Helaas meiden, zojuist ben ik toch weer ongesteld geworden. Ik lig op bed met griep en hoge koorts en ook nu weer een hele pijnlijke menstruatie. Ik blijf het raar vinden, dat dat zo is veranders na de curretage. Het voelt ook gemeen, adt ik drie keer binnen een maand zwanger was en nu aldoor niet.......

Ik heb laatst bij de huisarts aangegeven, dat ik sinds de curretage zoveel last heb van mijn menstruatie, maar ze zag daar geen probleem in. Het enigste wat ze erg bleef benadrukken, was dat ze het verstandig zou vinden om ivm onze kinderwens en mijn leeftijd nu naar de gyn te gaan,om dat de tijd zou gaan dringen.
Na de curretage kreeg ik een briefje mee met een belafspraak met de gyn. Maar toen ik belde op de aangegeven datum zei de assistente dat het een misverstand zou zijn, want een nacontrole was niet ndig en er was niets op kweek gezet, dus waren er ook geen uitslagen om te spreken.
Ik twijfel of ik er nogeens op terug zal komen. Aan de andere kant ben ik het nu ff zat. Ik was vol overtuiging, dat het hier bij zou blijven. Juist omdat het te veel druk voor mij gaat geven.
Ruim 12 jaar terug was ik zwanger van mijn zoon. Een goed overdachte keuze van mijn toenmalige man en mij. Al in het begin van de zwangerschap treaden er wat complicaties op. Ik blijk niet goed tegen hormonen te kunnen en krijg daar poliep groei van. Dit uit zich in bloedingen. Op zich niets ernstig, maar eerst was dat niet bekend en als je bloed verlist tijdens je zwangerschap schrik je toch. Toe nik met 3 maanden voor het eerst naar de verloskundige ging, wilde zij ivm het bleodverlies niet proberen het hartje te zoeken, maar stuurde mij liever gelijk door naar de gyn voor een echo. Vanaf dat moment onttrok mijn ex zich steeds meer van de zwangerschap. Hij wilde de verantwoording niet dragen. (staat uiteindelijk zelfs in de scheidingspapieren als zijn reden: ik kan niet tegen de verantwoordelijk van een gezin). In de loop van de zwangerscahp kreeg ik steeds vaker bloedingen, moest ik het rustiger aan doen en werd tenslotte ingeleidt ivm zwangerscahpsvergiftiging. Een week na de geboorte kreeg mijn vader te horen dat hij was opgegeven door de artsen. Ipv dus lekker op mijn roze wolk te zitten, was er de zorg voor mijn zieke vader en een relatie die niet lekker ging. Mijn vader is overleden toen mijn zoon anderhalf was. Mijn ex vond het prima als ik een tweede wilde, maar dan was ie ook voor mij. Ik vond dat geen uitgangsbasis, dus hield het zoals het was. Met een slechte relatie loop je niet te koop, dus ondertussen kwamen de vragen, waar blijft nummer 2? De andere meiden uit het zwangerschapsgroepje kregen nr2 etc.Ondertussen vanalles geprobeerd om de relatie te redden. Toen mijn zoon 3 was is mijn ex weggegaan. Hij zou 2 weken weggaan om ff tot zich zelf te komen. Ik dacht dat hij naar zijn moeder ging, maar hij ging naar een vriendin. Ruim drie jaar heeft hij geroepen, dat hij terug zou komen, dat hij zoveel van mij hield en dat hij absoluut niets had met die vriendin. Iedereen zei dat ik gek was, dat ik hier intrapte. Ik hield van hem en wilde hem geloven. Na ruim drie jaar was ik er klaar mee. Mijn leven stond stil en de zijne ging verder met nieuwe vrienden etc. Ik hoopte dat ik door een scheiding een nieuwe kans zou krijgen, ook op een nieuw gezin. Hij wilde eerst niet scheiden notabene. Maar is uiteindelijk na onze scheiding binnen een jaar met de vriendin getrouwd.
Tijdens mijn 1e huwelijk heb een hele tijd erg veel last gehad van het feit dat ik mijn kinderwens verder moest opgegeven. Ik wilde niet meer op kraamvisite etc. Toen mijn hartsvriendin een baby kreeg heeft zij mij er juist erg bij betrokken en dat bracht weer de ommekeer voor mij. Ik kon het steeds beter een plaatsje geven.
Ondertussen ging de tijd door.
Begin januari 2004 leerde ik mijn huidige man kennen. Beide hadden we graag meer kinderen gehad. Beide durfde we er ook niet meer in te geloven. Uiteindelijk besloten we dat we het ook niet zouden doen. We waren al blij, dat we samen een gezin met zijn dochter en mijn zoon mochten vormen. En een samengesteld gezin met 2 ouders met een rugzak is ook best lastig. We hadden zoiets van, laten we maar gewoon tevreden zijn met wat we hebben.
Ivm mijn reactie op hormonen, mag ik geen anticonceptiepil gebruiken. Vorig jaar zou mijn man een afspraak maken bij de arts voor een sterilisatie. Prompt ging eriets mis met het condoom. Ach, als het zo moet zijn, dan is het zo, dachten we. En jahoor...... wanger, maar helaas van korte duur. Groot was ons verdriet. Zo groot, dat we beseften, dat we de verkeerde keus maakten. Onze kinderwens was groter dan we wilde. (we maakten onze keus met ons verstand en niet met ons gevoel, wat nu heel hard sprak)
De rest van het verhaal is jullie bekend. Direct na de miskraam was ik weer zwanger en kreeg met 9 weken opnieuw een miskraam.
Ojee, het was niet de bedoeling hier zo'n verhaal te zetten, maar goed....
Ik besef, dat het niet lukken om zwanger te worden een hele hoop oud zeer naar boven haalt. Ik heb mijn ex een hele tijd verweten, dat hij mij in mijn mooiste jaren heeft vastgehouden, terwijl hij stiekum al een nieuwe relatie had. Hiermee heeft hij mij ook minder kans gegeven om een nieuw gezin te vormen ivm mijn leeftijd. Deels onzin natuurlijk, want ik had ook eerder ermee kunnen stoppen. Ach weer zo'n mooi voorbeeld van verstand versus emotie.
Om een lang verhaal kort te maken, ik weet ff niet meer wat wijsheid is. Rust hier in de tent lijkt mij ook wel een goed plan, maar of stoppen dat zal brengen???

Hallo,

Alles goed hier hoor, maar ik ga volgende week met verlof en ben nog razend druk met het regelen van alle werkzaamheden. Dus tot dan wens ik iedereen veel succes en een dikke zoen voor iedereen die hem wil incasseren.

Tot snel.

Oei Stephanie! Doe rustig aan meis! Sterkte!

Stephanie goed te horen dat je het rustig aan doet. Tis je geraden hoor!!

Sokje, leuk zo snel al trouwen. Wij zijn vorig jaar getrouwd. Als je het leuk vind, mag je op onze trouwsite kijken: de bekende 3 w's dan "monique-en-david-gaan-trouwen" en dan afsluiten met punt nl.

Thx Stephanie!! Hoe gaat ie trouwens met je ? Is het weer rustig?