct weer kunnen starten!!! En die serologietest daar moet je niet voor afwachten hoor. Dat doen ze terwijl je bezig bent met de behandeling.

Het is idd een jaar uitstel voor ons, maar eerlijk gezegd zit ik daar op dit moment echt niet mee. We gingen er van uit dat het hier eindigde voor ons, en nu komt er onverwacht nog een extra kans voor ons!!! Dus wat maakt dan dat jaartje uit? Tegen dan ben ik bijna 35, dus kan ik nog enkele jaartjes proberen hé. Ik ben gewoon al superblij dat we deze kans krijgen!
En uiteindelijk zouden we zowiezo toch moeten wachten tot na de zomer om opnieuw op te starten, dus ten vroegste PU in oktober. Het scheelt al niet zo heel veel meer met voorjaar 2009 hé.
Natuurlijk is het dan september 2009 ofzo eer we effectief terug van start kunnen, maar een jaar is zo voorbij; dat zie je aan onze kids als ze weer eens verjaren!