Hey, nu kreeg ik er maandag nog een maag- en darmontsteking bij. Ik moest overgeven en had diarree. Plus dan nog eens koorts erbij. Ik kreeg de ene harde buik na de andere en enkele voorweeën ook. Ik ben dan maar naar het ziekenhuis gegaan en ze hebben mij daar aan de monitor gelegd. Met de kleine was alles nog goed, alleen zijn hartje klopte wat te snel, wat door de koorts kwam. En mijn bloeddruk was wat te hoog. Maar voor de rest zat er nog geen beweging in. Woensdag dan terug aan de monitor en dan was zijn hartslag toch rustiger. De dafalgan heeft zijn werk gedaan tegen de koorts. Het overgeven en de diarree waren ook over. Maar nu moet ik wel twee keer in de week aan de monitor voor die bloeddruk in het oog te houden en het effect daarvan op de kleine. Zolang alles blijft zoals het nu is, wordt ik niet ingeleid. Morgen terug aan de monitor en ik hoop dat alles nog steeds goed is!
Ik hoop ook dat ik nog wat tijd krijg om terug te recuperen want ik ben toch nog wel slap en flauw. Ik probeer veel te rusten dus, ik kruip terug in mijn zetelke!

groetjes, sokje

Vandaag op controle geweest bij de gynaecoloog. De kleine zit al zeker aan de 4 kilo. En mijn bloeddruk was weer gestegen. Het hoofdje was ook al goed ingedaalt en ik had al 1 cm opening. De gyn heeft beslist van mij donderdag in te leiden. Ze wilt geen risico's nemen met die bloeddruk en dan mijn bloedstollingsproblemen plus dat het dan ook al een zware baby is. Nu ben ik wel zenuwachtig hoor! Ergens wist ik wel dat ik ingeleid ging worden, want met die medicatie enzo.. Maar nu het zover is, slaan de zenuwen toch wel toe! Ik ben zo benieuwd naar mijn kleine ventje!

groetjes, sokje

Hey Lin, ik heb gewoon even mijn verhaal gekopieert van een ander topic want als ik dat allemaal terug moet intypen.


Die woensdag nadat ik hier nog een berichtje had geplaatst ben ik gaan douchen. Ik kwam vanonder de douche als een kacheltje. Ik had het echt warm en meer vochtverlies. Ik ben dan vertrokken naar mijn schoonouders. Het was heel moeilijk om het te verstoppen. Mijn vriend en ik waren echt zenuwachtig en keken enorm verliefd naar elkaar Achteraf vertelde mijn schoonzusje dat ze het wel vermoedde, want zij is vorig jaar ingeleid en ze wist dus goed hoe dat was. We zijn dan rond half negen aangekomen in het ziekenhuis en we moesten de nacht doorbrengen op het verloskwartier al. Ik heb geen oog dichtgedaan en ik moest konstant naar toilet. Ook meer vochtverlies. Om zes uur kwamen ze dan een pilletje opsteken en moest ik aan de monitor. Er was wel al wat beweging. Een half uurtje later weer een pilletje. Rond zeven uur hebben ze me dan eens onderzocht en ik had al drie cm opening. Blijkbaar was er van de dag ervoor toch iets losgekomen. Om 8 uur hebben ze de vliezen gebroken en dan kreeg ik volle gas weeën. Ze hebben mij dan een epidurale gegeven. In het begin kon ik al bij al de weeën goed opvangen. Maar mijn rug bleef pijn doen en de epidurale werkte voor mijn rug en buik niet. Ik had ondertussen ook al een baxter gekregen om de weeën op te drijven. Na een paar uur werd er vermoed dat mijn kindje naar boven keek, een sterrekijker dus, omdat ik zoveel last had van mijn rug en omdat de epidurale niet aansloeg. Ondertussen had ik vijf cm opening nog maar. Ik moest dan op mijn zij liggen en één been omhoog, in de hoop dat de baby nog zou draaien. (De weeën waren zwaarder omdat hij zo op mijn rug drukte en niet goed kon indalen.) Maar zo waren de weeën helemaal niet meer op te vangen. Ze hebben mij dan een tweede epidurale gegeven. Maar ook die sloeg niet echt aan. Rond 13-14 uur (na een tijd was ik zo van de kaart dat ik het uur niet meer in het oog had) hebben ze mij dan nog eens onderzocht omdat de weeën vele erger werden. Ik had volledige ontsluiting! Ik mocht direkt proberen te persen, maar ik was zo uitgeput dat ik duizelde en geen kracht kon zetten. Ze hebben mij dan terug op mijn zij gelegd, zodat de baby nog wat zou zakken en ik minder lang zou moeten persen. Ik heb dan nog een extra verdoving gekregen. Ik moet er wel zeker bij zeggen dat mijn vriend heel de tijd mij heel goed heeft bijgestaan en echt een droom van een ventje dat ik heb. Zo rustig dat hij bleef en hij deed echt wat ik wou en deed niets verkeerd Om 15 uur mocht ik beginnen persen. Toen wisten we nog niet of de baby nu gedraait was of niet. Het moeilijke was dat ik wel rugpijn had nog, maar mijn buik was verdoofd, dus ik voelde de harde buiken amper. Ik perste dan op de verkeerde moment en er kwam geen schot in de zaak. De gyn praatte al over de zuignap en ze ging al preventief een knip geven. Die zuignap leek mij maar niets dus heb ik heel hard mijn best gedaan. De verpleegster voelde aan mijn buik wanneer die hard werd en dan mocht ik duwen. Op die manier ging het ineens vlot en om 15u47 is hij uiteindelijk geboren! Iedereen schrok natuurlijk van zijn gewicht De zwaarste van dit jaar tot hiertoe. En iedereen feliciteerde mij dat het mij was gelukt zonder zuignap of iets dergelijks. Ik natuurlijk fier! En die eerste momenten heeft de papa vooral de kleine vastgehad. De moederkoek kwam vrij direkt dus dat was ook goed. Twee uur na mijn bevalling stond het bezoek er al, omdat ze anders die dag niet meer konden komen. Enfin, ik kan hier nog lang vertellen dus ik zal het wat inkorten Het is wel zwaar als er zo veel bezoek in je kamertje staat. Ik kreeg het altijd direkt benauwd. Maar onze Milo doet het heel goed. Hij weent niet veel, heeft soms wel wat krampjes. Zijn oogjes zijn wel wat ontstoken en hij heeft wat uitslag van de natte doekjes. Maar voor de rest is hij piccobello in orde. Mijn vriend heeft minder geluk. Die is gisteren ziek opgestaan en hij is net terug van de dokter. Hij heeft griep en een bacteriële infectie. Hij heeft 38,5 graden koorts en de dokter raadde hem aan van uit onze buurt te blijven zoveel mogelijk. Dus dat is wel een klein dompertje op ons prille geluk. Zo, ik denk dat ik wel alles heb gezegd nu Oh ja, de kleine is uiteindelijk wel op de juiste manier geboren. Hij is echt op het laatste nippertje gedraait. Ah, ik heb onze Milo in het ziekenhuis één nacht aan de verpleegsters gegeven. Ik zat er echt helemaal door. Ik kon niet slapen van de adrenaline en ik lag konstant te waken. Maar zo drie dagen wakker blijven, is niet te doen. Ik heb dan een kalmeringsmiddel gekregen en een nacht alleen met mijn vriend geslapen. Dat heeft mij wel goed gedaan. Enfin, ik ga stoppen, want mijn verhaal wordt wel heel lang.



groetjes, sokje

Hoi hoi, wat is het hier toch stil! Sokje, hoe gaat het??!!!
Hier alles goed, Sam is alweer 6,5 maand en smult van fruit, groente, lange vingers. Hij is nog steeds vrolijk en de eerste twee tandjes zijn in zicht. Vandaag zijn we weer naar babyzwemmen geweest en dat vindt hij heerlijk.
Sokje, hoop dat alles goed gaat en je lekker kan genieten!

Hoi sokje,
Wat sneu dat hij zo'n last van krampjes heeft!! Hopelijk werken de druppeltjes en anders gewoon van die speciale voeding proberen. Komt hij vaak 's nachts? Met krampjes is slapen natuurlijk ook lastiger.
Sam kreeg vanaf het begin voornamelijk borstvoeding en de laatste voeding was van Friso. Daar sliep en slaapt hij heerlijk op. N krijgt hij vier keer borstvoeding per dag, 1 keer nutrilon, fruithap, warme maaltijd en tussendoor een lange vinger en sinds vandaag ook een korst brood, wat hij echt heelijk vond .
Groetjes Linda

Hoi sokje,
Wat vervelend dat hij nog steeds krampjes heeft. Als hij nu al zo goed weer verder slaapt zal hij als hij straks wat meer overdag drinkt vanzelf de nachten wel meer doorslapen. Met 'normale' koekjes wacht ik ook nog hoor, want zo'n ding eten valt niet mee. Babyrijstewafeltjes en lange vingers kunnen ze helemaal versabbelen zeg maar, dus dat gaat goed. Ik ben ermee begonnen toen Sam ruim zes maanden was, maar iets eerder kan wel. Het is ook net wat je zelf wil natuurlijk. Als ze met harde koekjes aankomen kun je beter zorgen dat je zelf een lange vinger of een korstje brood bij je hebt of gewoon zeggen dat je het nog niet wilt. Als smoes kun je altijd zeggen dat hij er gisteren bij in gestikt is, haha, dan wachten ze wel. Lange vingers hebben wel een suikerlaagje, dus je moet zelf even weten of je dat wel wilt. Ik vind af en toe zo'n ding niet erg, maar ook niet te vaak. Fruithapjes mogen ze vanaf vier maanden, maar je kunt er ook mee wachten want ze kunnen langer zonder en soms zijn de darmpjes er nog niet klaar voor. Ik ben begonnen met 5,5 maand omdat ik het idee kreeg dat Sam 's avonds meer honger had en ik kon dat met de borstvoeding alleen niet geven. Ik ben dan ook begonnen met groentehap en daarna fruit. Nu krijgt hij sinds een paar dagen ook brood en hij vindt het allemaal geweldig.
Ik ga lekker slapen, ben net met een vriendin naar de bios geweest, was gezellig maar het is zo laat.
Doei doei!

Lieve Sanne,
Helaas valt daar geen zinnig woord over te zeggen. Het kan mis gaan zonder bloeding en het kan goed gaan met bloeding zoals bij Sokje. Zelf had ik bij mijn eerste zwangerschap een bloeding met bijna 6 weken en dat was misgegaan. Bij mijn tweede zwangerschap was het meer bruinig en toe ging het wel goed. Ga even langs een huisarts, die kan je meer vertellen. Ik moest toen met die bloeding een week wachten voordat ik weer een betrouwbare test zou hebben, dat was vreselijk. In Belgie kun je het met zo'n drie dagen weten omdat ze iets in je bloed meten. Ze prikken dan twee keer bloed en als ik dacht het hcg-waarde zakt dan is het misgegaan.
Ik hoop voor je dat alles goed is!! Laat je even weten hoe het gaat?
Sokje, wat vervelend dat je ventje nog steeds last heeft van zijn darmpjes! Is er geen lastige-darmpjes-forum waar ze tips hebben?
Heb het superdruk, moet zo na een dag werken nog gaan skeeleren, heb het afgesproken, maar veel zin heb ik nog niet.
Groetjes Linda

Wat vervelend dat hij reflux heeft, maar nu weet je in ieder geval wat je kunt doen en hopelijk helpt dat!
En hopelijk hoeft hij ook niet geopereerd te worden.
Sam ligt nu lekker even te slapen, moe van al het rollen. Hij had een vreselijk hekel aan op zijn buik liggen, maar ineens vind hij het leuk en rolt van rug naar buik, weer op zijn rug en zo een heel stuk. Heel grappig om te zien.
Ik ga nog even wat doen nu hij slaapt. fijn weekend!

Hallo sokje,
Een dubbele proficiat!
Hopelijk gaat het met de juiste medicamenten straks veel beter met Milo.
Liefs Stephanie