lkj
jki

Dag Isa,

Ilse is heel fier op haar grote zus, iedereen moet haar zien en telkens als er iemand op bezoek komt, wil ze sofie eventjes vast hebben (gewoon eens tonen dat ze het kan) het duurt niet lang, maar toch.
'Savond doet ons meisje het ook behoorlijk goed. ze slaapt momenteel van 12 tot 6 (heel af en toe komt ze om 4 uur nog eens wakker) en dan is het om de 3 uurtjes een flesje.
kijken doet ze nog niet zoveel, het is nog hoofdzakelijk eten en slapen. af en toe is er eens een half uurtje dat ze mooi wakker is en "rondkijkt"

Hier is het dus ook een supergemakkelijk kindje, maar grote zus was dit ook en ze lijkt op 2 druppels water op haar.

Ik zal proberen een paar fotootjes erop te zetten.

groetjes Katrien

Dag Isa,

Hier mijn verslagje over de bevalling.
We moesten dinsdag gewoon op controle gaan, maar door afwezigheid van onze gyn, moest ik naar de kraamafdeling gaan om daar alles eens na te kijken. Daar toegekomen, wisten ze van niet veel, eventjes wachten op de stoel in de gang, eventjes wachten in de kamer. uiteindelijk komt er een meisje binnen met de monitor. ze legt alles aan en het ziet er goed uit. nu de handschoenen voor het onderzoek, vergeten, weer wachten....
ze voelt, kijkt vreemd, voelt nog eens. Ik ga even een collega erbij roepen, het is al eventjes geleden dat ik nog een gewoon onderzoek gedaan heb.
Collega erbij, voelt, ja meisje je hebt al 4-5 cm opening, ze trekt haar hand weg en daar breekt m'n water, jij gaat hier niet meer weg. onmiddellijk een rolstoel en naar de arbeidskamer, na eventjes daar te wachten zijn de weeen begonnen.
en om 16.48 was onze kleine meid er.
Haar longetjes waren nog niet helemaal ok en ze moest bijna onmiddellijk naar de couveuze voor 3 dagen, ik was dolgelukkig toen ze de 4de dag de kamer binnenmocht. Nu kan ik ze bijna niet meer lossen.

Voor ons is het allemaal een ietsiepietsie te vlug gegaan. We hebben niet echt kunnen genieten van het moment Maar ja, je kan nu eenmaal niet plannen wanneer ze komen.

Hoe gaat het verder met jullie Thomas, ik zie dat hij al flink gegroeid is. slaapt hij goed?

groetjes Katrien

Hey Katrien,

nu begint het voor jou ook te korten eh!! aan het aftellen??

groetjes,

Isa

Hey Katrien,

ik zal mijn profiel is aanpassen, wat fotootjes en het geboortekaartje (tenminste als ik het zo bewerkt krijg dat het adres eraf valt, anders moet mijn ventje dat in de loop van de week maar doen).

Het is hier inderdaad een pak drukker dan voordien. En als ik eens 5 minuten tijd heb, ontbreekt me de zin om te kuisen...
Maar, goed nieuws op dat vlak, sebiet komt er een poestvrouw solliciteren, hopelijk valt ze mee!! Kijk er naar uit hoor, een proper huisje zonder er iets voor te doen...zalig lijkt me dat...

Ons Thomasje doet het erg goed trouwens, eten en slapen. Af en toe krampjes, maar dat valt eigenlijk goed mee...

groetjes,

Isa

Hey Katrien,

raar maar waar, mijn buikje mis ik nog niet echt!!! Weeg nu 6 kg minder dan voor de zwangerschap trouwens, hopelijk doet de borstvoeding er nog een stukje af!!

Dus ja, ik ben eindelijk bevallen (en echt eindelijk, in totaal heeft het 40 uur geduurd)...

Hoe gaat het met jou eigenlijk? Ook stilletjes aan aan het aftellen/ongeduldig worden??

Hieronder plak ik even het volledige verhaal, alleen te lezen als je tijd hebt


Zaterdag 18 augustus om 10u15 brak plots mijn water, precies zoals in de film. Ik stond letterlijk in een plas. Een geluk dat we nog thuis waren (we moesten naar een trouwfeest).
Wij dus naar het verloskwartier. Daar wisten ze ons te zeggen dat ze nog gingen afwachten of mijn weeën spontaan op gang kwamen. Na 18u zou ik antibiotica krijgen…We mochten echter niet meer terug naar huis wegens infectiegevaar. Dus hebben we een hele zaterdag doorgebracht in en rond GHB. En neen, geen wee te bespeuren.
Dus: overnacht in de verloskamer, mijn man sliep op de verlostafel ;)
Zondagochtend hebben ze me dan tabletjes opgestoken om de verweking en verstrijking te vervolledigen (ik had al wat verstrijking en verweking en 2 cm opening). En toen kwamen de weeën wel. Best pijnlijk, maar goed op te vangen…’s middags gaven ze me dan de baxter voor de ontsluitingsweeën, en die waren een pak pijnlijker. Daarbij had ik ook nog eens een weeënstorm, best vermoeiend dus. En mijn ventje maar masseren, masseren en nog eens masseren...!!! Om 4 uur begon ik de moed een beetje te verliezen, dus vroeg ik aan de vroedvrouw om eens te kijken hoever ik was gevorderd: in meer dan 3 uur van 2 cm, naar amper 4 cm. Om moedeloos van te worden. En dan plots: gigantisch veel pijn, geen wee volgens de vroedvrouw, maar het ging ook niet weg (een pijn die je normaal pas zou voelen bij 8-9cm opening, te maken met het draaien van de beeb). Een kwartier op een stuk afgezien en niets hielp, terwijl ik me daarvoor redelijk goed kon ontspannen.
Dus, heb ik maar een ruggenprik gevraagd (terwijl ik dit absoluut niet wou). De anesthesist was echter bezet, dus ik heb nog anderhalf uur op die prik moeten wachten. Wel hebben ze in tussentijd mijn baxter afgezet, dus had ik een pak minder weeën op te vangen.
Prik gezet, aan de monitor, en wat bleek: onze pruts kon plots de weeën niet meer verdragen, terwijl de dosis hormonen nog ultralaag was. Dus: alles weer stopgezet. Een uurtje ons beebje laten recupereren en opnieuw begonnen. Stilltjes aan de dosis verhoogd en lap, weer van dat: de harttoontjes gingen naar beneden en herstelden zich niet. Aan zijn hoofdje werd een monitor bevestigd om te kijken wanneer zijn reserves op geraakten en een spoedkeizesnede nodig was. Ik had er dus geen goed oog meer in.
Ondertussen had ik natuurlijk nog af en toe een wee, en die deden gelukkig hun werk. Stukje bij beetje had ik meer ontsluiting. Rond middernacht had ik een achttal centimeter. Wat bleek nu: ons beebje was een sterrekijkertje (en dat was meteen ook de reden waarom alles zo traag vorderde), en waarschijnlijk lag de navelstreng ergens gekneld ofzo. Dus ik moest proberen hem te draaien. Heb een hele tijd met een opgetrokken been op mijn zij moeten liggen, en het hielp: hij kon plots beter tegen de weeën, dus de baxter werd terug opgedreven. 10 cm opening, maar ik mocht niet persen: de beeb was niet ingedaald. Ik moest op handen en knieën de persweeën wegpuffen. Tot ik zei dat ik echt niet meer kon (de epidurale had ik al niet meer bijgespoten, de persdrang kreeg ik toch niet weg). Toen mocht ik een beetje meepersen, en de beeb daalde lichtjes. Dan mocht ik een maal voluit persen (ruglig): harttoontjes naar beneden, de beeb kon er weer niet meer tegen. Terug op handen en knieën dan maar.
Uiteindelijk mocht ik dan toch persen, maar op mijn zij liggend, maar nog niet voluit, eerst moest de beeb indalen, zadat ze erbij konden met de zuignap. De beeb daalde verrassend goed in, en na een paar keer voluit persen is hij dan geboren, onze Thomas, zonder hulp van de zuignap!! Supertrots was ik, en de bevallingsploeg was opgelucht en stomverbaasd over het vlotte verloop van de bevalling na zo'n vermoeiend weekend.
En wat bleek nog? Er zat een knoop in zijn navelstreng (vermoedelijk had dit ook te maken met het feit dat hij het zo moeilijk heeft gehad). Bij mijn volgende bezoek aan de gynae eens vragen of dit gevaarlijk is...
Om kort samen te vatten: zaterdag om 10u15 brak mijn water, maandagochtend om 03u45 was hij er, gezond en wel!!


Vele groetjes,

Isa en Thomas

Hey Katrien,

ben ook wel benieuwd hoe de zwangerschap bij jou verloopt. Nu zal die buik al wel goed te zien zijn niet? Mijn zus is nu 24w en nu begin je bij haar toch duidelijk te zien dat ze zwanger is hoor. Als je haar niet zou kennen zou je daarvoor alleen gedacht hebben dat die wat aan het bijkomen was ofzo (is uiteraard ook zo ;) ). En je dochtertje, is die ermee bezig dat ze een broertje of een zusje krijgt? Dat gaat zo leuk zijn om die twee met elkaar bezig te zien!!

Hier mag ik niet klagen denk ik. Ik slaap wel slecht en heb last van bekkeninstabiliteit, en dat wordt alleen erger. Maar ik ben nog heel mobiel hoor...
Voor de rest: de kilo's vallen hier super goed mee: bij de laatste weegbeurt nog maar 2 kilo bijgekomen, had nochthans verwacht dat het nu veel sneller zou gaan, maar ben tss 32 en 34 weken maar 200g bijgekomen... Ben benieuwd wat de weegschaal donderdag zal zeggen. Mijn buik is ook niet gigantisch, en die zit dus ook niet echt in de weg. Alleen heb ik soms 'last' van ons ukje. Die voel ik soms echt zitten en dan kan ik bepaalde bewegingen gewoon niet doen omdat alles geblokkeert lijkt...

Ons kinderkamertje is ook zo goed als af. Volgende week wordt de deur geplaatst en hebben we het bedje, voor de rest is het eigenlijk af. Ook alle noodzakelijke eerste spulltetjes zijn in huis, dus van ons mag het gaan komen. Hoewel, best nog een paar weekjes geduld, maar er is ook niets dat er op wijst dat ukje te vroeg zou komen. Hoewel ik dit weekend wel wat last heb van een zeurend gevoel in mijn onderbuik (ik vermoed dat dat de oefenweeën zijn?). Maar dat maakt het allemaal wel veel echter natuurlijk.

Ik kan er eigenlijk niet bij dat ik over een maandje niet meer zwanger zal zijn. Dat zal toch wennen zijn hoor, die bewegingen ga ik echt missen! Maar wat ik in de plaats ga krijgen Mmmmmmmmmmm....Ik denk niet dat ik kan inschatten hoe dat gaat voelen, ik kijk er eigenlijk wel naar uit...


Woensdag moet ik trouwens ook stoppen met de aspirine, de heparine moet ik wel blijven doornemen tot 6w na de bevalling.



vele groetjes,

Isa

Hey Katrien,

volgens de echo ben ik ook verder dan eerst voorzien. Maar ja, ik weet perfect wanneer mijn eisprong is geweest, en eens de 12w voorbij wordt het sowieso moeilijker te schatten eh.

Maar sowieso kan je kindje natuurlijk 2weken eerder dan voorzien geboren worden. Zelf ben ik ook vroeger geboren, en ik hoop stiekem dat onze pruts zich ook wat eerder zal aandienen...

groetjes,

Isa

Hey Katrien,

wat rottig van je verkoudheid zeg, en als je zwanger bent sleept dat alleen nog langer aan. Je immuunsysteem is nl erg verzwakt.
Tot nu toe ben ik nog niet ziek geweest (allez van de één of ander virus of bacterie eh), en daar ben ik heel heel blij om...Zou het kunnen missen als kiespijn..

Verzorg je maar, en geef Ilse een dikke knuffel (verkouden ben je toch al )

groetjes,

Isa

Hey Katrien,

kom dus net van de echo/gynae...

Ondertussen weegt ons prutske 1850-1900 g. En dat is ongeveer het gemiddelde (Op 100 kindjes zouden er 47 zijn die minder wegen...). Dus dat ziet er alvast goed uit. De beentjes blijven voorzitten op de leeftijd...wie weet wordt het een lang smalleke? Ben best wel benieuwd...
Voor de rest valt er weinig te melden. Ik blijf moe moe moe, maar ik kan aftellen, ik moet nog maar 2 weekskes werken en dan zit ik verplicht thuis, zit er ni mee in moet ik zeggen,

groetjs,

Isa